writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 49

door koyaanisqatsi

'Brengt u het eten maar weg, ik heb geen honger…'
Een blik op het dienblad alleen al deed Podgorny bijna braken. Als het aan hem lag, had hij de afgelopen middag zijn laatste maaltijd verorberd en zette hij nu een eerste stap naar het sterven van een gewisse hongerdood.
Arme Benjelloun… De schoften! Dat hadden ze dus geheim gehouden: dat hij, Podgorny, tijdens zijn vrije val de rug van zijn buurman had gebroken, en wel op zo'n manier dat de ongelukkige voor de rest van zijn leven aan een rolstoel zou gekluisterd blijven.
Als Podgorny terugdacht aan de serene wijze waarop Habib, Benjellouns jongere neef, het nieuws een klein uur eerder had overgebracht, kreeg hij alweer het schaamrood op de wangen.
Wat een waardigheid! Geen spoor van woede of wraakzucht. Sterker zelfs: het eerste wat Habib had gevraagd was hoe het hem -'Meneer,' had Habib Podgorny de hele tijd genoemd-, in feite verging. En vervolgens had hij hem een spoedig herstel gewenst.
Podgorny was zo onder de indruk van het optreden van de jongeman geweest dat hij bij zijn afscheid bijna vergat om Benjelloun om vergiffenis te vragen.
'Voor zover dat mogelijk is natuurlijk,' had hij er met een krop in de keel aan toegevoegd. 'Want in feite is mijn misdaad onvergeeflijk.'
'Het was een ongeluk, meneer,' had Habib benadrukt, 'een ongeluk…'
Even had Podgorny nog overwogen om Benjelloun beterschap te wensen, maar de onverbiddelijke diagnose van de artsen indachtig vond hij zo'n verlangen in dit geval eerder onder noemer smakeloos "cynisme" thuishoren, en dus had hij het maar bij zijn verzoek om vergeving gehouden.

'Bent u zeker dat u niets wilt eten, meneer?' vroeg de verpleegster terwijl ze het met dienblad in haar handen bij de deur bleef staan.
'Voer het voor mijn part aan de varkens,' bromde Podgorny hoofdschuddend, waarop de verpleegster haar wenkbrauwen optrok en de kamer uitliep. Met het dienblad.

(Einde deel 49)

 

feedback van andere lezers

  • sproet
    leuke schrijfstijl. :))
    koyaanisqatsi: thnks nogmaals
  • Magdalena
    Goed, maar iets minder sterk dan de vorige stukjes die ik net las. Ik ben heel nieuwsgierig naar het vervolg. Magdalena
    koyaanisqatsi: ik ook... (smile)
  • doolhoofd
    http://img3.wikia.nocookie.net/__cb20130813195211/someordinarygamers/images/9/92/X-ray19-1-.jpg
    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .