writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 5

door koyaanisqatsi

Mama besloot naar het toilet te gaan alvorens het ziekenhuis te verlaten. Nadat ze had geplast, waste ze haar handen en probeerde ze haar gloeiende gezicht te verfrissen. Ze keek in de spiegel en zag een vreemde vrouw die haar diep maar ijskoud in de ogen keek.
'Waarom vraag je het niet?' vroeg ze aan de vrouw, 'ik weet dat je de vraag wil stellen, dus waarom stel je ze niet?'
Maar de vrouw zweeg, in alle talen.
Mama droogde haar handen af en ging naar buiten. Er was een lichte bries opgestoken, een welkome verfrissing na een zoveelste zwoele zomerdag op rij. Mama liep naar de standplaats van de taxi's aan de overkant van de straat, stapte zonder op enig teken van toelating te wachten in het eerste voertuig, gaf haar adres en begon wezenloos naar buiten te staren.
De chauffeur deed geen enkele moeite om een gesprek aan te knopen. Ervaring had hem geleerd dat passagiers die uit een ziekenhuis kwamen niet zelden pijnlijke momenten te verteren hadden. Als ze niet zelf over hun ellende of die van hun omgeving begonnen, was het bewaren van de stilte de meest voor de hand liggende houding.
Mama keek de hele rit naar buiten maar zag niets. Ze was blind, doof en stom, en dat laatste gold zelfs voor haar gedachten. Er moest een storm in haar hoofd woeden, maar er was niets dan leegte. Ze deed geen enkele inspanning om woorden te vormen of beelden op te roepen, was als iemand die dringend een brief moest schrijven maar niet verder geraakte dan staren naar een wit blad.
Toen de taxi zijn bestemming bijna had bereikt veranderde Mama van gedachten. Ze vroeg de chauffeur onmiddellijk te stoppen, zonder daar verder enige verklaring voor te geven, en besloot dat het nog veel te vroeg was om naar huis te gaan. Het idee alleen al dat iemand van de buren haar vanavond nog zou zien was voldoende om haar koude rillingen te bezorgen. En dus maakte Mama, van zodra de taxi uit zicht was verdwenen, rechtsomkeer om zich terug in de richting van het ziekenhuis te begeven.

(Einde deel 5)

 

feedback van andere lezers

  • miepe
    heel rustig en toch ook helemaal niet
    moet jazz zijn
    koyaanisqatsi: thnks again (speelt gauw sax solootje)
  • jbrouns
    vlot en duidelijk geschreven tussenstukje.
    Gr.
    koyaanisqatsi: thnks again
  • lin
    Wist jij niet wat je wilde schrijven als mama thuis zou komen en liet je haar daarom maar omkeren? Grin. Leuk stukje over die gedachten van de taxichauffeur!
    Groetjes, lin
    koyaanisqatsi: htnks
  • aquaangel
    heerlijke leesbare stukjes, zo heb ik ze graag
    koyaanisqatsi: at yr service...

    xx
  • doolhoofd
    Zo gaat dat soms.
    koyaanisqatsi: :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 11

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .