writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Boekenbon

door pieter

Gisteren was ik in de grootste boekhandel van Amsterdam. Ik voelde mij als een kind in de snoepwinkel.
Bij de kinderboeken stond een jongetje. Zijn moeder wilde duidelijk weg, maar daar had hij geen zin in. Dus ging zij maar in een stoel zitten en wachtte tot hij klaar zou zijn. Een half uur later zat moeder nog steeds in die stoel. Het tafereeltje deed mij denken aan mijn verhaal Boekenbon. Dat heb ik al in 2010 hier geplaatst. Ik plaats het nu weer omdat het anders wel een erg dooie boel wordt op deze site. Ik ben met mijn feuilleton bezig maar dat is nog niet klaar voor publicatie.
Graag jullie reactie. (als er tenminste nog iemand deze site bezoekt)

Je bent natuurlijk weer super nieuwsgierig wat ik van die bon van jou gekocht heb?
Nou, die is wel besteed. Stel je voor. Ik was het even zó zat op mijn werk dat ik zogenaamd om half vier nog een huisbezoek had. Bij het Zaans Boekhuis dus. Zo heet onze plaatselijke Bruna.
Ik zag haar meteen. Dat sprietige lijffie valt op, die wordt minstens net zo lang als haar moeder. Ze stond in het hoekje bij de reisboeken. Daar komen de minste klanten. Met haar rug naar iedereen toe, net alsof ze stout was geweest en in de hoek moest staan.
Ze zag dat ik het was en hield het boek naar mij toe. 'Iedereen was er. Meer verhalen over de eekhoorn en andere dieren' van Toon Tellegen. Ze draaide weer naar de hoek en las gretig verder.
De baas van de winkel, die ik nog kende van school, vroeg of ze van mij was. Hij zat er een beetje mee in zijn maag, wist niet zo goed wat hij er mee aan moest. Al twee weken kwam ze na schooltijd en haalde dan dit boek van de plank. Eigenlijk was het nu niet meer geschikt voor de verkoop. Wat moest-ie nou? Stel je voor dat iemand het toch kocht. Moest hij dan snel een ander bestellen? Nou, daar is die bon van jou naar toe gegaan.
Nu lezen wij elke dag aan mijn keukentafel. Zij met een pakje Fristy en ik met een te vroeg glas Bourgogne. Behalve woensdag, want dan gaat ze eerst naar zwemles en daarna speelt ze met Bryan en Mohammed. Vriendjes uit haar klas.
Je ziet die oogjes van haar over het papier gaan, van links naar rechts en weer terug.
Als haar moeder roept dat ze moet eten, legt ze het boek in de keukenla tussen de theedoeken. Klopt er nog even met haar hand op, legt een vinger op haar lippen.
'Niks zeggen hoor' en geeft mij een vette knipoog.
Ze loopt de tuin in en glipt door het gat in de schutting, verborgen achter de witte hortensia's. Zij denkt dat niemand weet dat je daar door kunt. Morgen komt ze daar vast weer uit te voorschijn.
Volgende week zondag wordt ze negen. De boekenbon heb ik al gekocht.
Ze weet hoe ze ouwe buurmannen moet charmeren.



 

Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .