writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 37

door Koyaanisqatsi

Ik begon stilaan te geloven dat mensen laten wachten tot een nationale sport was verheven. Voor de zoveelste keer die dag werd er een beroep gedaan op mijn geduld, dat ik zelf stilaan als bewonderenswaardig ging beschouwen.
'Lang zal het niet duren,' had Shigeharu Tanaka gezegd maar ondertussen had ik het gevoel dat mijn baard als minstens drie millimeter was gegroeid.
Opstappen was echter geen optie. Toch niet zolang de mogelijkheid bleef bestaan die vervloekte sudoku terug te pakken te krijgen. Ik begon voor de zoveelste keer Shigeharu's vieze boekjes te doorbladeren, maar ondertussen had ik mijn buik vol van foto's van damesondergoed en lingeriemodellen uit de jaren vijftig van de vorige eeuw.
Ik was al een paar keer van mijn stoel gekomen om de benen te strekken en wilde dat opnieuw doen toen opeens de deur openzwaaide.
'Jij zit hier toch nogÖ'
Kenzaburo OŽ stapte hijgend het kantoor binnen. Zijn kleren zaten onder stof en gruis en in zijn haren hing iets wat ik leek te herkennen als een bloedklodder. Hij liep me voorbij en liet zich met een plof in Shigeharu Tanaka's stoel vallen - een daad die me als compleet ongeoorloofd overkwam.
'Het is daar compleet uit de hand gelopen, in die snackbar. Je kan maar beter naar huis gaan. De baas komt niet meer terug vandaag. Da's uitgesloten.'
'Wat is er dan precies gebeurd?' vroeg ik, niet wetend of ik moest beginnen vloeken of huilen.
'Het begon allemaal tamelijk onschuldig. De baas en de uitbaatster kregen een discussie over de definitie van brie en de schadelijkheid van mayonaise. Lange tijd zag het er naar uit dat het daar bij zou blijven. Maar toen de baas een minnelijke schikking eiste - wat er op neer kwam dat hij zijn geld terug wilde - liep het uit de hand.
"Geen denken aan!" snauwde de uitbaatster hem toe, waarop de baas ermee begon te dreigen de zaak te laten kort en klein slaan.
Daarop haalde dat mens zo opeens een bazooka van onder de toonbank die ze zonder aarzelen op de baas richtte.
"Als jij niet binnen de vijf seconden vanonder mijn ogen bent, zal ik je eens laten zien hoe ik afreken met dreigementen."
Daar kon de baas alleen maar om lachen en dat had hij beter niet gedaan. Want dat wijf was inderdaad gek genoeg om een raket in zijn richting af te vuren. Die miste gelukkig haar doel maar ontplofte wel net voor ze op het punt stond zich door de vitrine te boren. Of het kwam omdat de raket net langs zijn rechteroor was gesuisd of door de luchtverplaatsing die op de knal volgde kan ik niet zeggen, maar feit was dat, toen de rook min of meer was opgetrokken en het stof weer ging liggen, de baas stond te janken als een kind terwijl zijn rechteroor nog slechts aan een klein stukje huid langs zijn hoofd bungelde.
Samen met Akutagawa hebben we hem meteen ontzet. We vluchtten naar buiten en haastten ons naar de auto om hem naar de dichtstbijzijnde kliniek te voeren. Daar hebben we iedereen op de spoedgevallen wijsgemaakt dat er een explosie in de baas zijn kantoor had plaatsgevonden en dat we geen tijd hadden willen verliezen met op een ambulance te wachten. Aan de ogen van de meeste personeelsleden kon je zien dat ze er geen bal van geloofden maar niettemin ontfermden zich meteen een arts en twee verplegers om de baas. Momenteel ligt hij nog onder het mes. De kans dat zijn oor te redden valt is volgens de behandelende arts miniem maar hij zal alvast niet doodgaan aan bloedverlies. Want hij bloedde als een rund. Sjonge, dat hield je echt niet voor mogelijk.'
'En Belhamels De Vogelaar?'
'Wie?'
'De gijzelaar, die nog in de koffer lag?'
Kenzaburo OŽ schudde kortstondig met het hoofd. Het leek alsof hij mijn vraag niet begreep.
'Wat is daarvan?'
'Is die al die tijd in de koffie blijven liggen?'
'Natuurlijk. Wat moesten we er anders mee? Ik kon Akutagawa toch moeilijk vragen hem een keertje mee naar de dierentuinen te nemen?'
Ik probeerde me de onfortuinlijke Belhamels De Vogelaar voor de geest halen. Geradbraakt door een helse rit in een kofferbak van een auto. Hij mocht er misschien wel om gevraagd hebben, dat nam niet weg dat hij zich momenteel ongetwijfeld in een nachtmerrie zonder einde waande. Ik slaakte een diepe zucht, voelde me van het ene ogenblik op andere compleet uitgeput, alsof ik al een paar dagen aan een stuk niet had geslapen, en vroeg Kenzaburo OŽ hoe het nu verder moest.
'Het is afwachten geblazen. Van zodra de medische ingreep achter de rug is halen we de baas daar weer weg. Hopelijk is de politie er tegen die tijd nog niet achter gekomen wat er precies is gebeurd. In wezen is de baas in deze zaak natuurlijk volkomen onschuldig, maar aangezien hij geen onbekende is bij het gerecht kan hij maar beter zo veel mogelijk buiten schot blijven.
'Over buiten schot blijven gesproken, als ik je zo hoor heeft hij wel heel veel geluk gehad.'
'Wat je zegt. Voor hetzelfde geld had die zottin zijn kop eraf geschoten.'
'En Akutagawa?'
'Die is nog in het ziekenhuis; net als ik heeft hij slechts een paar schrammetjes opgelopen. De moeite niet eens om naar te laten kijken.'
'En de uitbaatster?'
'Geen flauw idee. De toestand was te chaotisch en de conditie van de baas te alarmerend om ons daarover te ontfermen. Maar dat varkentje wassen we later wel. Want het spreekt vanzelf dat de baas dit niet blauwblauw zal laten.'
'Ik wil je niet verontrusten,' zei ik, 'maar ik heb de stelligste indruk dat er een bloedklodder in je haren zit.'
Kenzaburo OŽ pakte naar zijn hoofd en had na wat tasten de bloedklodder te pakken.
'GodverseÖ' begon hij te vloeken, 'dat niemand dat eerder in de gaten heeft gehad. Da's verdomme nog een restantje van de baas zijn oor.'

 

feedback van andere lezers

  • Greta
    Ieuw ... bloederige afleveing.

    Koyaanisqatsi: wacht maar..
  • drebddronefish
    Die 3mm is wel een goeie en zet zo'n beetje de toon...ik hou daar wel van
    Koyaanisqatsi: ;-)
    thnks
  • doolhoofd
    Er is zo'n cerebrale wetmatigheid die stelt dat wat steeds het best onthouden wordt, vooral het begin en het einde van iets is, ik ken de naam niet precies meer van dat effect, maar de allereerste zin van dit stuk is ijzersterk.
    Koyaanisqatsi: eerlijk gezegd ook geen idee hoe ze dat noemen
    ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 8

Uitstekend: 4 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .