writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

HUURMOORD (5) Pier de facteur

door Julien_Maleur


De "rosse buurt" heeft haar naam niet gestolen. Ze is gelegen in de omgeving van het noordstation en vormt een wirwar van kleine straatjes en steegjes, vol uitstalramen waarachter bij rode lampjes schaars geklede dames hun waar aanprijzen. De buurt was slecht befaamd en een zootje van Noordafrikanen huisde er samen met allerlei gespuis en misdadigers van allerlei slag. Het was de buurt van de zware jongens en de lichte meisjes. In de volksmond werd deze buurt ook wel de hoerenwijk genoemd.
In de langestraat baat "Roste Marie" een taveerne uit, "Au Ballon" geheten.
Roste Marie telt zowat vijftig hete zomers en even zovele hete winters. Ze heeft vlammend rode haren en uitdagende, vooruitstekende borsten. Twee jongere dames moeten haar bijstaan in haar zware taak om de klanten hun zuurverdiende spaarcenten af te troggelen. Marie noemt haar helpsters hostesses. Deze zogeheten hostesses blijven nooit lang in dienst bij Roste Marie. Ze worden op tijd en stond door andere vervangen, dit omdat de klant wel eens vers vlees in de kuip wil. Dit was ook een uitstekend middel, opdat de meisjes, van de zaken van Roste Marie, niet te veel zouden te weten komen.
In de hoerenwijk is Roste Marie gekend als tipgeefster van de politie. Maar deze weet wel beter. Ook de zware jongens weten beter! De weinige inlichtingen die Roste Marie aan de politie ooit ter hand deed, bleken nadien fout of waardeloos te zijn. Toch was het een feit dat Roste Marie op de hoogte was van alles wat er in de buurt gebeurde.
Pier de facteur houdt van deze buurt. Hij is hier vele jaren lang brievenbesteller geweest. Op die manier kwam hij gedurende meer dan twintig jaar, elke dag opnieuw, in de cafés, bars en taveernes. Iedereen vertrouwde hem en de uitbaters hadden hem aanvaard. Nu is Pier met pensioen. Maar nog steeds brengt hij het grootste deel van zijn tijd door in de hoerenwijk. Hij slentert er door de smalle straatjes en kijkt begeerlijk naar de mooie meisjes. Deze scheppen er een waar genoegen in, om met hun schaars verpakte charmes, oude Pier, zoals ze hem noemen, de bibber op het lijf te jagen.
"Er is een tijd geweest…" zo vertelt Pier de facteur soms "dat ik…"
Ja, er was een tijd dat Pier de mooiste onder deze meisjes versierde. Het kostte hem wel handen vol geld. Maar die tijd is voorbij gegaan toen hij ouder werd en zijn centen opraakten. Nu moet hij zich tevreden stellen met wat de dametjes hem doorheen de vitrines willen laten zien. Hier en daar gaat hij nog wel eens een borrel drinken. Bij Roste Marie krijgt hij zo nu en dan een biertje gratis.
De politie kent Pier de facteur. Soms, wanneer er in de hoerenwijk herrie is geweest, of wanneer de politie informatie nodig heeft over iets of iemand in de wijk, doen ze beroep op Pier. En Pier is altijd bereid om voor een pint bier, een borreltje en enkele euro's, de gewenste inlichtingen te verkopen. Maar hierover weet men in de hoerenwijk niets. Pier is er thuis en de euro's, welke hij als klikspaan verdient, vergooit hij dan weer aan drank en een verslenste prostituee.
Ja! Pier is hier inderdaad thuis.



Enkele dagen na de moord op Rita Dufour in Parijs en op Giullio Romero in haar appartement in Ukkel, stapte Pier de facteur bij Roste Marie naar binnen. Het was rond tien uur in de morgen. Hij haalde een dikgevulde briefomslag uit zijn zak. Er stond geen adres op, alleen maar: "Jules", in grote vette letters. Een onbekende had Pier aangeklampt terwijl hij zijn ochtendwandeling maakte door de hoerenwijk. Hij had hem de omslag in de hand geduwd en verzocht om hem aan de kostganger van Roste Marie te overhandigen.
Zodra hij in de taveerne "Au Ballon" binnen was, overhandigde Pier het pak aan Roste Marie.
"Voor je logé" voegde hij er aan toe.
Als dank gaf de bazin hem een borrel. Ze vroeg geen uitleg. Blijkbaar had ze dit verwacht. Pier dronk de borrel in een teug uit, ad fundum. Daarna wendde hij zich tot Roste Marie en vroeg:
"Tiens, Marie, heb jij een invité?"
Marie gaf geen antwoord. Ze deed een van de hostesses teken dat ze Pier gezelschap moest houden. Deze voldeed onmiddellijk het verzoek van haar werkgeefster. Ze schonk Pier een tweede borrel in en vleide zich als een speelse kat tegen hem aan. Pier begreep hier uit dat hij best geen vragen stelde en dat het hele geval hem geen zier aanging. Dit maakte hem pas echt nieuwsgierig en hij nam zich voor om op de een of andere manier achter de waarheid over de logé van Marie te komen. Wellicht interesseerde dit de politie en een beetje geld kon hij weer eens heel goed gebruiken. Toen ook dit tweede glas leeg was en hij in de gauwte nog een speelse kus van het meisje in ontvangst had genomen, verliet Pier de taveerne en slenterde in de richting van de "Nieuwe Venus". Door het dakvenster van Roste Marie haar etablissement keek een onguur uitziend individu hem na.
In de "Nieuwe Venus" nam Pier plaats aan de tapkast. Yvonne, de verslenste bazin, die Pier al vele jaren kende, wist uit ervaring dat ze hem een borrel moest inschenken. Om iets te zeggen vroeg ze:
"Een borrel, Pier, zoals naar gewoonte?"
Hij beperkte er zich toe om even ja te knikken.
"Op de rekening, zoals naar gewoonte, Pier?" bootste een van de stamgasten de bazin na. Pier haalde slechts even de schouders op. Het was niet de eerste keer dat men hem plaagde. Bovendien bewees dit dat hij in dit milieu was aanvaard.
Na dit eerste borreltje dronk hij er nog een tweede en een derde. Toen had hij de juiste stemming te pakken en hij begon over de nieuwe gast van Roste Marie.
"Er is een kostganger in de Ballon" zo probeerde hij.
De bazin antwoordde niet. Daarom deed hij een tweede aanval:
"Ik heb er zojuist een pak afgegeven. Er stond alleen maar Jules op de omslag."
De bazin keek hem nu vragend aan. Pier haastte zich om er aan toe te voegen:
"Niets speciaals. Alleen maar een vuile omslag."
Op haar beurt vertelde de bazin hem nu wat ze vernomen had. Toen Pier oordeelde dat ze hem alles had verteld, nam hij afscheid. Slenterend en zijn ogen tegoed doende aan al het blote vlees, dat voor de vensters tentoon was gespreid, begaf hij zich naar huis. Daar dacht hij na over wat hij had vernomen. Veel was dat niet en de onbekende, die hem het pak voor de gast van Marie had toevertrouwd, kon hij niet zo best beschrijven. Toch begaf hij zich naar de dichtbijgelegen telefooncel. Daar draaide hij het nummer van de Federale Gerechtelijke Politie en vroeg naar inspecteur Gruytens.
Vroeger belde Pier naar commissaris Verdonck als hij een inlichting had. Sinds hij inspecteur Gruytens had ontmoet telefoneerde hij altijd naar deze laatste. Ten eerste omdat hij deze veel sympathieker vond en ten tweede betaalde Gruytens veel meer voor interessante informatie.
Gruytens maakte met Pier afspraak in de "club des chasseurs", niet ver van het Justitiepaleis verwijderd.
Pier was er zeker van dat de omslag voor Jules gevuld was geweest met geld. Pier wist hoe geld aanvoelde! Toen hij nog facteur was had hij er dagelijks zo veel in handen gehad.

 

feedback van andere lezers

  • lief
    spannend Julien
    graag gelezen
    liefsxxx
    Julien_Maleur: Blij met je waardering. Ik verwijs naar de voorgaande hoofdstukken. Kunnen je misschien ook bekoren.
    Groetjes
    Julien
  • Henny
    De spanning wordt weer opgebouwd, daar ben je echt heel goed in. Ik denk dat Pier nog een grote rol gaat spelen.

    Ik heb toch nog wat te miepen. Ik mis bij de gesproken zinnen vaak een komma.
    Ik weet het, ik ben een zeur. Ik hoop dat je er iets aan hebt.
    Julien_Maleur: Je bent helemaal geen zeur. Ik gebruik te weinig de komma. Maar zoals ik al elders zei, als het boek helemaal geschreven is herlees ik hetl en probeer dergelijke kleine probleempjes en fouten op te lossen.
    dank voor fb
    JM
  • Francis
    Heel goed geschreven daarom één puntje? terug
    Gr Frans
    Julien_Maleur: Dank je Francis voor het lezen en de appreciatie.
    vg JM
  • molic
    Snel naar volgend hoofdstuk!
    Julien_Maleur: Dank voor lezen en commentaar
    groeten
    JM
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .