writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Ballade van Toothless Benson (1)

door koyaanisqatsi

'Je riep me, Aaron?'
Aaron Gluckstein knikte.
'Ga zitten, Ben. Tyra, stop met die flauwekul, kom vanonder mijn bureau en breng ons twee koffies.'
Tyra gehoorzaamde meteen. Terwijl ze overeind krabbelde veegde ze met de rug van haar rechterhand langs haar mond. Ze knikte naar Ben Schultz, die haar gebaar beantwoordde door nauwelijks zichtbaar terug te knikken en onsympathiek te grijnzen, en verliet het kantoor.
'Mike zei dat je iets had,' zei Schultz.
Gluckstein knikte opnieuw. Hij graaide naar de afstandbediening van het teeveetoestel dat naast hem op een antiek Chinees tafeltje stond, zette het videokanaal op, greep vervolgens naar de afstandbediening van de videorecorder en drukte op START.
Op het scherm verscheen het wazige interieur van een rommelige keuken. Een klein zwart jongetje met een dikke krullekop kwam in beeld, liep naar het aanrecht en zette een gettoblaster neer.
'Dames en Heren,' kondigde hij met een grote glimlach aan, 'mijn opa!'
De knaap drukte de startknop van de gettoblaster in en vluchtte uit beeld. Een paar seconden gebeurde er niets, tot er plots een zware baslijn uit de boxen daverde. Toen sprong er een stokoude zwarte man tevoorschijn die meteen met een schorre, door het leven getekende stem begon te rappen.

"Hoor eens kids, hoor hoor toe
Deze ouwe, is jullie opoe
Hij gaat wat rappen, dus stop met zappen
Hoog tijd om met die shit te kappen
Ik ben wel oud maar niet versleten
Heb nog niet in m'n broek gescheten
Zoals die oudjes in het tehuis
Oh mijn God, is dat gespuis
Broeders, zusters, allemaal
Luister nu naar mijn verhaal
Het is niet triest, het is niet leuk
Maar wel langer dan een sigarettenpeuk
Ik ben geboren in Detroit
Kreeg daar de naam Benson Floyd
Denzel was nog niet onze held
Cassius Clay niet uitgeteld
Moeder maakte nog soul food
In rundsvlees zat nog echt rood bloed
Ik spreekt dus wel van jaren geleden
Toen niggers amper auto reden
Voor jullie kids misschien bizar
Maar wij..."

Gluckstein zette de video op PAUSE en wachtte op een reactie van Schultz. Die trok grote pretoogjes, grinnikte en vroeg: 'Waar heb je die in hemelsnaam gevonden?'
'En van de dealers van Jah Man kwam er mee aandraven.'
'Mmm,' bromde Schultz, 'hoe vergaat het die nikker?'
Gluckstein schudde ontgoocheld het hoofd.
'Komt niks meer van. Die knaap zijn hersens barsten van de dope. Mike stelt voor zijn laatste single nog even te promoten, er uit te halen wat er uit te halen valt en hem dan te dumpen. Tenslotte staan Lion Kid en Astro Lovell al maanden te drummen om een kans te krijgen; en hun muziek is misschien wat minder, hun teksten zijn in ieder geval niet zo politiek geladen.'
Schultz knikte voor akkoord, wees met zijn kin naar het teeveescherm en zei: 'En we kunnen die ouwe binnenhalen...'
Zonder te reageren zette Gluckstein de videorecorder opnieuw in beweging.
De oude man geraakte nu pas echt op dreef. Zijn tekst werd vlijmscherp, gekruid met rake oneliners en bestrooid met humoristische toespelingen. Hij bewoog zich als een houterige breakdancer, maar op een manier dat het niet belachelijk was -eerder komisch. Zo nu en dan tilde hij het bruine vilten hoedje dat schuin op zijn hoofd stond op, om te pronken met een gladde, glanzende, halfkale knikker. Hij droeg een flodderend geruiten hemd, een loszittende, versleten spijkerboek en gympies die ooit wit geweest waren maar nu een asgrauwe kleur hadden. In tegenstelling tot zijn bovenste ledematen bewogen zijn voeten elegant, wat het geheel grappig maakte, maar helemaal hilarisch werd hij door zijn tandenloze mond die tijdens het afratelen van zijn tekst een heus spervuur aan speeksel produceerde.
'Die vent, in een goeie clip, en we hebben een miljoenendeal.'
'En, hooguit twee nummers,' merkte Gluckstein droog op.
'Meer hoeft ook niet natuurlijk,' lachte Schultz.
Tyra kwam binnen zonder kloppen. Ze zette een dienblad met twee kopjes koffie, een kannetje melk en een potje griessuiker neer, kreeg een quasi fluisterend dankwoord van Gluckstein en ging weer naar buiten.

(wordt vervolgd)

 

feedback van andere lezers

  • fenk
    Fantastisch. Spijtig inderdaad dat je zo weinig gelezen wordt. Het helpt natuurlijk als je zelf wat meer leest, maar dat is ook mijn zwak punt. Bovendien, liggen vervolgverhalen hier niet goed in de markt, zelfs bestaan ze maar uit 3 delen (zoals mijn vrachtwagen).
    Zeker blijven schrijven!
    koyaanisqatsi: ja, meer feedback garandeert meer lezers, maar ik ben nu al blij dat ik nog net voldoende tijd bijeen krijg om zo nu en dan wat neer te zetten... dus...

    thnks
  • drebddronefish
    Rapping Rabbits, heb ik hier nog nooit gezien:-)
    groetjezs
    koyaanisqatsi: er is voor alles een eerste keer (zeggen ze)

    thnks
  • ivo
    dit wordt zekers iets heel moois, ik lees mee en moedig aan, en wat ik tot nu toe gelezen heb vind ik wel zeer leuk
    koyaanisqatsi: thnks alweer ivo
  • RolandBergeys
    Leuk ja, weet nog niet waar je heen wil, ben benieuwd.
    koyaanisqatsi: naar de zoo?

    thnks
  • aquaangel
    hey je bent weer online zie ik
    ga je nog plaatsen??

    xx-09-2007
    koyaanisqatsi: misschien...

    xxx
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .