writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 40

door koyaanisqatsi

Nicole's kater was nog niet verteerd. Stacy worstelde met hetzelfde probleem. Met een glimlach van verstandhouding en opluchting dat ze hun werkdag overleefd hadden, namen ze op straat afscheid van elkaar. Het was gelukkig niet al te druk geweest. Stacy stapte richting metro, Nicole naar de bushalte even verderop.
De bus van tien uur vijf en dertig was precies op tijd; zeldzaam maar welkom, want Nicole wilde zo snel mogelijk opnieuw haar bed opzoeken.
Hij zat er weer, op wat mogelijk zijn vaste stek was: de oude man met de stoppelbaard en de zilverwitte haren. Nicole knikte hem gedag en ging, om niet de indruk te wekken dat ze hem wilde vermijden, vlak achter hem zitten. Ze verwachtte dat hij zich binnen de kortste keren zou omdraaien om een praatje te slaan maar tot haar verrassing gebeurde dat niet. De man bleef onbewogen voor zich uitkijken, alsof zijn gedachten ver van de realiteit waren afgedwaald. Onder normale omstandigheden zou Nicole hem zelf hebben aangesproken maar nu was ze blij dat ze in stilte naar huis kon rijden. De hoofdpijn was wel zo goed als helemaal verdwenen maar in haar lichaam huisde nog steeds de ziekte van het drankmisbruik.

Thuisgekomen forceerde ze zich om nog een kop groene thee te drinken en een paar beschuiten te eten. Terwijl ze wachtte tot de thee niet meer te heet was om te drinken keek ze verveeld naar het laatavondjournaal. Er was weer ergens een burgeroorlog uitgebroken, in een land met veel palmbomen die op misdadige manier een paradijselijke indruk wekten. Een treinongeval in een land waarvan Nicole nog nooit van had gehoord had een enorme ravage aangericht, maar als bij wonder geen enkel dodelijk slachtoffer gemaakt. Een minister werd beschuldigd van corruptie, een oud-burgemeester was op negentigjarige leeftijd overleden, een hond leefde verder nadat zijn twee achterpoten waren geamputeerd. En ergens lag een man na een wonderbaarlijk mislukte zelfmoordpoging met twee gebroken armen in een ziekenhuis te wachten op zijn vrouw die niet meer kwam opdagen, dacht Nicole. Maar dat viel als het op nieuwswaarde aankwam natuurlijk buiten de prijzen.

(Einde deel 40)

 

feedback van andere lezers

  • sproet
    mooie zinsconstructie. nodigen mij uit om de tekst rustig te lezen. :)
    koyaanisqatsi: u bent van harte welkom
  • miepe
    ja, nieuwswaarde...

    rustig fragmentje zonder pipi-incidenten!
    koyaanisqatsi: er zijn al genoeg accidenten gebeurd... nietwaar?
  • doolhoofd
    http://www.youtube.com/watch?v=BKtrWU4zaaI
    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .