writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

DE VUURTOREN (9)

door Koyaanisqatsi

9 HET BEZOEK
Nadat hij vermoeid op bed was neergeploft, zette de biograaf alles nog eens op een rijtje. Veel wijzer was hij niet geworden maar Bill Sychs kon weinig verweten worden. De man kon het ook niet helpen dat zijn eerste levensjaren nauwelijks interessanter waren geweest dan het groeien van een bamboeplant. Achteraf bekeken, en dat stoorde de biograaf danig, was van de afgelopen dag weinig meer dan de verschijningen van Adèle en Pippi in zijn geheugen achtergebleven. Vanuit menselijk standpunt was dat, gezien de manier waarop de meisjes hem onder ogen waren gekomen, weliswaar begrijpelijk, maar het feit dat Bill Sychs geen enkele anekdote had kunnen aanhalen die het onthouden waard was, stemde hem weinig optimistisch. Hij was nog niet zo ver te vrezen een reis voor niets te hebben gemaakt, maar als de man die bekend stond te kunnen getuigen van een gebeurtenis die voor zijn geboorte had plaatsgehad, niets aan dit bijzondere feit kon toevoegen dat zijn verdere levensloop het bespreken waard maakte, werd het een hopeloze zaak om een spraakmakende biografie over hem neer te schrijven.
'Saaier kan het natuurlijk onmogelijk worden,' probeerde hij zichzelf moed in te spreken, maar de volkomen lusteloze manier waarop hij zijn kleren begon uit te trekken liet verstaan dat het niet alleen de vermoeidheid was die hem parten speelde.
Door het gure weer -het was opnieuw hard beginnen waaien en regenen- voelde de kamer nog kouder aan dan voordien. De biograaf nam haastig een douche, trok zijn pyjama aan en kroop onder de lakens. Hij begon naar het valse plafond van dunne, oranjebruine latten te staren en merkte dat ze hier en daar waren aangetast door het vocht. Faunen of saters. Zo opeens schoten die woorden hem weer te binnen en moest hij denken aan het schilderij 'Nimfen en een Sater' van William-Adolphe Bouguereau. Het werk dateerde uit achttien drieënzeventig en gold als een voorbeeld van de toenmalige academische kunst. Het beeldde een sater af, omringd door vier naakte nimfen die hem een poel willen in trekken. De nimfen waren zoals van ze verwacht kon worden: jong, bijna onschuldig, en mooi. Maar in tegenstelling tot Adèle en Pippi waren hun lichamen vol, net niet mollig, waaruit de biograaf afleidde dat Bouguereau Adèle en Pippi nooit als model zou gekozen hebben. Zelf was hij ook van oordeel dat de meisjes niet voor nimfen konden doorgaan. Daarvoor waren ze, ondanks hun jeugdige bevalligheid, te werelds. Moest er al zo iets als een sater of een faun bestaan, dan kwam noch Adèle noch Pippi in aanmerking om zich als nimf aan hem te presenteren. Dat was misschien een streng oordeel, maar bijlange na niet zo streng als het absurde van hun verlangens, zo oordeelde hij.
Geklop op de deur schudde de biograaf uit zijn overpeinzingen. Verrast begon hij zwijgend naar de deur te staren, tot er na een spannende stilte van zo'n tiental seconden opnieuw werd aangeklopt.
'Meneer! U bent daar toch, nee?'
De biograaf herkende de stem van de zuster van de herbergierster en probeerde zijn verstoorde gedachten te ordenen om een reden te bedenken waarom ze op dit uur nog kwam aankloppen.
Ik heb toch niets in de herberg laten liggen? vroeg hij zich af, maar aangezien zijn pen en aantekeningen naast hem lagen, en hij zijn horloge en portefeuille in de kast had opgeborgen, kon hem onmogelijk iets te binnen schieten. Ongerust stapte hij uit bed. Hopelijk was er in de herberg, of de vuurtoren, niets ernstigs gebeurd. Onderweg naar de deur trok hij de panden van zijn pyjamavest goed en alvorens de deur te openen, schraapte hij nog gauw zijn keel.
'Zo, hier ben ik dan.'
Het duurde even voor de biograaf besefte zich nog steeds in de realiteit te bevinden. De zuster stond voor zijn neus, in zwart ondergoed van fijn kant. Haar beha was te groot voor haar, voor haar plompe lichaam veel te kleine borsten, haar zware buik hing over de bovenrand van haar slip, die dan weer te klein was voor haar brede heupen. Haar bleke, bijna witte huid had hier en daar koffie-met-melkkleurige vlekken en ze verspreide een geur van zuur zweet. Tegenover al dit wansmakelijks kon ze slechts mooi golvende, goudbruine haarlokken stellen.
'Mag ik niet binnenkomen?'
Er lag iets op haar lippen dat waarschijnlijk een glimlach moest voorstellen, maar wat de biograaf alleen maar als het verbijten van een zekere, opgekropte frustratie kon beschrijven.
'Dat lijkt me niet zo'n goed idee,' antwoordde hij, met een pauze tussen ieder woord die hem deed klinken als een kind dat nog maar net kan lezen.
'Duh, dat begrijp ik niet.'
De varkensogen van de zuster werden kleiner en haar dikke neus leek zich samen te trekken. Vlak bij de trap zag de biograaf plots haar oliejekker en zuidwester liggen, netjes opgevouwen naast haar rubberlaarzen. Hoe ze erin geslaagd was in stilte de trap op te komen en die spullen zo goed als geluidloos uit te trekken en op te vouwen, was hem een raadsel.
'Ik begrijp het ook niet,' zei hij. 'Wat is de bedoeling?'
'De bedoeling? Die lijkt me toch zo klaar als een klontje.'
De zuster sloeg haar ogen naar beneden, om de biograaf attent te maken op haar half naakte lichaam en maakte handgebaren die hem moesten uitnodigen tot handtastelijkheden. De biograaf moest even naar de juiste woorden zoeken. Tegelijkertijd nam hij de deurkreuk stevig vast zodat hij de deur meteen kon dichtslaan wanneer de zuster het zou wagen uit eigen beweging de kamer te betreden.
'Het spijt me,' zei hij, 'maar ik ben niet van plan om van uw diensten gebruik te maken.'
'Mijn diensten?' De zuster fronste haar wenkbrauwen en stak haar vuisten in haar zij. 'Mijn diensten? Wat denkt u wel van mij? Dit heb ik nog nooit meegemaakt! U kan de mooiste vrouw van het dorp krijgen en houdt haar voor een vulgaire hoer!'
'Dat heb ik helemaal niet gezegd,' verweerde de biograaf zich meteen. 'U moet mij geen woorden in de mond leggen die..'
'Als u mij niet voor een vulgaire hoer houdt, welke reden hebt u dan om mij af te wijzen?'
De biograaf wilde de deur dicht te smijten maar helaas was hij zo niet opgevoed. Hij had zelfs de grootste moeite om de meest opdringerige huis-aan-huisverkoper of fanatiekste religieuze bekeerder op die manier af te schepen. Hoe zeer hij het ook wilde, het lag niet in zijn aard de deur botweg voor iemands neus dicht te slaan. Zo lang iemand niet van plan was een voet in huis te zetten, kon hij het niet over zijn hart krijgen een mens zo onverbiddelijk de rug toe te keren.
'Neemt u het niet al te persoonlijk op,' zei hij met een zucht, om zo diplomatisch mogelijk te klinken, 'ik heb gewoon geen interesse.'
De zuster van de herbergierster leek even na te denken. Haar ogen gingen een paar keer van links naar rechts en terug terwijl ze een aanrijging van klakkende geluidjes van tussen haar lippen liet ontsnappen.
'Het blijft ongelofelijk,' zei ze tenslotte, 'want zelfs al was u een mietje, en dat zal u hoogstwaarschijnlijk dan wel zijn, dan nog kan mijn verstand er niet bij dat u een oogverblindende vrouw als ik kan afwijzen. U moet met een vreselijke kronkel in uw hoofd zitten, dat kan gewoon niet anders.'
Daarop draaide ze zich om en boog ze zich voorover om de oliejekker en de zuidwester op te pakken en weer aan te trekken. De biograaf bleef haar plompverloren aanstaren en deed de deur pas weer dicht toen ze in haar laarzen was gestapt en zonder zich nog naar hem om te draaien of een woord te zeggen, de trap begon af te dalen.

 

feedback van andere lezers

  • Greta
    Compliment voor het uitgebreide verhaal en je vaardigheid om zulke lange delen te schrijven.
    Tot slot ook voor deze een Uitstekend.
  • GoNo2
    Het boeit me niet meer, sorry hoor!
    Koyaanisqatsi: Mij ook niet (meer) eerlijk gezegd. Was een oud verhaal dat ik nog onafgewerkt 'in de lade' had liggen. Maar overweeg hoe dan ook om er hier een punt achter te zetten. Het wordt een beetje eentonig. Alleen maar die Koyaanisqatsi die wat inzendt.
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 3

Uitstekend: 1 stem(men), 50%
Goed: 1 stem(men), 50%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .