writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS (Hoofdstuk 20 De Bibliothecaris)

door koyaanisqatsi

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS
Hoofdstuk 20
De Bibliothecaris

'Voor wat zal het zijn?' vroeg de bibliothecaris. Hij fronste z'n wenkbrauwen, waardoor er diepe rimpels op z'n voorhoofd kwamen te liggen.
'Ik kom iets opzoeken, voor de Grote Bevrijdingskwis,' antwoordde Shantelle.
De bibliothecaris nam z'n pince-nez af, bekeek Shantelle van kop tot teen en zei: 'Leuke outfit...'
'Dank u,' reageerde Shantelle met een lichte zucht.
'En wat moet de jongedame precies opzoeken?'
'Dat gaat u niet geloven,' zei Shantelle.
'Oh, maar in alle bescheidenheid, jongedame... Ik ben een erudiet mens, en erudiete mensen zijn niet zo gauw te verbazen.'
'Didi, Vava en Garrincha, zegt u dat iets?'
De bibliothecaris keek nadenkend naar het plafond, knipperde even met de ogen en antwoordde: 'Beslist!'
'Nou,' zei Shantelle, 'bespaart u me dan de moeite van het opzoeken en vertel me eens wat die met mekaar gemeen hadden.'
De bibliothecaris begon te grijnzen als een tramconductuer die zich geamuseerd voelt bij het betrappen van een zwartrijder. Hij zette z'n pince-nez weer op, trok z'n lange kin met een krakend geluidje recht en zei: 'Zo eenvoudig is het nu ook weer niet, jongedame. U zal het zelf moeten opzoeken, vrees ik. Per slot van rekening neemt U deel aan de Grote Bevrijdingskwis, IK niet. Trouwens, even ter informatie, tussen ons: die kwis is dus wel... il-le-gaal...'
'Illegaal?' Shantelle kneep haar ogen tot nijdige spleetjes en trok haar satijnen slipje -dat tussen haar billen was gesukkeld en haar bilnaad begon te kietelen- recht zonder zich aan de bestuderende blik van de bibliothecaris te storen. Toen ze aanstalten maakte om de bibliotheek te verlaten sprong de bibliothecaris vanachter z'n lessenaar -die onnozel genoeg zonder de minste aanwijzing in elkaar klapte- om haar bij de arm te pakken.
'Wacht, wacht, juffrouw, ik wil eerst even iets laten horen...'
Shantelle trok zich los en snauwde: 'Wat?!'
'Kom even mee, kom even mee,' antwoordde de bibliothecaris zacht terwijl hij gebaarde dat ze hem moest volgen.
Met tegenzin maar uit dankbaarheid omdat hij haar over het onwettige karakter van de kwis had ingelicht, ging Shantelle hem achterna. Ze liepen een draaitrap naar een kleine bovenverdieping op, moesten zich daar tussen twee muren van netjes opeengestapelde boeken wurmen, en kwamen uit bij een soort bezemhokje.
'Kom even mee naar binnen,' zei de bibliothecaris, 'want het is maar beter dat niemand ons hoort.'
Shantelle gehoorzaamde. De bibliothecaris knipte een flauw brandend peertje aan, trok de deur van het hokje dicht, graaide een grote plastiekzak uit de hoek en haalde een draagbare cd-speler tevoorschijn.
'Even luisteren, even luisteren,' zei hij, waarna hij een vinger op z'n mond legde en de startknop van de cd-speler indrukte.
Shantelle's lijf werd meteen overmand door onweerstaanbare vibraties. Haar oren werden overvallen door de meest opzwepende reggaetonen die ze ooit had gehoord. Zonder het beseffen begonnen haar heupen te wiegen als de dijen van een opgehitste vrouw die al enige dagen op een broodnodig orgasme zat te wachten.
'Verdomme, man,' zei Shantelle, met een mengeling van kreunen en zuchten, 'waar heb je die vibes vandaan gehaald?'
Voor de tweede maal haalde de bibliothecaris zijn pince-nez van z'n neus. Hij veegde een eenzaam zweetdruppeltje van z'n voorhoofd en antwoordde: 'Dat ben ik, met m'n groep: "The Rejected G-Strings". Onze volledige naam is "Bobby Selznick and The Rejected G-Strings", maar Bobby Selznick is natuurlijk niet m'n echte naam. In het ware leven heet ik eenvoudigweg Egon Misprijzen.'
Shantelle geloofde er geen bal van: deze ouwe vent, één en al rimpel, bleekscheet, vel over been, gekleed in een net zo versleten als ouderwets maatpak -een absolute karikatuur van een bibliothecaris-, was het brein achter dit geniaal nummer; een nummer zo zwoel dat het ritme alleen haar drijfnat maakte -en dan had ze nog niet naar de tekst geluisterd, die doorspekt was met dubbele bodems die weinig aan de verbeelding overlieten.
'Maak dat de ganzen wijs,' zei ze, 'als jij daar toe in staat bent, ben ik Shaka Zulu!'
De bibliothecaris zette z'n pince-nez weer op, zuchtte en liet de schouders zakken.
''t Is hopeloos, nooit geloven ze me. Allemaal zijn ze meteen gek van m'n nummers, maar me geloven... Nooit.'
En toen haalde hij uit het niets een matrak te voorschijn waarmee hij Shantelle een zodanig ferme tik op het voorhoofd verkocht dat ze zonder aarzelen tegen de vlakte ging.
(wordt, noodgedwongen, vervolgd)


 

feedback van andere lezers

  • aquaangel
    interessant om te lezen

    koyaanisqatsi: thnks
  • nutswritingkate
    Oef... dat was een pak om te lezen... maar kijk naar het vervolg uit!
    koyaanisqatsi: nog even volhouden, 't zijn maar een stuk of veertig hoofdstukken...

    thnks
  • Vansion
    dit wordt zowaar een leeskuur
    elke dag mijn portie
    tijdens het ochtenduur

    het blijft prettig lezen - hou van de pittige details (zoals die pince-nez) en de spirituele naamkeuze (véél beter dan Kiekeboe).

    Santé, op de afgewezen sol-snaren !

    En op het noodgedwongen vervolg natuurlijk ...


    koyaanisqatsi: schol!
  • RolandBergeys
    Sjonge, grappig, spannend, onderhoudend, op naar het volgende deel. Al is zo'n vervolgverhaal het beste leesbaar op papier.
    koyaanisqatsi: thnks
  • Wee
    Je blijft pakken.
    x
    koyaanisqatsi: xxx
  • doolhoofd
    lol
    koyaanisqatsi: I hope so...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 12

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .