writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS (Hoofdstuk 14 Café Halfweg)

door koyaanisqatsi

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS
Hoofdstuk 14
Café Halfweg

Een nooduitgang noemden ze het, een tunnel waar geen eind aan kwam, wàs het! Zowel Shantelle, Chubby als Elvis hadden er al enige tijd geen besef meer van hoe lang ze onderweg waren toen ze in de verte een krans van dansende lichtjes zagen opdoemen.
'Toch geen dwaallichten?!' zuchtte Chubby.
'Pfuh,' proestte Elvis, 'dwaallichten....'
'Halfgare nikker!' snauwde Shantelle. 'Verbranding van moerasgas, waardoor een blauwachtig, beweeglijk lichtverschijnsel ontstaat...'
'Moerasgas... moerasgas,' mompelde Elvis, 'we zitten hier dus wel onder de grond.'
'Laat 'em, Shantelle,' zei Chubby, 'de nikker is waarschijnlijk niet lang genoeg naar school geweest.'
Dwaallicht, moerasgas, wat dan ook, het mysterie loste zich op naarmate het drietal het fenomeen naderde. Op een plaats waar de tunnel breder werd, stonden langs weerzijden van de wanden een paar metalen kasten en enkele tafeltjes, verlicht met geparfumeerde theelichtjes.
Tussen twee tafeltjes in zat een jonge kelner bovenop een biervat geconcenteerd met een jojo te spelen.
'Ha, daar zijn jullie, eindelijk,' zei hij, zonder de ogen van z'n speelgoed af te wenden.
'Hoe wist jij dat we onderweg waren?' vroeg Elvis, die het "eindelijk" van de kelner als een verwijt beschouwde.
'Mamzelke heeft me verwittigd,' grijnsde de jongeman. Hij gooide de jojo in de lucht, ving hem met een vlotte vangbeweging op, sprong van het biervat, stak de jojo in z'n broekzak, stapte op Shantelle en Chubby toe en gaf beide vrouwen een galante handkus.
'Welkom, dames, welkom. Welkom in Café Halfweg. Kan ik u iets aanbieden van het huis?'
'Café Halfweg?' vroeg Elvis. 'Ga je ons vertellen dat we nog maar halfweg zijn?'
De kelner richtte zich verveeld tot Elvis en antwoordde: 'Dat hangt er vanaf waar je naar toe wilt natuurlijk.'
'Veel opties zijn hier niet,' grinnikte Elvis sarcastisch.
'Zeg,' wendde de kelner zich tot Shantelle, 'is die kerel altijd zo'n pretbederver? Krijgen jullie hier zomaar, belangeloos, iets aangeboden van het huis, en het enige wat meneer daar kan tegenover stellen is mekkeren. Verwend joch uit de betere buurten zeker?'
'Let maar niet te veel op die nikker,' zei Shantelle; ze ging aan een tafeltje zitten en gooide haar linkerbeen met een zwaai over haar rechter.
'Niet stressbestendig zeker?' vroeg de kelner; Shantelle knikte.
Chubby schoof bij aan het tafeltje en gebaarde Elvis dat hij hetzelfde moest doen.
'Voor mij een koffie graag,' zei Shantelle.
'Voor mij ook,' zei Chubby.
'Geef mij maar een biertje,' zuchtte Elvis.
'Sorry, broeder, ' klakte de kelner. 'Geen alcohol. Dit is een moslimkroeg...'
'Dat kan je niet menen?' reageerde Elvis getergd.
'Grapje!' schaterde de kelner.
Shantelle en Chubby proestten het uit; niet zozeer omwille van de grap -die van bedenkelijk niveau was-, maar omwille van Elvis' meelijwekkende bekkentrekkerij.
'Chillen, nikker, jij moet dringend chillen...' zei Shantelle terwijl ze aan z'n kin kietelde. Het gebaar irriteerde Elvis maar hij liet niks blijken uit angst dat Shantelle hem dan misschien niet meer zou willen aanraken.
De kelner trok één van de metalen kasten open, haalde een termoskan, koffiekopjes, lepels, suiker, melk, een glas en een flesje bier tevoorschijn, en zette alles onder het fluiten van de Marseillaise op het tafeltje.
'Voilà, mes enfants, on the house!'
Chubby deed melk en suiker in haar koffie, Shantelle liet hem zwart, Elvis liet het glas voor wat het was en zette z'n lippen aan het flesje..
'Lekker koffietje,' smakte Shantelle.
De kelner knikte tevreden en zei: 'Een zelf samengestelde blend van koffies uit de hooglanden van Guatemala en Mexico, verfijnd met de specifieke smaak van een Ethiopia Sidamo...'
'Proef ik ook niet een beetje robusta?' merkte Chubby met een kritische knipoog op.
'God beware me!' antwoordde de kelner. 'Moge Allah me genadig zijn! Ik ben een echte koffieman, en een echte koffieman draait geen robustarommel in z'n blends!'
'Misschien is ie wat hard gebrand,' probeerde Chubby hem te kalmeren.
'Hij is perfect gebrand...' gromde de kelner, waarna hij beledigd wegliep. Hij trok een tweede metalen kast open, waar een lijk uitviel, en graaide een koffertje tevoorschijn.
'Op die dooie moet je niet letten,' mompelde hij, nog voor Shantelle, Chubby of Elvis enig teken van ontzetting gaven, 'die komen ze straks halen.'
'Maar... dat is Ricky Corsari!' riep Elvis, terwijl hij recht sprong, 'de vorige week verdwenen charmezanger!'
'Dat heb je goed gezien,' zei de kelner.
'Maar...'
'Heeft de Hoer van Babylon niet overleefd,' onderbrak de kelner. 'Nu ja, hij was gewaarschuwd. Met een zwakke tikker moet je je niet aan een avondje met haar wagen. Maar ja, zoals alle mannen, dacht de klojo natuurlijk meer met z'n zwabber dan met z'n hersens...'
''t Is de eerste niet, en 't zal de laatste niet zijn,' zuchtte Chubby, waarna ze van haar koffie nipte.
Elvis schudde het hoofd, ging weer zitten en probeerde zich over de schok heen te zetten door zijn biertje in één keer op te drinken. De kelner haalde een kort jasje van Schotse ruit uit het koffertje, trok het aan, sloot het koffertje en begon de theelichtjes op de andere tafels uit te blazen.
'Ga je sluiten?' vroeg Shantelle.
'Nee, ik geef m'n ontslag,' snauwde de kelner.
'Waarom?'
'Omdat ik die beledigingen niet langer pik. Het is iedere keer hetzelfde: serveer ik de beste koffie die een mens zich maar kan inbeelden, maar altijd weer hoef ik een kritische noot te slikken. De ene keer is ie te straf, de andere keer is ie te slap, dan is ie weer te warm, dan weer niet warm genoeg, en nu komt er zelfs iemand aandraven met de verdachtmaking dat ik robusta zou gebruiken... Sorry, luitjes, maar ik ben ook maar een mens en dat was dus echt wel de wereldvermaarde laatste druppel...'
Shantelle, Chubby en Elvis keken mekaar onbegrijpend aan. Chubby demonstreerde een licht schuldgevoel door een pruillip te trekken, maar haalde vervolgens haar schouders op en dronk haar kopje leeg.
'En als jullie dan zo vriendelijk zouden willen zijn de theelichtjes uit te blazen wanneer jullie vertrekken, dan kan ik met een gerust hart de zaak verlaten,' zei de kelner, waarna hij de kraag van zijn jasje rechttrok en vertrok.
(vervolg... volgt)

 

feedback van andere lezers

  • drebddronefish
    Verontschuldig mij dat ik van voor naar achter en vise versa lees. Goed bezig koyaa
    koyaanisqatsi: thnks
  • Draakje
    Tja...
    Wat ik wel een beetje mis is dewerhelft van het verhaal. Wat gebeurde er met de ega van Elvis?
    koyaanisqatsi: beetje geduld... trouwens, dat was zijn zuster, niet z'n wederhelft...
  • Vansion
    Elvis in Wonderland vandaag... Zoals je merkt... ik vergelijk je met de groten ...;)
    koyaanisqatsi: Elvis... ach...
  • RolandBergeys
    Knap wederom, maar lees pas morgen verder.
    koyaanisqatsi: thanks and enjoy
  • Wee
    Hoe weird ook, ik geloof álles wat je schrijft :)
    x
    koyaanisqatsi: Ai... Als je met die instelling de kranten leest...!!! ;-)
  • doolhoofd
    Tja, jij kent wel teen en tander van koffie neem ik aan, ik niet, ik drink geen koffie, dat vindt mijn tong niet lekker.
    koyaanisqatsi: na 28 jaar begin ik er een beetje van te kennen, denk ik toch...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .