writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Koorddanser

door koyaanisqatsi

De koorddanser werd wakker en zag een totaal andere realiteit. Een geschenk van een god, zo geniaal dat hij erin was geslaagd zichzelf uit te vinden. Met uitdeinende gedachten had hij een immense geschiedenis gevormd, vol dramatische gebeurtenissen en door uiteenlopende filosofische stromingen be´nvloede tijdperken. De evolutie was een koninkrijk van volgens een ongenaakbare logica in elkaar passende, gecompliceerde constructies. Waaiers van intenties, goed of slecht, drapeerden een oneindig hemelvlak. De slaapkamer was gevuld met gekoelde lucht, overgebracht uit een verborgen hooggebergte waar uitverkoren schaduwen leerzame verhalen in verlaten adelaarsnesten bewaarden.
De slaapkamerdeur werd bewaakt door twee prinsessen van een nieuwe mensensoort. Ze hadden een ondefin´eerbare huidskleur die misschien nog het best omschreven kon worden als een heruitgevonden soort brons. In hun ogen glinsterde de rustgevende vastberadenheid van een ervaren spoorzoeker. Rond hun welvende lichamen kronkelden weefsels van goud en zilver. Hun speren waren versierd met kleine veroveringen uit een hero´sche strijd tegen onterecht onoverwinnelijk geachte demonen. Hun schilden droegen afbeeldingen van strijdlust uitbeeldende cyclopen, hun juwelen schitterden als pas ontbrandend zonlicht.
Uit de luidsprekers van de klokradio klonken fluisterende toespraken van gezanten uit gebieden, verworven door geheime aanbidding. Hun woorden waren licht en toch veelbetekenend. Zonder te moraliseren vertelden ze over rijkdom en verval, noodzakelijke bedachtzaamheid en de fatale gevolgen van hoogmoed en arrogantie. Ze wezen op het belang van ontwikkeling en spraken woorden van dank aan onbekende grootheden. Ze ontkenden noch bevestigden het bestaan van de ziel en doorweefden hun teksten met humor en verdraaglijke ironie.
De inhoud van de boeken uit het boekenrek danste een ongeordende parade om de onvermijdelijke noodzakelijkheid van chaos te bewijzen en sloop als een reizend genootschap van wijsgeren langs de muren tot bij de magazines op het nachtkastje. Daar verbroederden de teksten op een uitbundige manier, om samen te smelten tot een globale ondertitel die iedere illustratie afzonderlijk kon verklaren.
De afbeelding van het enige schilderij in de kamer was gevlucht en had in zwevend handschrift een samenvatting over de eeuwig veranderende betekenis van de beeldende kunst achtergelaten.
Vanuit de kamers aan de overkant van de straat keken getuigen uit verschillende tijdperken met een mengeling van bewondering en onbegrip de kamer binnen. Sommigen vonden de aanwezigheid van de wakende prinsessen onfatsoenlijk en trachtten de koorddanser met wilde gebaren aan te sporen om hen te verjagen. Met een simpel handgebaar legde ÚÚn van de prinsessen hen het zwijgen op. Bewegende lippen verraadden protesterend gemompel maar net zo zeer getuigden neergeslagen ogen van een onomkeerbare capitulatie. Kunstenaars en gelegenheidsartiesten maakten pentekeningen van het door onzichtbare handen omgetoverde interieur en zijn bewoners. EÚn enkele oude man, gedrongen en klein als een kobold, plukte peinzend aan z'n baard. Hij was zich als enige bewust van het hermafrodiete geheim van de prinsessen maar had niet voldoende inzicht om het als zodanig te herkennen. Koningen en presidenten stonden in de traphallen aan te schuiven om in de kamers te geraken van waaruit het zicht naarmate de dag vorderde niet alleen alsmaar scherper werd maar ook steeds meer de perfectie benaderde. Ministers en staatshoofden uit landjes van niemendal probeerden zich met een mengeling van zachte dwang en schaamte een weg doorheen lange rijen wachtenden te banen. Politiemensen in sportkledij plukten hen discreet van tussen de massa, wezen hen beleefd maar kordaat terecht en lieten hen onder begeleiding van zachtaardige verpleegsters naar de achterste geledingen afvoeren.
Een paar handige klimmers hadden de daken ingenomen en gebruikten verrekijkers om het geslacht van de koorddanser -die in een nachtkleed sliep- te achterhalen. Ze gaven hun bevindingen door aan de reporters die ballons en zeppelins hadden afgehuurd om vanuit de hoogte het hele gebeuren -het begin van de verandering van een samenleving- op de voet te kunnen volgen.
De eerste bezoeker klopte zachtjes aan. Het was een man met de wijsheid van iemand die nooit een beroep had uitgeoefend. Iemand die niet misvormd was door arbeid maar z'n vrijheid jarenlang had benut om zich te verdiepen in sociale, economische en andere grote vraagstukken. De prinsessen lieten hem zonder meer binnen. Aan de overkant van de straat eisten jaloerse toeschouwers een legimitatie op, maar de prinsessen kenden hun taak en bleven sto´cijns. De bezoeker toverde uit het niets een aktentas tevoorschijn waarvan het koperen slot versierd was met het embleem van een vrijdenkend genootschap. Onder het prevelen van wiskundige gebeden draaide hij vervolgens met een kleine gouden sleutel het slot open. Wat vrijkwam was een niet onder woorden te brengen openbaring, een ontluistering van een geheim zo enorm dat het bestond uit een ontelbaar aantal vertakkingen die los van elkaar en als zelfstandige, onbereikbare werelden beschouwd werden.
Heel even werd de koorddanser gegrepen door een lichte vorm van paniek. Een visioen van nauwelijks enkele seconden toonde een verrassende overeenkomst tussen zijn verleden en zijn toekomst. Toen de bezoeker zich voorover boog om aan zijn licht behaarde borst te snuffelen werd hij een toevoer van vochtige, tropische lucht gewaar. Een dunne slang was langs een piepkleine opening tussen de deur en de deurstijl de kamer binnengegleden en bestudeerde met kinderlijke ogen de trotse, onverzettelijke houding van de prinsessen.
Voor de koorddanser leed het geen twijfel dat de slang giftig was en slechts aarzelde om toe te slaan omdat ze nog niet had uitgemaakt wie van de aanwezigen de kwetsbaarste huid had. Afgeleid door haar verschijning had hij niet gemerkt dat de bezoeker alweer vertrokken was.

 

feedback van andere lezers

  • Mistaker
    Knap!

    Groet,
    Greta
    koyaanisqatsi: dank
  • Vansion
    Dit smeekt om veel meer tijd dan ik nu heb. Ikkkkkom nog eens terug.
    koyaanisqatsi: zo'n kort stukske...
  • ivo
    zeer mooi
    koyaanisqatsi: thnks
  • RolandBergeys
    Schitterend, intrigerend verhaal! Link (van ver toch): mijn liedtekst De dood en de danser
    koyaanisqatsi: thnks
  • aquaangel

    een echte koyaan verhaal tenminste je schrijfstijl pak ik er wel uit ik denk ook als je naam er niet bij had gestaan xx

    koorddansers zijn mannen met te strak afleidende glimmende broekies.. en slangen............brr die zijn ook brrr


    koyaanisqatsi: glimmende broekies... jakkes...
  • fenk
    Ik hou vooral van de ondefinieerbare huidskleur en de wiskundige gebeden. Mythisch, soms wat baroque, hier en daar een beetje zoals drebd of de messenwerper, en soms stripverhaalachtig (Thorgal?); vergis je niet: dit zijn allemaal complimenten.
    koyaanisqatsi: ...die in dank aanvaard worden.
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .