writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Fingus & Festers (een Zenverhaal)

door koyaanisqatsi

Mevrouw Novotny liet de buitenlandse gasten plaats nemen in de wachtzaal. De drie Tanzanianen droegen tulbanden van Thaise zijde in de kleuren van hun land, hun crèmekleurige hesjes waren bestikt met goudbrokaat, hun azuurblauwe pofbroeken deden denken aan het wateroppervlak van de Middellandse Zee voor de Maltese kust. Hun gespierde armen waren versierd met gouden arm- en polsbanden met Arabische inscripties die verwezen naar de grootsheid en de almacht van Allah. Hun opvallend grote, krachtige voeten staken in sandalen van leer, zo taai dat zelfs een uitgehongerde leeuw ze niet had kunnen verscheuren. De Sikh, die hen enkel en alleen vergezelde omdat ze de taxi van de luchthaven naar het kantoor hadden gedeeld, droeg een maatpak gestikt in Bombay en zat zijn eigen turkooizen tulband onophoudend te vergelijken met de veelkleuriger, gelijkaardige hoofddeksels van de Afrikanen. Zijn doordringende ogen en zijn pikzwarte baard gaven hem het gelaat van een fakir waar je maar beter voor op je hoede kon zijn. De Duitser, die seconden voor de anderen was binnengekomen en zich daarvoor had verontschuldigd, probeerde zijn warrige krulharen te fatsoeneren met een klein borsteltje. De Engelsman, die zich van datum had vergist en zich de week voordien al een keer had aangemeld, zat constant de ritssluiting van zijn parka open en dicht te trekken. En tenslotte waren er nog de twee Filipijnse hoertjes die Fingus en Festers uit Manila hadden laten overkomen om er ongebreideld misbruik van te maken. Gekleed in bikini's met een bloemetjesmotief, lagen ze op hun rug tussen de fauteuils het spreiden van hun korte benen te oefenen.
De eikenhouten deur van het bureau van Abraham Festers ging open. Arthur Fingus kwam naar buiten en stapte de wachtzaal binnen.
'Gentlemen…'
De zes mannen stonden recht en vormden een rij om Arthur Fingus de hand te drukken.
'Zijn jullie probleemloos van de luchthaven tot hier geraakt?'
De gentlemen knikten.
'Het spijt me, maar u zal nog even geduld moeten oefenen. Meneer Festers en ik hebben nog het één en ander te bespreken. Maar maak het u gerust naar uw zin. Aarzel niet onze secretaresse om koffie of thee te vragen. Alleen… mag ik u vragen de meisjes met rust te laten. Ze zijn, zoals u kan zien, nog niet ingewerkt.'
De mannen gingen terug zitten. De Duitser nam een krant uit zijn aktentas en begon te lezen, de Afrikanen begonnen mompelend te converseren, de Sikh haalde een opgerold tijdschrift uit zijn binnenzak, de Engelsman hield zich opnieuw met de ritssluiting van zijn parka bezig.
Mevrouw Novotny kwam aanzetten met een dienblad met koffie, thee, melk en suiker. Zoals altijd wanneer er bezoekers waren, deed enige nervositeit haar lichtjes blozen. Ze stapte voorzichtig over de Filipijnse meisjes, zette het dienblad op het daarvoor voorziene tafeltje en keerde terug naar haar bureau.

 

feedback van andere lezers

  • RolandBergeys
    een sfeervol stukje, ja
    koyaanisqatsi: thnks
  • ivo
    idd sfeervol, ik heb de draad niet echt kunnen pakken
    koyaanisqatsi: och, ik wou het een keertje heel simpel houden...
    thnks
  • Ghislaine
    Simply the master.
    koyaanisqatsi: (bloos)
  • Mistaker
    Eens met Ivo.


    Groet,
    Greta
    koyaanisqatsi: zie Ivo
    thnks
  • thiefenthal
    Eigenlijk had ik het zenniger gevonden als die Sikh zijn tijdschrift uit zijn tulband haalde. Het was toch al opgerold. Wat vooral uitstekend werkt, is de manier waarop je er schijnbaar moeiteloos in slaagt clichés te omzeilen, terwijl het geheel 1 & al cliché lijkt. Aldus gelezen en goedgekeurd bereik je de surreële sfeer. Proficiat
    koyaanisqatsi: thnks
  • harmandi
    Ik weet niet zo goed wat je bedoelt met 'zenverhaal', wat ik hierin moet zien. Ik blijf met een 'vraagtekengevoel' achter na de laatste punt.
    Je probeert een bepaalde sfeer te scheppen, tot in het kleinste detail in te zoomen. Als dat de bedoeling is, dan ben je erin geslaagd. Maar voor mijn gevoel had je in eenderde van de tekst precies hetzelfde kunnen vertellen. Nogmaals, als dat de bedoeling was, dan is dat je prima gelukt.
    koyaanisqatsi: ik vond het verhaaltje zowel nogal "vol" als "leeg", vandaar dat ik er een "zenverhaal" van maakte...
    thnks
  • aquaangel
    en wat een kort stukje voor jou doen zeg!!

    fijne vakantie en geniet er van !
    koyaanisqatsi: thnks
  • Magdalena
    grinnik!
    subliem!

    (ik ben zomaar wat aan het snuffelen, te weinig tijd voor de romans nu)

    koyaanisqatsi: tijdsgebrek? klinkt vreselijke vertrouwelijk...

    thnks
    x
  • Wee
    Even 'n kleintje tussendoor, kom bijna niet aan dichten toe en er
    woelt zo veel. (Die tijd hè!)
    Heb je een tip voor me, aan welk verhaal te beginnen?
    x
    koyaanisqatsi: Wou dat mijn dagen 72 uur duurden... :-)
    Tip? Beginnen bij het begin? ;-)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .