writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 39

door Koyaanisqatsi

Ik volgde de instructies die zo eenvoudig waren dat zelfs een kind op eigen houtje in het motel zou kunnen logeren. Op de tussenverdieping hing inderdaad een vogelkastje dat eenvoudig te openen was met een hendeltje. In het kastje hingen vijftien sleutels aan evenveel haakjes. Het zag er dus naar uit dat ik de enige gast was. Ik maakte het me gemakkelijk en pakte de sleutel waaraan een rood plastiek dopje was bevestigd waarin in het wit het cijfer één was gegraveerd. Maar in tegenstelling tot wat ik had verwacht was kamer één niet de eerste kamer die ik op de eerste verdieping tegenkwam. Alsof de uitbaters van het motel gemakzuchtige klanten een lesje wilden leren, lag de kamer helemaal aan het eind van een lange gang, voorbij een flauwe bocht, in een donker uithoekje.
Het slot draaide opvallend soepel open, alsof het recent was gesmeerd. De kamer was aardedonker en ik moest even tasten alvorens ik de lichtschakelaar naast de deur vond. Die deed echter niks. De kamer bleef één groot zwart gat.
'Dat begint goed,' zuchtte ik en besloot dan maar de sleutel van kamer twee te gaan halen.
Te laat besefte ik er beter aan te hebben gedaan in de gaten te houden welke kamer de eerste in de gang was. En dus moest ik, na de sleutels te hebben verwisseld, zo goed als opnieuw de hele gang door.
Weer draaide het slot als vanzelf om. En dit keer werkte de lichtschakelaar naar behoren. Alleen, kamer twee was leeg, en met leeg bedoel ik leeg. Er stond niets, er lag niets en er hing niets - de verlichting bestond uit een in het plafond gedraaide spot. Zowel de muren als de houten plankenvloer waren in een soort van mahonie geschilderd hetgeen de kamer iets gaf van een meditatieruimte. Maar ik was op zoek naar een bed en had daar dus geen boodschap aan. Terwijl de vermoeidheid aan mijn lijf en leden begon te knagen slofte ik terug naar de tussenverdieping, evenwel niet zonder er ditmaal op te letten welk nummer de eerste kamer in de gang had. Dat bleek kamer zeven en dus besloot ik sleutel nummer twee te ruilen voor sleutel nummer zeven. Helaas, ook dat bleek een maat voor niets. Kamer zeven was wel degelijk gemeubeld, maar had alles weg van een kantoor. Er stonden twee kasten gevuld met klasseermappen, een secretaire, twee stoelen, een bureau en een lege prullenmand. Aan de muren hingen affiches van allang ter ziele gegane luchtvaartmaatschappijen en een maritiem agentschap dat enkele maanden geleden gefusioneerd was met een concurrent en van naam was veranderd.
Nu had ik het wel gehad. Ik hing sleutel zeven op zijn plaats en haalde alle resterende sleutels van hun haakjes, met de bedoeling ze braafjes terug te brengen van zodra ik een kamer met een bed had gevonden.

 

feedback van andere lezers

  • Greta
    Kijk maar uit in dat Bates Motel. Zometeen staat Norman achter je met een mes.
    Koyaanisqatsi: Iek iek iek iek...
  • drebddronefish
    Je sleurt me mee door de krochten van je zinnen, de sfeer navenant...prima neergezet Koyaanisqatsi
    Koyaanisqatsi: waarvoor dank
  • doolhoofd
    Heel Alice in Wonderland-achtig.
    Koyaanisqatsi: maar dan zonder die bizarre sjarels...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 8

Uitstekend: 4 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .