writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Verval (3)

door koyaanisqatsi

Ik leg de zak met pistolets op de keukentafel en merk dat de vrouw mijn kop koffie heeft bijgevuld. Buiten is het net beginnen regenen. De regendruppels trekken lange dunne streepjes op het raam, die sterk op met een scheermes aangebrachte krassen lijken. Ik neem de gedoofde sigaret uit de asbak en steek ze opnieuw aan. Ze smaakt nog slechter dan de eerste keer.
Het was aanschuiven bij de bakker en ik ergerde me aan diegenen die voor mij waren. De bakkersvrouw en haar hulpje, een snotjong met rode pukkels in haar bleke gezicht, wekten niet echt de indruk gehaast te zijn. Vooral hun voorzichtige omgang met taartjes en gebak -het was zondag voor iets- werkte me danig op de zenuwen.
De vrouw is nergens te bespeuren. In afwachting van haar verschijning slurp ik aan de zo goed als tot aan de rand gevulde kop koffie; meer valt er niet te doen.
De regen wordt feller, slaat in kletterende salvo's tegen het raam en wordt begeleid door krachtige windstoten. Toch voel ik geen opluchting om aan deze plotse aanval van guur herfstweer ontsnapt te zijn. Niet dat ik had willen verzuipen, maar misschien had wat koude regen en wind me deugd gedaan. Nu lijkt mijn hoofd omwonden met een onfrisse kleeflaag, een nevenverschijnsel van mijn slechte slaap die blijft nawerken in de vorm van pijnlijke ogen, lichte hoofdpijn en een algemeen gevoel van slapheid. Heel even speel ik met de gedachte de vrouw te vragen of ik kan douchen, maar dan bedenk ik dat zich dan de mogelijkheid kan voordoen dat ik haar, in een zoveelste oprisping van erotische vrijpostigheid, ga vragen om me te vergezellen en dus zie ik van het voornemen af.
Ergens in het appartement rinkelt een telefoon. Ik verwacht ieder ogenblik de gedempte stem van de vrouw te horen maar de telefoon blijft rinkelen tot de persoon aan de andere kant van de lijn het opgeeft.
Voor het eerst vraag ik me echt af waar de vrouw zich zou kunnen bevinden. Ligt ze in de bad -ik hoor geen sproeiende douche-, is ze terug in bed gaan liggen, of zit ze misschien op het toilet te drukken? Met moeite kan ik de drang naar haar op zoek te gaan weerstaan. Uit niets anders dan verveling trek ik dan maar opnieuw aan de sigaret en drink ik nogmaals van de koffie. Geen van beide verschaffen me enig organoleptisch genot. Dat zou een pistolet, besmeerd met confituur of belegd met kaas, bijvoorbeeld wel kunnen, maar ik beschik niet over voldoende lef om in de kasten te gaan om een ontbijttafel te prepareren. Nee, volledig conform de ledigheid van leven, blijf ik gewoon zitten wachten tot de vrouw opnieuw ten tonele verschijnt.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    je weet het wel te schrijven ... mooi ..
    koyaanisqatsi: thnks
  • SabineLuypaert
    heel vreemde situatie, ik zou al lang men broek aangedaan hebben en huiswaarts gekeerd zijn vrees ik
    benieuwd waar het naartoe gaat (smile)
    koyaanisqatsi: och, de mens weet het zelf niet...

    thnks
  • aquaangel
    ik heb een leesachterstand maar doe mijn het zsm in te halen
    al ga ik de 25e een week op vakantie, ai ai nog meer achterstand ben ik bang!
    xx
    koyaanisqatsi: thnks
  • Hoeselaar
    Het lijkt wel een soort horror te worden
    koyaanisqatsi: net niet?
  • thijl
    Mijn nieuwsgierigheid is weer gewekt. Ik blijf volgen. ;-)
    koyaanisqatsi: u bent welkom...
  • muis
    Waar zou ze zitten?
    groetjes
    koyaanisqatsi: in de zoo??
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .