writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 44

door Koyaanisqatsi

We waren al een eindje de nagenoeg pikdonkere gang in toen het licht aansprong. Agente Bruisz had onmiddellijk mijn verraste gelaatsuitdrukking in de gaten en zei: 'De lichtschakelaar op het gelijkvloers is stuk. Vandaar dat Agent Oom naar de eerste verdieping is gegaan. We kunnen het best nu hier even wachten tot hij terug is.'
Ik knikte en om de tijd te doden vroeg ik Agente Bruisz of ze soms familie van haar collega was. Toen ze daarop antwoordde dat Agent Oom haar vader was, schrok ik van mijn eerdere veronderstelling in die richting. Alsof ik plots mezelf niet meer geloofde vroeg ik haar daarop waarom ze dan niet dezelfde familienaam had.
'Hmm…' Agente Bruisz begon geheimzinnig te glimlachen. 'Hij is mijn biologische vader, maar niet mijn wettelijke. Ik ben verwekt bij de echtgenote van één van zijn vrienden. Het was een éénmalige slipper, met serieuze consequenties.'
'Zeg dat wel,' zuchtte ik. 'En vermoedt je wettelijke vader dan niets?'
'Waarom zou hij?' lachte Agente Bruisz. Ze straalde een puur plezier uit, alsof de historie uit de doeken doen een bijdrage leverde aan haar geluk.
'Je lijkt sprekend op je echte vader.'
'Oh, maar dat doet mijn wettelijke vader ook. Ze zijn namelijk halfbroers, van dezelfde vader. Ze zijn zo'n beetje op dezelfde manier als ik ter wereld gekomen. Zij weten dat niet, maar mijn moeder wel. Die is kampioen in het verzamelen van geheimen, toch als het koekoekskinderen betreft. Na mijn geboorte heeft ze zich daar op toegelegd. Op dat vlak is ze een groot talent. Eigenlijk had ze speurder moeten worden; ze zou het ver gebracht hebben.'
Ik was enigszins opgelucht toen Agent Oom weer op de trap verscheen. Andermans geheimen bleven me achtervolgen, als kwelgeesten die me aan de haren trokken. Zo ervoer ik het althans.
'Zo, nu zien we tenminste wat we zeggen,' grijnsde Agent Oom terwijl hij de trap af kwam.
We liepen verder de gang in, die opvallend lang was. Te lang voor één huis, waardoor ik me vragen begon te stellen over de constructie van het gebouw.
'Staat het huis soms in verbinding met andere huizen?' vroeg ik daarom, waarop beide agenten halt hielden en tegelijkertijd een zucht slaakten.
'Ik had gedacht dat het met u anders zou zijn, maar had natuurlijk beter moeten weten,' zei Agent Oom. 'U bent tenslotte een journalist en dus bovengemiddeld nieuwsgierig.'
'Iedereen die we mee naar hier brengen maakt dezelfde opmerking,' vervolgde Agente Bruisz, 'dat is heel erg saai, weet u.'
'Klopt,' knikte Agent Oom, 'niets is saaier dan voorspelbaarheid.'
Kon zijn, dacht ik, maar ten opzichte van het onvoorstelbare verloop van mijn afgelopen dag begon ik saaie voorspelbaarheid eerder als een zegen te beschouwen.
Ik ging niet verder op de lengte van de gang in en we vervolgden zwijgend onze weg. Op een bepaald ogenblik begon de gang lichtjes neerwaarts te lopen en aangezien dit een constante werd, kon het niet anders dan dat we bezig waren naar een dieper gelegen plek af te dalen. Maar zolang we maar niet opnieuw in een door halfgare nepkabouters bevolkte grot belanden, had ik daar geen problemen mee.

 

feedback van andere lezers

  • Greta
    Familiegeheimen onthuld, ach wie heeft ze niet...
    Eddy moest eens verstandig worden en als de sodemieter wegrennen bij deze situaties.
    Koyaanisqatsi: hij probeert, maat het lukt hem niet...
  • doolhoofd
    "The trail is the thing, not the end of the trail. Travel too fast, and you'll miss all you are traveling for." - Louis L'Amour
    Koyaanisqatsi: volkomen mee eens
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .