writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 50

door koyaanisqatsi

Meneer Segers…
Daar zat hij, niet speciaal opgedirkt voor de gelegenheid, maar gewoon zichzelf.
'Dag Nicole,' zei hij, op zijn gebruikelijke, ietwat kleurloze toon.
'Meneer Segers.' Nicole glimlachte, bleef het grappig vinden dat hij er de voorkeur aan gaf om zo formeel te worden aangesproken.
'Iedereen spreekt mij zo aan, al sinds mijn lagere schooltijd,' had hij de avond voordien verduidelijkt. Hun samenzijn had na de valse start een verrassend aangename wending genomen; volledig de verdienste van meneer Segers, die tot Nicole's, met het vorderen van de uren toenemende verbijstering een bijzonder erudiet man bleek te zijn. Ze had het hem een paar keer willen zeggen, maar het uiteindelijk niet aangedurfd: ze had nog nooit eerder zo'n interessant man ontmoet. Het leek alsof hij over alles kon meepraten, alle grote levensvraagstukken in de juiste context wist te plaatsen, zowat overal een gepast antwoord op had, en dat alles zonder ook maar even te verglijden naar een niveau van betweterige arrogantie. Wat was Podgorny, zelfstandig vertegenwoordiger in artikelen van uiteenlopende aard, een zielig leeghoofd, een beklagenswaardige vakidioot in vergelijking met deze vleesgeworden bron van wijsheid.
Nicole kon niet anders dan het met ontgoocheling en frustratie toegeven: was meneer Segers zo'n twintig jaar jonger geweest, dan was ze ongetwijfeld nog dezelfde avond met hem in bed gedoken, zou ze haar kwellingen als vodden overboord hebben gegooid en zich als een overspelige hoer aan zijn mannelijke lusten hebben overgegeven. Maar nog steeds leek het lot haar ongunstig gezind. Meneer Segers was acht en zeventig, zag er ook zo uit en -de meest doorslaggevende, negatieve factor van al- bewoog zich ook voort met de tergende moeizaamheid van iemand die duidelijk op weg was naar zijn graf.
'Ik kan u de sushi hier gerust aanbevelen.'
Meneer Segers schoof Nicole de spijskaart toe: een eenvoudig blad van recyclagepapier waarop de verschillende gerechten uitgebreid werden beschreven en versierd met hun oorspronkelijke benaming in Japanse kalligrafie.
'Rauwe vis?'
Nicole trok een vies snuitje, had daar meteen spijt van omdat ze niet ondankbaar of onwetend wilde overkomen, maar bleef geen vertrouwen hebben in de culinaire meerwaarde van een gerecht dat als één van de gezondste ter wereld geboekstaafd stond.
'Laat u daar niet door afschrikken,' merkte meneer Segers op, 'u gaat niet op schubben moeten kauwen, of vinnen en kieuwen uitspuwen. Maar weet u wat we doen? Ik vraag de dienster gewoon enkele stukjes om te proeven, en dan kan u nadien beslissen of u een volledige schotel wenst. Wat denkt u?'
'Dat lijkt me een goed idee,' zei Nicole, terwijl ze zichzelf erop betrapte dat ze meneer Segers met glunderende ogen begon aan te staren.

(Einde deel 50)





 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Nee joh, veel te oud!
    x
    koyaanisqatsi: edoch...
  • sproet
    goede verhaallijn :))
    koyaanisqatsi: muchas gracias
  • doolhoofd
    De oudjes stelen de show in dit verhaal...
    koyaanisqatsi: mag ook al eens, met al die vergrijzing
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 5

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .