writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS (Hoofdstuk 38 Déjà-Vu & Hoofdstuk 39 De Stad der Blootlopers)

door koyaanisqatsi

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS
Hoofdstuk 38
Déjà-Vu

De schranspartij was een schande voor het menselijk fatsoen.
Een collectieve vorm van waanzinnige vraatzucht, een andere beschrijving kon Elvis er niet voor niet bedenken.
"Dit zou ik op canvas moeten vastleggen," riep de kunstenaar in hem, maar hij was meer gebaat bij het er van tussen knijpen nu niemand ook maar enige aandacht aan de zogenaamde Messias schonk.
Hij liet zich langzaam van de troon glijden, nam, om minder op te vallen, z'n steek af en wurmde zich tussen de wriemelende bacchanten richting uitgang. Ten hij daar aankwam bedacht hij dat aan de andere kant hoogstwaarschijnlijk een tweede menigte op hem stond te wachten en dus besloot hij om rechtsomkeer te maken en via de riolen te ontsnappen. Hij glipte naar de onderste catacomben en vond de toegang tot de riolen vlak naast de toiletten waar zich ondertussen aan indigestie lijdende veelvraten verdrongen om hun overbelaste magen leeg te kotsen.
Een concert van braakgeluiden achter zich latend daalde Elvis voor de tweede maal in amper een paar dagen tijd af in de onwelriekende duisternis. Z'n déjà-vu gevoel werd verzwaard door het ontbreken van Shantelle die verder dan ooit van hem verwijderd leek.
"Zal ik haar nog ooit terugzien,' vroeg hij zich af terwijl haar naaktheid als een heilige spookverschijning op z'n netvlies verscheen. Hij werd neerslachtig en de omgeving deed hem ook al geen goed. Ratten en muizen waren z'n enige metgezellen op een tocht naar nergens. Hij liep ver genoeg om er zeker van te zijn niet opnieuw met volgelingen van Het Heilige Boek der Wanhopigen te worden geconfronteerd maar toen het stilaan tijd werd om opnieuw frissere oorden op te zoeken bleek het onmogelijk een uitgang te vinden.
"Nu nog mooier," sakkerde hij, en steeds dieper wegzinkend in een depressie voegde hij daar aan toe: "Ach, misschien is het wel mijn kunstenaarslot, om tot het einde van mijn dagen in het duister te blijven ronddwalen."
(wordt, met het einde stilaan in zicht, vervolgd, en wel zo meteen!)


ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS
Hoofdstuk 39
De Stade der Blootlopers

'Zo,' besloot de spoorzoeker; hij zette z'n handen in z'n zij en bekeek de stadsmuren waar hij voor stond alsof hij ze eigenhandig in elkaar had gemetseld.
'Wat, zo?' vroeg Egon Misprijzen.
'De juffrouw die u zoekt, bevindt zich binnen deze muren; daar mag u gerust van zijn,' antwoordde de spoorzoeker.
'Kan best,' gromde Misprijzen, 'maar daarmee hebben we haar nog niet gevonden.'
'Ik vrees dat u vanaf hier de klus zelf zal moeten klaren,' zei de spoorzoeker, 'ik kan deze stad onmogelijk betreden.'
'Verklaar...' zuchtte Misprijzen. , -hij was doodmoe, de spoorzoeker had hem in een paar dagen tijd ontelbare kilometers laten afleggen; eerst te voet, dan met de bus, dan met het vliegtuig, vervolgens met de trein, dan weer met de bus en tenslotte opnieuw te voet.
'Dit is de Stad der Blootlopers, en die mag je alleen poedelnaakt betreden...'
'Ja? En dan?'
'Ik ben een vroom moslim, meneer Egon. Ik kan mij onmogelijk naakt aan vreemden vertonen, en net zo zeer mag ik geen misbruik maken van de aldaar heersende wetten om mijn ogen de kost te geven.'
'En je plicht dan?'
'Mijn plicht, meneer Egon, is in de eerste plaats: leven als een goed moslim. Maar maakt u zich geen zorgen: u hoeft mij niet te betalen.'
'Daar gaat het niet om,' sakkerde Misprijzen, 'zonder jou zal ik die jongedame niet vinden.'
'Toch wel,' antwoordde de spoorzoeker overtuigd, 'want ze valt meer dan ooit op. Ze is namelijk in het gezelschap van een andere jongedame, net als zij van Afrikaanse origine. Dat viel op te maken uit de sporen die ze hebben achtergelaten.'
'Dus als ik je goed begrijp, moet ik daar binnen simpelweg naar twee blote, donkere schonen zoeken?'
De spoorzoeker knikte: 'Dat hebt u inderdaad goed begrepen. Het spijt me echt dat ik u hier moet verlaten, maar daar valt echt niets aan te veranderen. Moge Allah u genadig zijn.'
Misprijzen nam met tegenzin afscheid van de spoorzoeker en begaf zich naar de stadspoorten even verderop. Daar werd hij verwelkomd door twee vriendelijk saluerende, kaalgeschoren poortwachters in lange, azuurblauwe regenjassen.
'Die kleren zal u wel moeten uittrekken, meneer,' zei één van hen, 'anders kunnen wij u onmogelijk tot de stad toelaten.'
'Dat had ik al gehoord,' zei Misprijzen terwijl hij z'n schoenen uittrapte, 'maar ik moet m'n spullen wel ergens kunnen achterlaten. Ik ben namelijk niet van plan lang in de stad te blijven.'
'Meteen voorbij de ingang zijn de vestiaires,' zei de andere poortwachter, 'daar kan u uw kleren in bewaring geven. Maar ik moet er wel bij zeggen, meneer, dat de meeste bezoekers tijdens hun verblijf van gedachten veranderen en zich definitief in de Stad der Blootlopers vestigen. De meesten zetten zelfs nooit meer een voet buiten de stad.'
'Dat wil ik best geloven,' zei Misprijzen terwijl hij z'n kleren uittrok, 'maar dan zal ik willens nillens de uitzondering zijn die de regel bevestigt.'
De poortwachters begonnen veelzeggend te glimlachen, salueerden opnieuw en openden een klein deurtje vlak naast de grote stadspoort -die blijkbaar slechts een symbolische functie had.
Misprijzen wist niet wat hij zag: een overbevolkte, autoloze stad van niets dan naakte lichamen in alle mogelijke vormen en kleuren.
"Had ik het niet gedacht," vloekte hij, "een mens zou eerder een naald in een hooiberg vinden..."
'Mag ik uw kleren, meneer?'
Een fluweelzachte vrouwenstem schudde Misprijzen uit z'n boosheid. Hij draaide zich om en stond meteen aan de grond genageld. Want voor hem stond een vrouw met de prachtigste borsten die men voor mogelijk kon houden...
(wordt vervolgd)


 

feedback van andere lezers

  • aquaangel
    een e teveel hier:
    ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS
    Hoofdstuk 39
    De Stade der Blootlopers


    prachtige borsten................mmmmh
    koyaanisqatsi: vind ik dus ook...
  • Wee
    Ik haat schranspartijen!
    (Eén na laatste regel: de prachtigste borsten die mEn ...?)
    x
    koyaanisqatsi: Join the club... Ik haat ze ook... ;-)
  • doolhoofd
    Ik ben zelf ook een blootloper - maar alleen in m'n eigen kamer.
    koyaanisqatsi: 't geen soms geen zicht, die blootlopers...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .