writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Carolientje (9)

door koyaanisqatsi

9

'Moet dit nu echt, meneer?' vroeg Carolientje, terwijl ze zenuwachtig op haar stoel heen en weer schoof.
'Het is hun eigen schuld, juffrouw,' antwoordde de Schunnigaard overtuigd. Hij stond recht om zich opnieuw een kopje koffie in te schenken en knikte richting mevrouw Vincentinrix, die meteen daarop zowel de twee mannen in overall als Babrak Scharlaeken een stevige klap met haar bamboestok verkocht. De drie mannen, staand met hun armen naast hun zij en hun neus tegen de muur gedrukt, schreeuwden het één voor uit. Vooral Babrak Scharlaeken ging daarbij heftig tekeer, hetgeen een grijns van opperste leedvermaak op mevrouw Vincentinrix lippen deed verschijnen.
'Die twee hebben u op een mensonwaardige manier naar hier gebracht, en die andere slungel heeft mij gewekt; twee vergrijpen die ik absoluut niet kan dulden, juffrouw,' zei de Schunnigaard terwijl hij weer ging zitten.
De Schunnigaard was een tot op het ongemakkelijke af afgeborsteld type. Hij droeg een marineblauw maatpak met dito stropdas, een keurig gesteven wit hemd en Italiaanse schoenen van overduidelijk extreem hoogstaande kwaliteit. Zijn piekfijn geknipte, zwarte haren lagen strak naar achteren gekamd, hetgeen zijn ietwat Latijnse uiterlijk, met zijn forse, karaktervolle neus, danig accentueerde. Hij ademde de lucht van een afgemeten mannenparfum uit dat zich vermengde met de frisheid van eersteklas mondwater. Een aantrekkelijke man, daar kon Carolientje niet om heen, ook al maakte zijn arrogante houding hem vreselijk lelijk.
'Maar toch, meneer, toch...' probeerde Carolientje opnieuw. Ze wilde niet maar kon het niet laten bezorgde blikken op de drie, op hun benen trillende mannen te richten. Tot tien stokslagen waren ze veroordeeld en ze hadden er nog maar drie ontvangen. Op zijn minst Babrak Scharlaeken, althans zo vreesde Carolientje, zou de bestraffing niet overleven.
'Ach juffrouw,' wuifde de Schunnigaard haar laatste poging hem tot humanere gedachten aan te zetten weg, 'zeg nu zelf: u hebt ongemeen en nodeloos pijn geleden door het toedoen van die twee knoeiers, dus waarom zou u zich hun lot, wat zeg ik? hun verdiende straf (!), aantrekken?'
'Moet pijn dan per se met pijn vergolden worden?' vroeg Carolientje.
De Schunnigaard trok zijn linker wenkbrauw nadenkend scheef, kneep zijn ogen tot spleten en vroeg: 'Hebt u soms verborgen messiaanse capaciteiten?'
'Niet dat ik weet,' antwoordde Carolientje, zonder de vraag echt te begrijpen.
'Goed, dan kunnen we eindelijk ter zake komen.'
Met een nieuwe hoofdknik gaf de Schunnigaard mevrouw Vincentinrix aan dat de drie ongelukkigen hun vierde stokslag mochten ontvangen. En opnieuw sneed het geschreeuw door Carolientjes merg en been; zo erg ditmaal dat ze zich voorhield bij de volgende stokslag haar oren dicht te houden.
'Nu, juffrouw Carolientje Willenman,' vervolgde de Schunnigaard, 'als mijn informatie klopt, dan hebt u het huishouden hier de afgelopen etmalen flink op stelten gezet. Of vergis ik me?'
Carolientje haalde haar schouders en antwoordde: 'Als dat al zo moest zijn, meneer, dan heb ik dat zeker niet met opzet gedaan. Ik...'
'Nou nou,' onderbrak de Schunnigaard, 'maakt u zich maar geen zorgen. Ik verwijt u niets. Zelfs al moest u de boel hier opzettelijk in het honderd hebben laten lopen, dan nog zou ik u dat niet kwalijk nemen. Trouwens, tussen ons gezegd en gezwegen, er is bitter weinig nodig om die verzameling bureaucraten alhier de pedalen te doen kwijt raken. De minste afwijking van hun dagelijke routine volstaat om die sukkels van hun stuk te brengen. Maar wacht... Mevrouw Vincentinrix, neemt u die drie leeglopers mee naar de binnenkoer, zodat ze daar hun lawaai kunnen maken en wij hier ongestoord verder kunnen praten.'
Zonder het echt te willen, keek Carolientje de Schunnigaard dankbaar aan. Natuurlijk had ze veel liever gehad dat hij de mannen de rest hun boetedoening zou kwijtschelden, maar als dat onmogelijk was, dan wilde ze zich, zij het met enig schuldgevoel, wel neerleggen bij hun verwijdering.
De zweem van dankbaarheid aan zijn adres was de Schunnigaard niet ontgaan, deed hem dubbelzinnig grijnzen, zo'n beetje als een politicus die dankzij een sterke speech zijn slag bij zijn gehoor heeft thuisgehaald, en zette hem er toe aan het bovenste knopje van zijn hemd open te zetten en de knoop van zijn stropdas wat losser te maken.
'Zo,' zuchtte hij, 'dan zijn we eindelijk alleen. Jij en ik: een fris poppetje en een man die van wanten weet. Een veelbelovende situatie, zou ik zeggen, of bent u het daar soms niet mee eens, juffrouw Carolientje?'
Carolientje moest diep slikken, voelde hoe haar frêle lichaam tot in zijn kleinste vezeltje begon te trillen, sloeg de ogen neer en knikte.


 

feedback van andere lezers

  • Wee
    It's all in the name :)
    (Oef, je hebt een hekel aan kortweg Koyaan, lees ik nu.
    Liever voluit of Koy of K??)
    x

    koyaanisqatsi: Voluit of K zij prefereerbaar. Koyaan klinkt zo beetje als ortolaan... :-)
  • ivo
    de anarchie in het verhaal dat bizar blijft klinken, best mooi om te blijven volgen .. en hoe zelfs in dat zeer vreemdsoortig verhaal de gevoelens herkenbaar menselijk blijven ..
    koyaanisqatsi: thnks
  • aquaangel
    toevallig zit ik net een gedicht te schrijven
    waar ik gisteren niet meer vooruit kwam
    met het woord frêle alleen jij schrijft frele
    dus even aan passen koyaan ;)

    liefs..

    koyaanisqatsi: koyaan... brrr... die afkorting... lijkt wel een vogelsoort...
    (sliep uit)
  • muis
    Het wordt spannend nu
    Tot het vervolg!
    doeikes
    koyaanisqatsi: thnks
  • fenk
    Het mannenmagazine Che organiseert een verhalenwedstrijd; is dat niet jouw doelgroep? (niet sarcastisch bedoeld)
    koyaanisqatsi: geen idee, ik ken Che niet...
  • thijl
    Dat ministerie herbergt wel een aantal vreemde gasten. ;-)
    koyaanisqatsi: is dat niet eigen aan ministeries?

    thnks
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .