writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 32

door koyaanisqatsi

Nicole vertrok, naar huis en alleen. Ze had er van afgezien Stacy uit te nodigen, wilde wat ruimte tussen hen beide laten, er wat tijd laten overgaan om hun eerste kennismaking te laten inwerken.

Het gesprek met dokter Schleichmann was kort geweest en had, tot haar grote opluchting, tot het gewenste resultaat geleid. Dokter Schleichmann zou Podgorny van haar besluit op de hoogte brengen. Tot Nicole's verrassing had de dokter niets tegen haar argument ingebracht. Als haar man het zich mocht veroorloven letterlijk uit haar leven te springen, had zij het recht om op haar beurt uit zijn leven te stappen. Dokter Schleichmann had gewoon geluisterd, lichtjes met het hoofd geknikt en op een zakelijk toontje beloofd dat hij de boodschap zou overbrengen. Daarna was hij recht gestaan en had hij Nicole uitgelaten.
Onderweg naar de uitgang had ze het utopische verlangen gekoesterd dat ze voor de laatste maal in haar leven een ziekenhuis was binnengestapt. Toen ze buiten kwam en de straat overstak meende ze in de verte mevrouw Pinter te zien lopen. Maar ze veronderstelde dat ze zich vergiste, omdat de vrouw iets te frivool gekleed was.

De bus naderde, Nicole nam haar portemonnee uit haar handtas. Ze moest dringend een buspas gaan kopen, want iedere keer de volle pot betalen was weggesmeten geld. De buschauffeur maakte zijn beklag omdat ze geen gepast geld had. Ze wierp tegen dat ze niet bepaald met een fortuin betaalde waarna de man zonder nog een woord te wisselen haar geld aannam en het busticket met het wisselgeld overhandigde.
Nicole zat nog maar pas neer toen iemand haar de woorden: 'Hij is weer heel vriendelijk vandaag,' in het oor fluisterde. Ze draaide zich om, werd diep in de ogen gekeken door een oude man met een grijze stoppelbaard en zilverwitte, tamelijk lange haren en werd een vreemd, niet meteen te definiŽren gevoel in haar lichaam gewaar.
(Einde deel 32)



 

feedback van andere lezers

  • miepe
    het lot en het toeval leggen een strik!
    koyaanisqatsi: al een geluk dat het geen roze strik is
  • aquaangel
    aan de lengte van de inzendingen ligt het niet ;O XXXX
    koyaanisqatsi: xx
  • doolhoofd
    Okee... op naar deel 33...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .