writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 59

door Koyaanisqatsi

Het oude mannetje loodste me langs zoveel straten en stegen dat ik alweer het spreekwoordelijke noorden kwijt geraakte. Toen ik hem op een bepaald ogenblik vroeg of het nog ver was sloeg zijn antwoord me met verbazing.
'Ik weet het niet zo goed meer. Ik heb mijn dochter al twintig jaar niet meer gezien of gesproken. Maar ik ben er wel zeker van dat ze nog steeds op hetzelfde adres verblijft. Ze is immers de meeste honkvaste persoon die je je kan inbeelden.'
'Twintig jaar?!!' Ik hield meteen halt met de bedoeling geen stap verder te zetten. 'Heb jij er enige idee van, van wat er in twintig jaar allemaal kan gebeuren? Wie zegt bijvoorbeeld dat ze nog steeds amateur-taxichauffeur is?'
'Oh, dat laatste staat als een paal boven water. Dat is toch het mooie aan het amateurisme: een amateur blijft zijn onderwerp altijd trouw. Helemaal anders dan iemand die zich omwille van de centen met iets inlaat. Die kan daar vroeg of laat wel eens genoeg van krijgen en voor wat anders kiezen.'
'Mensen veranderen even vaak van hobby als van ondergoed!'
'Dat is een pertinente onwaarheid, en dat weet u best.'
'Bij wijze van spreken,' zuchtte ik.
'Dat is al iets helemaal anders en dan nog twijfel ik daar heel sterk aan. Sommige hobby's lenen zich wel voor vergankelijkheid of zijn leeftijdsgebonden, zoals spelen met soldaatjes of poppen - en dan nog (!) - , maar de meer volwassen liefhebberijen kunnen steunen op een trouwe aanhang, zeker weten. Trouwens, u maakt zich druk om niets, want daar woont ze.'
Het oude mannetje wees naar een vijf verdiepingen tellend, kubusvorming flatgebouw even verderop, aan de andere kant van de straat. De wansmakelijk betonnen voorgevel vertoonde een heleboel barsten en sporen van roestige waterafvoer en de ramen waren naar verhouding veel te klein om op fatsoenlijke wijze zonlicht binnen te laten. Qua troosteloosheid werd zelfs het gebouw waar Knoopje woonde overtroffen.
'Magnifieke residentie, nietwaar?' grijnsde het mannetje evenwel, fier als een pauw .
Ik kon onmogelijk reageren. Hij had net zo goed kunnen opperen dat zijn dochter een vermaarde chirurge was, of een beroemde diva. Dat zou me evenzeer met een mond vol tanden gezet hebben.

 

feedback van andere lezers

  • doolhoofd
    Ik woon helaas in zo'n gebouw. Wel het properste in de buurt, maar dan nog.
    Koyaanisqatsi: je bent niet de enige, en het kan nog best meevallen :-)
  • GoNo2
    Vroeger ook gewoond in zo'n appartement, er zat zelfs een tralies voor mijn raam dat twee meter hoog zat. het was wel volledig bemeubeld met een bed aan de muur vastgemaakt, een stoel en tafel, een wc-emmer in de hoek en een kijkgat in de deur. Ik kan niet direct op de naam komen maarr het staat in m'n geheugen gegrift...
    Koyaanisqatsi: klinkt comfortabel...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .