writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 34

door Koyaanisqatsi

Op het ogenblik dat ik dacht dat mijn laatste uur geslagen had schoot de auto plots weer de hoogte in. Het zag er naar uit dat de extreme neerwaartse hellingsgraad in een vingerknip was omgezet in een omgekeerde evenredige opwaartse. Na een paar tellen had de auto zoveel vaart geminderd dat we opnieuw voort hobbelden aan het slaapverwekkende tempo van weleer. En dan, zo opeens, was de weg weer vlak en reden we een ondergrondse garage in.
Kenzaburo O draaide zich naar me toe, grijnsde zijn typische gangstergrijns en vroeg: 'Zo iets heb je nog niet meegemaakt, is het niet?'
Half verblind door het plotse licht schudde ik het hoofd terwijl een eenzaam speekselvlokje door mijn compleet uitgedroogde slokdarm liep.
'Wij ook niet,' lachte hij. 'We gaan normaal altijd langs de brug, maar daar wordt nu aan gewerkt en we hadden geen zin om te gaan aanschuiven in een mogelijke file.'
Ryuunosuke Akutagawa parkeerde de auto tussen twee gelijkaardige wrakken. Op de muur voor de drie parkeervakken waren bordjes aangebracht met het opschrift 'VOORBEHOUDEN AAN DE YAKUZA'. Het werd me niet gevraagd maar naar mijn mening zat de yakuza krap bij kas. Het minste wat je kon zeggen was dat hun wagenpark dringend aan vervanging toe was.
We stapten uit en begaven ons in de richting van een kleine deur van gewapend glas in de verste hoek van de garage.
'Moeten we de gijzelaar niet meenemen?' vroeg ik.
'Die ligt goed waar hij ligt,' antwoordde Kenzaburo O. 'Ik zou niet willen dat hij de baas op de zenuwen gaat werken met zijn gejank. Als we hem nodig hebben, zal Akutagawa hem wel komen halen.'
Achter de deur van gewapend glas liep een smalle trap naar boven. Toen we bij een rode deur kwamen waarop in piepkleine, witte letters 'gelijkvloers' stond geschilderd nam Ryuunosuke Akutagawa afscheid van ons.
'Hij gaat enkele sandwiches kopen om de hoek,' verduidelijkte Kenzaburo O.
We stapten verder en lieten de eerste en de tweede verdieping voor wat ze waren. Tegen de tijd dat we de volgende verdieping hadden bereikt waren we allebei al behoorlijk buiten adem.
'Geen werk voor oude rakkers als wij, nietwaar?' hijgde Kenzaburo O, terwijl hij de deur naar de derde verdieping openduwde. 'Maar een lift heeft dit aftands gebouw niet en de baas wil niet van verhuizen weten.'
Ik kon moeilijk beamen dat het gebouw er aftands uit zag. Het leek me een doodgewoon kantoorgebouw, met een doodgewone ondergrondse parking, waar men om n of andere reden had nagelaten een lift te installeren. Maar nergens was sprake van enig verval. Integendeel, het gebouw maakte een nog tamelijk behoorlijk frisse indruk. En dat werd zeker niet anders toen we de derde verdieping betraden. Daar bevonden zich kraaknette, door glazen wanden van mekaar gescheiden kantoren, bemand door piekfijn geklede mannen en vrouwen die zo goed als allemaal vlijtig op het klavier van een computer zaten te tokkelen.
'Zijn we wel juist?' vroeg ik.
'Natuurlijk zijn we juist,' antwoordde Kenzaburo O terwijl hij haastig voor me uit ging lopen tot we het enige kantoor bereikten dat geen glazen wanden had. Daar klopte hij aan op de deur en wachtte. 'Het kan wel even duren voor de baas ons binnenroept,' fluisterde hij. 'Rond deze tijd zit hij meestal met een vergrootglas naar het muisje van burlesque-actrice Naomi Koizumi gluren. En ik kan hem geen ongelijk geven, want Naomi Koizumi heeft een buitenaards prachtig muisje.'
Ik deed alsof ik gewend was zulke dingen te horen en bleef net als Kenzaburo O braafjes wachten tot we werden binnengelaten. Tegelijkertijd begon ik me af te vragen wie Naomi Koizumi wel kon zijn en hoe ik me in hemelsnaam een buitenaards prachtig muisje moest voorstellen. Veel tijd kreeg ik echter niet want plotsklaps zwaaide de deur open en verscheen er een graatmagere kerel van mijn leeftijd in een kamerjas van karmozijnkleurig satijn in de deuropening. Met in zijn linkerhand een vergrootglas.

 

feedback van andere lezers

  • Jan__Willems
    Hey Koya, graag gelezen, ik heb nog wel wat inhaalwerk, eerlijk gezegd, maar het leest vlot en draagt een zekere spanning mee...
    Koyaanisqatsi: bedankt Jan
  • drebddronefish
    Eerst en vooral excuseer mij dat ik niet alles gelezen heb. Ik heb daar iets te weinig tijd voor. Maar bovenstaande bevalt me wel. De vaart zit er in. De zinsbouw is snedig, de personages kleurrijk enfin, degelijk schrijfwerk zou ik zeggen.
    groetjes
    Koyaanisqatsi: waarvoor dank ;-)
  • Greta
    Waar haal de al die bijzondere personages vandaan. Nu weer een heer in satijnen kamerjas. Dat worden problemen.
    Koyaanisqatsi: de proelemen zijn er al vanaf hoofdstuk 1 nietwaar :-)
  • doolhoofd
    Muizenissen...
    Koyaanisqatsi: piep piep
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .