writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Tempel van de Gebochelde Transsexuele Dwergen

door koyaanisqatsi

DE TEMPEL VAN DE GEBOCHELDE TRANSSEXUELE DWERGEN

(De Receptie)
'Is dit de Tempel van de Gebochelde Transsexuele Dwergen?' vroeg Hendrik Depikkel, terwijl hij verlegen met de randen van z'n hoedje begon te spelen.
'Zeer zeker,' antwoordde de receptioniste. Ze lachtte daarbij een stel parelwitte tanden bloot die haar vuurrode lipstick extra accentueerde.
Hendrik Depikkel probeerde zo ongemerkt mogelijk in haar decolleté te gluren, maar werd niets wijzer. Heel even leek hij te gaan twijfelen aan z'n beslissing, maar toen zag hij aan de muur achter de receptioniste een foto hangen die hem definitief over de streep trok.
'Maar u bent geen van hen... Is het niet, juffrouw?' vroeg hij met een lichte aarzeling.
De receptioniste lachte opnieuw en zei: 'Nee, meneer. Dat hebt u goed gezien. Ik ben de receptioniste.'
'Oh, hebt u daarom dat naambordje op uw bureau staan,' vroeg hij verwonderd, 'omdat ze u "receptioniste" noemen?'
De receptioniste moest een giechelbui onderdrukken en begon daardoor nerveus haar blote voeten over elkaar te wrijven -haar schoenen had ze uit gewoonte uitgetrapt.
'Het klopt inderdaad, wat u daar zegt, meneer. Maar wat kan ik voor u doen?'
'Wel, juffrouw, ik veronderstel dat u weet waarvoor ik hier ben...'
Ditmaal begon de receptioniste discreet te glimlachen. Ze trok de lade van haar bureautafeltje open en haalde een pastelgroen formulier tevoorschijn.
'Wenst u lid te worden, meneer, of is dit een eenmalig bezoek?'
'Oh, ik... Ik ben in feite op doorreis, dus is het misschien beter om het bij een eenmalig bezoek te houden, denkt u niet?'
'Ja, als u op doorreis bent, is het inderdaad waarschijnlijk beter om het daar bij te houden.'
'Ja, dat dacht ik ook…'
De receptioniste legde het formulier terug in de lade en schoof de eenvoudige agenda die op de hoek van de tafel lag naar Hendrik Depikkel toe.
'En in dit geval, meneer, hoeft u enkel uw naam en adres in ons gastenboek te schrijven. Pro forma welteverstaan. Want natuurlijk verwacht niemand dat u uw ware identiteit prijsgeeft.'
'Maar... Ik heb niks te verbergen, juffrouw,' reageerde Hendrik Depikkel lichtjes geïrriteerd. 'Waarom zou ik mijn echte naam en adres niet opschrijven?!'
De receptioniste negeerde z'n uitval. Een nerveuze klant die heel even uit z'n rol viel was geen zeldzaamheid. Een bezoekje aan de Tempel van de Gebochelde Transsexuele Dwergen was geen alledaagse gebeurtenis en vooral nieuwkomers kregen het wel eens iets te vlug benauwd. Kwam daarbij dat ze het op z'n paasbest geklede, gedrongen mannetje, met z'n rond, net zo rimpelig als glimmend kaalkopje, niet anders dan een als een gezellig opaatje kon beschouwen.
'Zo,' zei Hendrik Depikkel, 'in eer en geweten, juffrouw: m'n echte naam en m'n echt adres.'
'Da's heel vriendelijk, meneer,' antwoordde de receptioniste. 'En als u dan even plaats wilt nemen in de wachtkamer, waar men u zo dadelijk zal komen halen...'

(De Wachtkamer)
Er werd aangeklopt, de deur ging open. Een man in een purperen maatpak en met een enorme, in feite ronduit belachelijke vetkuif, kwam de wachtkamer binnen, zei nodeloos luid: 'Goeie avond!' en ging op de stoel rechts van Hendrik Depikkel zitten.
'Uw eerste keer hier?' viel hij met de deur in huis.
Hendrik Depikkel knikte.
'En u,' vroeg hij, 'bent u hier al geweest?'
'Nee,' antwoordde de man overtuigd. 'Maar... Ze zeggen dat een het ongelofelijke ervaring is...'
'Ja, dat heb ik ook gehoord.'
'Maar euh... Ik ben al wel op andere plaatsen geweest...'
'Oh, werkelijk...'
'Yep,' knikte de man met enige trots. 'Vorig jaar bijvoorbeeld, heb ik een bezoekje gebracht aan de Negerjongen met de Elastieken Vagina. En het jaar voordien bracht ik een onvergetelijke tijd door met Herman, De Teef. En daarvoor, maar dan wel op z'n minst vier jaar eerder -voor zo ver ik het me kan herinneren-, ben ik zelfs tot tweemaal toe bij Sissy, De Spaceck, geweest.'
'Zo te horen hebt u al wel wat van de wereld gezien,' merkte Hendrik Depikkel bewonderend op.
'Dat zou je misschien wel kunnen zeggen, ja. Maar, ik ben dan ook al van jongsaf een soort van globetrotter...'
Er viel een stilte. Hendrik Depikkels saaie leventje schoot te kort om het gesprek gaande te houden en de man verlegde z'n aandacht naar de stapel magazines op het salontafeltje dat met wiskundige precisie in het midden van de wachtkamer was neergezet. Hij begon de tijdschriften één voor één met demonstratieve onverschilligheid te doorbladeren en richtte zich van zodra het laatste exemplaar door z'n handen was gegaan met vers enthousiasme opnieuw tot z'n buurman.
'En u, meneer,' vroeg hij, alweer luider dan nodig, 'was u al eerder op plaatsen zoals deze?!'
'Eén enkele keer,' kon Hendrik Depikkel tot z'n opluchting bekennen. 'Toen ik nog jong was, ben ik op een avond met een paar vrienden naar een plaats geweest waar bepaalde zaken mogelijk waren. Maar ik ben de naam van de plaats vergeten. Eigenlijk, het enige dat ik me van die bewuste avond herinner is het meisje dat...'
'Dat...???'
'Tja, het schiet me zo opeens te binnen dat ik haar moest beloven niemand over haar speciale talenten te vertellen. Ze zei: "Als iemand ooit te weten komt tot wat ik in staat ben, zal ik nooit van m'n leven nog een dag rust kennen."'
De deur van de wachtkamer ging opnieuw open. Een man in een donkerblauwe kaftan en met een aktentas onder de arm stapte de kamer binnen, liep recht op het reeds aanwezige tweetal toe, stak z'n hand naar de man in het purperen maatpak uit en zei: 'Goeie avond, heren, aangename kennismaking. Jerry De Springer is de naam.'
'Aangename kennismaking, ook...' zei de man in het maatpak. 'Ik ben Cowboy Jimmy. Stichtend lid van de eerste Vogelbekdierfanclub buiten Australië en Logistiek Verantwoordelijke van Moribund & Burgemeister, traders in vetten en voedingssupplementen.'
Jerry De Springer knikte tevreden en stak vervolgens z'n hand uit naar Hendrik Depikkel.
'En u, meneer, u bent...?'
'Hendrik Depikkel, gewoon op doorreis.'
Jerry De Springer ging links van Hendrik Depikkel zitten, legde z'n aktentas op z'n schoot en haalde een dik, in groen kaftpapier gehuld boek tevoorschijn.
'Ik veronderstel dat jullie, heren, hier zijn voor een behandeling; is het niet?'
Cowboy Jimmy en Hendrik Depikkel knikten gelijktijdig.
'Ze zeggen dat het een ongelofelijke ervaring is, weet u.'
'Ja, dat hebben we gehoord,' zei Cowboy Jimmy.
'Ze zeggen dat ze, tenminste wanneer ze je aangenaam gezelschap vinden, héééél ver gaan. En dat ze dingen kunnen waarvan niemand anders afweet. Onwaarschijnlijk toch? Alleen, jammer dat het mij niet is toegestaan hen een bezoekje te brengen.'
'Waarom bent u dan hier?' vroeg Hendrik Depikkel.
Jerry De Springer keek hem verbaasd aan, trok z'n wenkbrauwen omhoog en antwoordde: 'Ik? Oh, ik dacht dat dat wel duidelijk was. Ik ben hier om jullie, heren, te bekeren.'
'Om ons te bekeren?' vroeg Cowboy Jimmy, terwijl hij zich voorover boog om Jerry De Springer op een nieuwsgierige blik te trakteren.
'Natuurlijk, natuurlijk. Ik ben immers Jerry De Springer, de bekeerder.'
Cowboy Jimmy krabde zich op de rechterwang, schudde het hoofd en zei: 'Maar... Waarom noemen ze je dan Jerry De Springer en niet Jerry De Bekeerder?'
'Hoe zou ik dat moeten weten?' grinnikte Jerry De Springer. 'Vraag het mijn ouders, als u ze kan vinden tenminste. De laatste keer dat ik wat van ze hoorde waren ze gegijzeld door vrouwen zonder borsten, ergens in een woestijn. Of... was het ergens in een oerwoud? Verdomme, ook altijd hetzelfde met die twee: overal de beest uithangen alsof ze nog twintig zijn. Stelletje ouwe perverten...'
'Nou, waarde vriend,' zei Cowboy Jimmy, 'in alle geval, ik wil niet bekeerd worden.'
'Maar natuurlijk wilt u niet bekeerd worden, meneer Jimmy. Dat zou mijn taak maar al te gemakkelijk maken, nietwaar meneer Depikkel?'
Hendrik Depikkel schoof wat ongemakkelijk heen en weer op z'n stoel, dacht even na en zei toen: 'Eerlijk gezegd, meneer: ik heb er geen flauw idee van. Maar wat ik u wel met zekerheid kan zeggen is dat ikzelf al bekeerd ben. In feite ben ik zelfs al een paar keer bekeerd...'
'Werkelijk?'
'Jawel, meneer.'
Er werd zachtjes aangeklopt. Zes ogen richtten zich bol van verwachting op de deur. De receptioniste stak haar hoofd naar binnen en zei: 'Meneer Depikkel, als u zo vriendelijk wilt zijn met me mee te komen...'
Hendrik Depikkel stond recht. Z'n hart begon wild te bonzen. Het uur der waarheid was aangebroken. Maanden, misschien wel jaren, had hij een bezoek aan de Tempel van de Gebochelde Transsexuele Dwergen overwogen, maar altijd was er wel een reden geweest om er van af te zien. Soms ontbeerde hem het geld, soms had hij geen tijd, soms ontbrak hem de lust of was de nieuwsgierigheid niet sterk genoeg, en soms was het simpelweg angst die hem parten speelde.
'Heren,' sprak hij moeizaam, 'gelieve me te verontschuldigen. Ik word namelijk... verwacht.'
Cowboy Jimmy stak een duim op, Jerry De Springer knikte, salueerde vluchtig, gooide z'n boek open en begon geconcentreerd te lezen. Hendrik Depikkel ging de receptioniste achterna en liet zich leiden door haar wellustig heen en weer wiegende, slechts door een zwarte g-string beschermde billen. Ze liep een smal trapje op dat bij iedere voetstap kurkdroog kraakte en wees hem op een tussenverdieping waar slechts een flauw gelig peertje brandde, een slordig in rode verf gezette deur aan.
'Gaat u daar maar binnen,' sprak ze zachtjes, als een liefdevolle moeder die haar kind de weg naar een toverfee wees, 'en geniet u er maar van.'
'Ik zal m'n uiterste best doen, juffouw,' zei Hendrik Depikkel, nu zo zenuwachtig dat hij z'n hoedje tot een dikke bol ineen frommelde...

 

feedback van andere lezers

  • ERWEE
    Dat moet daar lachen, gieren, brullen zijn tijdens de schrijfbezigheid.

    Schitterend stuk.
    koyaanisqatsi: och, ik ben eerder van het stille type...

    thnks
  • lin
    Wow Luc, heerlijk stuk schrijven. Bijna een toneelspel zoals je het beschrijft! Klasse!
    koyaanisqatsi: thnks
  • Theo_Roosen
    Heb met spanning het verhaal gelezen. De dialogen vooral, vond ik super. Komt er een vervolg ?
    koyaanisqatsi: helaas... de rest is aan uw verbeelding...
  • ivo
    oeps ...
    koyaanisqatsi: oink...
  • Lucky
    wahahahaha.....Schitterend........zat al in de gouden gids te bladeren......helaas.....hier op de priarie....dan maar weer naar de Saloon van de gesjeesde barkeepers.....of het casino van de dwaze nichten...

    en Jolly maar lachen
    koyaanisqatsi: al gekeken onder "privé sauna's"?

    thnks
  • RolandBergeys
    Jesus, Jerry de Springer, dat alleen al... geweldig, Ko...
    koyaanisqatsi: thnks Ro
  • gono
    Was Lucky Luke daar ook niet?
    koyaanisqatsi: nee, die zat bij de Driebenige Daltons...
  • lilKim
    Weer genoten van jouw realisme. Die namen, hoe kom je er op?!
    koyaanisqatsi: uit de linker duim...

    thnks
  • doolhoofd
    Nuja, zo speciaal zal het wel niet zijn zeker?
    koyaanisqatsi: Kan me d'r eerlijk gezeg (en ook liever niet) niets bij voortstellen... :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 17

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .