writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 43

door koyaanisqatsi

Podgorny wist het nu wel zeker: sterven was een kunst, een kunst die hij vooralsnog niet onder de knie had.
En paniek was een slechte leermeester, want een verstopte neus hielp je niet aan de verstikkingsdood.
Zijn orgasme -een geweldig orgasme (!)- had hem doen briesen als een op hol geslagen hengst. De kracht waarmee hij lucht uit zijn stikkende lichaam had geperst, had een dikke klonter snot uit zijn rechterneusgat geblazen en meteen de weg vrij gemaakt voor een verlossende dosis zuurstof. Mevrouw Pinter had zo goed als gelijktijdig haar hoogtepunt bereikt, had heel even haar scherpe nagels in zijn borst gezet maar gelukkig voldoende nuchterheid overgehouden om hem van verdachte sporen op zijn constant onder observatie verkerende lichaam te vrijwaren. Ze was nadien verdwenen zonder nog een woord te zeggen. En weer had ze niets, maar dan ook niets afgeveegd, had ze Podgorny's zaad gelaten waar het was -of waar het heenging. De kleefband had ze vrij brutaal van zijn lippen getrokken, maar Podgorny voelde op dat ogenblik teveel pijn in zijn middenrif en was te zeer bezig geweest met zuurstof naar binnen te zuigen om er ook maar iets van te hebben gemerkt.
De rest van de nacht had Podgorny geen oog dichtgedaan. Eén besef, een openbaring eigenlijk, had hem beziggehouden: oudere, zeg maar bejaarde vrouwen konden nog een uiterst actief sexleven hebben. En zo te voelen waren ze er nog verdomd bedreven in ook.
Pas tegen de ochtend namen ongerustheid en schaamte zijn gedachten opnieuw over. Er waren sporen van zaad op zijn penis, zijn buik en de lakens achtergebleven maar de snotklonter viel nergens te bespeuren. Misschien was hij op mevrouw Pinters jurk terechtgekomen, hoopte Podgorny, waarmee ze meteen haar verdiende loon mee naar huis had genomen. Maar meer zorgden baarden hem zijn miljoenen opgedroogde, verloren gegane nazaten. Een spontane zaadlozing mocht gezien zijn situatie dan wel volkomen menselijk zijn, het idee dat de verpleegster met de donkere huid en de gitzwarte haren de vaststelling van zijn zieligheid zou doen, deed hem al op voorhand knalrood aanlopen van schaamte.
Maar de goden bleven Podgorny blijkbaar gunstig gezind. Er werd op de deur geklopt en een jonge verpleger die hij nog niet eerder had gezien, kwam de kamer binnen met wasgerief in de hand.
'Eén goeie morgen,' begon de jongeman stralend, 'heb u goed geslapen vannacht?'
Waarop Podgorny als de beste leugenaar 'uitstekend' antwoordde.

(Einde deel 43)

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Die snotklonter: ik gruw ... gátverdamme!
    Maarre, top geschreven Koyaantje!
    x
    koyaanisqatsi: Smeuďge details doen het blijkbaar goed.
  • sproet
    ik ben niet de beste leugenaar zoals Podgorny, mijn uitstekend is oprecht gemeend. :))
    koyaanisqatsi: thnks
  • Francis
    Realistisch smerig weer gegeven, beetje shocking, knap hoor!
    gr frans
    koyaanisqatsi: (auteur buigt dankbaar)
  • aquaangel
    dit is een mooi deeltje

    en ja ik loop nog achter...pfff
    koyaanisqatsi: join the club... xx
  • doolhoofd
    http://treatmentofvisions.files.wordpress.com/2014/03/borat-success.jpg
    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .