writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 31

door Koyaanisqatsi

Ik had ondertussen beter moeten weten en me voorbereiden op meer verrassingen. Maar toen Meyer Lansky en ik het tuinhuisje opnieuw betraden liet ik me toch weer overvallen door een mix van verbazing en verrassing. De kale gluiperd was neergelaten en lag nu gebonden als een worst op de grond. Zowel ter hoogte van zijn hoofd als aan zijn voeten stond een breedgeschouderde, Aziatisch ogende man in een zwart maatpak, wit hemd en zwarte stropdas. De eerste was behoorlijk kalend en oogde de rond de vijftig, de tweede was beduidend jonger en had met zijn 'en brosse' gekortwiekte haren iets schooljongensachtigs.
'Kenzaburo O en de jonge Ryuunosuke Akutagawa, waar heb ik die eer aan de danken?' vroeg Meyer Lansky. De zware toon die hij aansloeg deed vermoeden dat hij het onverwachte bezoek niet bepaald een warm hart toedroeg.
'Die keutel hier, waar heb je die opgevist?' vroeg de man die blijkbaar Kenzaburo O heette.
'Die liep recht in mijn armen,' antwoordde Meyer Lansky geamuseerd.
'Echt?'
'Echt.'
Kenzaburo O keek neer op Belhamels De Vogelaar, die angstig zijn blik afwendde. Zo te zien had hij behoorlijk meer schrik van de Aziaat dan van mij of Meyer Lansky.
'Je zou hem zo'n stommiteit niet aangeven,' zei Kenzaburo O, 'want het is een verdomd gewiekste gluiperd.'
'Ik was op de vlucht voor meneer daar,' kreunde Belhamels De Vogelaar terwijl hij zijn lange neus naar me uitstak.
'Klootzakje,' vloekte ik binnensmonds, 'mij bij je ellende betrekken om je eigen stommiteit goed te praten.'
Zoals ik vreesde begon Kenzaburo O me meteen daarop te taxeren.
'En wie mag je gezel wel zijn?' vroeg hij aan Meyer Lansky.
'Dit is Eddy Stoelen, een man uit n stuk die door die kale muis bestolen werd.'
'Een man uit n stuk, die zich laat bestelen door zo'n lopende soepknook? Wat je allemaal hoort tegenwoordig.'
'Hij profiteerde van een kortstondige afwezigheid,' probeerde ik om mijn beurt mijn blazoen op te poetsen.
'Laat me raden: je zat bij n of ander snolletje natuurlijk?'
'Toch niet,' antwoordde ik zo overtuigend mogelijk, al was Kenzaburo O's veronderstelling maar een paar stappen van de waarheid verwijderd.
'Nu ja, mij maakt het weinig uit. Wat telt is dat ik dit addergebroed eindelijk te pakken heb.'
Meyer Lansky kuchtte.
'Als ik me niet vergis, was hij wel mijn gijzelaar.'
Kenzaburo O gaf daarop een hoofdknik naar zijn handlanger, die er gans de tijd onbewogen als een standbeeld had bij gestaan en nu zijn portefeuille tevoorschijn haalde.
'Hoeveel?' lachte Kenzaburo O.
Meyer Lansky keek me vragend aan. Het zag er naar uit dat hij wilde weten of ik ook een vergoeding verwachtte. Dat was een nobele geste, waar ik helaas geen behoefte aan had. De sudoku was het enige wat me interesseerde maar dat kon ik onder de gegeven omstandigheden maar beter voor mezelf houden, ook al zag het er naar uit dat Belhamels De Vogelaar me voorgoed door de vingers ging glippen.
'Zoals ik al zei, meneer Lansky,' zuchtte ik, 'het gestolen goed op zich stelde niks voor. Ik ben het booswicht slechts achternagegaan uit principe; om hem duidelijk te maken dat je met je fikken van andermans goed moet blijven door hem een lesje te leren.'
Meyer Lansky knikte en richtte zich weer toch Kenzaburo O.
'Zie je wel, dat hij een man uit n stuk is.'
Kenzaburo O knikte op zijn beurrt.
'Als meneer Stoelen hem een lesje wil leren voor we hem meenemen, mag hij dat gerust. Als ik hem was sneed ik die bleke rotzak zijn fluitje er af.'
Daarop werd de op zich al bleke Belhamels De Vogelaar in een vingerknip lijkwit. Uit zijn keel klonk een hoge kreet, als van iemand die al tot castraat was gedegradeerd.
'Nee, niet mijn fluitje! Niet mijn fluitje!' begon hij te smeken. Tranen sprongen letterlijk uit zijn ogen en hij begon te spartelen als een vis op het droge -wat niks uithaalde aangezien hij stevig omzwachteld was met dik touw.
Hoezeer hij me ook had geflikt, weer kreeg ik medelijden met hem. Als je hem ook maar even in de ogen keek, wist je dat hij eigenlijk niks meer was dan een ondervoede, arme sukkelaar.
'Hij doet het al bijna in zijn broek, dat volstaat voor mij,' probeerde ik zo stoer mogelijk te klinken.
'Wat?!' snauwde Kenzaburo O. 'En jij noemt jezelf een vent uit n stuk? Wat stelt een fluitje nu voor, voor zo'n vagebond. Hij heeft het alleen nodig om te pissen, en dat kan hij ook zonder.'
Daarop barstte Ryuunosuke Akutagawa uit in een honende schaterlach.
'Kop dicht!' snoerde Kenzaburo O hem echter meteen de mond. 'Dit is helemaal niet grappig. Een dief zo goedkoop laten wegkomen, daar kan een yakuza niet om lachen!'
Ryuunosuke Akutagawa klapte meteen dicht. Hij ging in zijn portefeuille en haalde een pakje bankbiljetten tevoorschijn dat hij slaafs aan Meyer Lansky overhandigde.
'Tien baardjes, dat lijkt me een billijke vergoeding,' zei Kenzaburo O.
Meyer Lansky telde het geld na, stopte de bankbiljetten in zijn broekzak en liet met een hoofdgebaar verstaan dat Kenzaburo O en zijn kompaan Belhamels De Vogelaar konden meepakken.
Ik wilde bezwaar aantekenen maar wist dat ik daarmee de zaken alleen maar zou verergeren. Niet zozeer voor het arme rare kwastje - dat was hoe dan ook een vogel voor de kat - maar voor mezelf.


 

feedback van andere lezers

  • GoNo2
    Zou een scheidsrechter zijn fluitje kostbaar zijn?
    Koyaanisqatsi: NOG KOSTBAARDER DAN DAT VAN DE HEER BELHAMELS DE VOGELAAR
  • Greta
    Fluitje op een haar na gered? Kostbaar bezit.
    Koyaanisqatsi: volledig akkoord met dat laatste... :-)
  • doolhoofd
    Met de Yakuza sol je niet...
    Koyaanisqatsi: beslist niet! het kan je je fluitje kosten!!
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .