writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 25

door koyaanisqatsi

De avond viel. Buiten kondigden zingende vogels het einde van de dag aan. Mama was weer niet langs geweest. Het begon Podgorny te dagen dat haar wegblijven wel eens een zaak van lange duur kon worden. Hij probeerde zich in haar plaats te stellen, wat onmogelijk lukte aangezien hij er niets eens in slaagde met zichzelf op één of andere manier in het reine te komen.
Hij had nog een onderhoud gehad met zowel dokter Lazarre als dokter Schleichmann maar aangezien hij hen niets meer te vertellen had waren beide gesprekken kort en zo goed als overbodig gebleven. Nog steeds weigerden ze hem te vertellen hoe het Benjelloun verging. Hij leefde nog, zoveel was zeker, maar dat hij zonder kleerscheuren uit de genadeloze botsing was gekomen achtte Podgorny quasi onmogelijk.
Op de televisie speelde een soap, een draak van een feuilleton dat Podgorny geen bal interesseerde. Maar hij belde niet om te vragen het kanaal te komen veranderen. Na de soap stond er een voetbalwedstrijd op het programma en dus was het een kwestie van wat geduld op te brengen om van de flauwekul verlost te zijn.
Er was hem verteld dat hij de volgende dag een ander bed zou krijgen. Een aangepast bed waarin hij gemakkelijk in verschillende posities kon verlegd worden. Het bed was vooral bedoeld om doorligwonden te vermijden. Maar Podgorny was niet benieuwd. De vooruitzichten waren te somber. Het zou nog weken duren alvorens zijn armen definitief zouden bevrijd worden. En dan zou de ellende nog niet voorbij zijn. Volgens dokter Lazarre zou zijn revalidatie op zijn minst drie maanden in beslag nemen. En bovendien was er geen enkele garantie dat hij beide armen opnieuw perfect zou kunnen gebruiken. Vooral zijn rechter arm baarde dokter Lazarre grote zorgen.
Op het scherm verscheen een schoonheid zoals er alleen in soaps konden verschijnen. Lange, vlasblonde haren tot op haar kont, een lichaam met de vorm van een zandloper, borsten met de chemische rondheid van silliconen, een gezicht bijgewerkt met chirurgie en make up, tot ieder greintje natuurlijkheid was geabsorbeerd in het bizarre streven naar een zogenaamde perfectie. Het verbaasde Podgorny niets dat het mooie kind er als actrice niets van terecht bracht. Ze had het charisma van een zoutpilaar en de beweeglijkheid van een kapstok. Gelukkig voor haar bestond haar taak alleen maar uit mooi zijn, wat ze ook was, zelfs ondanks haar bijna lachwekkende kunstmatigheid. Volgens het voorspelbare scenario was ze ten tonele verschenen om een stinkend rijke, ouwe grijsaard te verleiden. Na een volstrekt nietszeggende dialoog van enkele minuten ging ze uit de kleren, wat meteen het einde van de aflevering inhield. Soaps barstten immers van de sex zonder dat er ooit zelfs maar een naakte borst aan te pas kwam.
Podgorny zuchtte. Pijn in zijn onderrug dwong hem zijn gegijzelde lichaam voor de zoveelste keer in de mate van het mogelijke te verzetten. De omroepster verscheen in beeld. Met een verplichte glimlach kondigde ze eerst het vervolg van de soap voor de volgende dag aan, waarna ze de sportliefhebbers met een aaneenrijging van clichés warm maakte om aan het scherm gekluisterd te blijven. Podgorny, van zijn kant, had niet eens een keus.

(Einde deel 25)

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    En nu weet ik het nog niet, haha.
    Ik wil ook wel zo mooi zijn, maar niet zoutpilarisch en kapstokkerig :)
    Voor vandaag genoeg gelezen. Heb genoten Koyaan, thanx!
    x
    koyaanisqatsi: factuurtje volgt... :-)
  • aquaangel
    jammer he dat soapseks zo uitgezonden wordt ;)


    koyaanisqatsi: beter zo, anders kregen we nog meer van die rommel door onze strot geramd...
  • miepe
    meneer Podgorny is een beetje geestdood
    vindt die nu echt NIKS leuk
    eum
    zou ik feitelijk ook niet

    zoek nu eens iets wat ie héél leuk zal vinden
    koyaanisqatsi: kruiswoordraadsels invullen?
  • lin
    Op naar de voetbal dan maar! Gr, lin
    koyaanisqatsi: het is maar op teevee...
  • doolhoofd
    The system of objects as signs is continually shifting emphasis from one term to another so that, unlike the perverse desire of the sexual fetishist, the perverse desire of the commodity fetishist is constantly being redirected. In describing how the beauty of the body is fetishised, Baudrillard points out that a model of beauty is constructed so that “It is the sign in this beauty, the mark (makeup, symmetry, or calculated asymmetry, etc.) which fascinates; it is the artifact that is the object of desire.” (Baudrillard 1981: 94) The make-up of 'beauty', of the erotic body, is a process of 'marking it' though ornamentation, jewellery, perfume or through 'cutting it up' into partial objects (feet, hair, breasts, buttocks etc.). This work produces the body as a series of signs, creates it as an object with a significatory value. For Baudrillard the shift from the exchange of symbolic value to the exchange of sign value is characteristic of modernity and "properly constitutes the ideological process" (1981: 98).

    http://eprints.lancs.ac.uk/33407/1/Fetishism_eprint.pdf
    koyaanisqatsi: doordenkertje
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .