writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 51

door koyaanisqatsi

'Weet u wat ik vreemd vind, meneer Podgorny?'
Podgorny schudde het hoofd, met de ogen gesloten terwijl zijn hele lijf verteerd werd door de wijze waarop mevrouw Pinter zijn alweer tot enorme proporties aanzwellende lid masseerde.
'Dat u me nog steeds niet gevraagd hebt hoe ik er de vorige keer in geslaagd ben u 's nachts een bezoekje te brengen…'
Podgorny slikte, durfde niet te kijken naar die oude vrouw, met haar door lichamelijk verval getekende uiterlijk, en vroeg, half kreunend, half zuchtend: 'Hoe hebt u dat dan klaargespeeld, mevrouw Pinter?'
'Oh, heel eenvoudig, ik was tegen het einde van de bezoekuren naar hier gekomen en had me opgesloten in de toiletten. Nadien was het slechts een kwestie van geduld oefenen. Veel geduld dat wel, maar het loonde beslist de moeite. Weet u, meneer Podgorny, dat is het probleem van de mensen van deze tijd: het gebrek aan geduld. Goeie dingen komen vanzelf naar de geduldigen, dat is een bijna wetenschappelijk vaststaand feit. Maar de dag van vandaag wil iedereen zijn wensen in een handomdraai in vervulling zien gaan, wat natuurlijk onmogelijk is. En kijk, kijk naar mij: een vrouw met een voor haar leeftijd nog zeer gezonde geslachtsdrift. Al jaren ben ik weduwe, al jaren heb ik het zonder u weet wel wat moeten stellen -en de laatste jaren bakte mijn man er ook al niet veel meer van. Maar ik heb geduld getoond: verschrikkelijk veel geduld. En als ik dan naar de beloning kijk…'
Mevrouw Pinter trok met haar vrije hand het laken weg en stopte haar kneedwerk. Podgorny schrok op, opende de ogen en zag zijn erectie, omklemd door de benige vingers van mevrouw Pinter waaraan opvallend mooi gemanicuurde nagels zaten.
'Kijk me dat toch eens aan,' hijgde mevrouw Pinter, 'zo'n kunstwerk van mannelijkheid…'
Podgorny maakte een ietwat bizar keelgeluid dat vanalles kon betekenen, waarop mevrouw Pinter opnieuw aan het werk toog; iets speelser, iets wilder ook.
'Echt waar, meneer Podgorny, u mag er fier op zijn, op die mooie, gladde, grote fallus van u. Ik heb er in mijn leven toch al een paar gezien, zowel in levende lijve als op foto's en in films, en de uwe tart werkelijk alle verbeelding. Zo'n prachtexemplaar komt een vrouw maar één keer in haar leven tegen.'
Podgorny had ondertussen zijn ogen zodanig dichtgeknepen dat er diepe rimpels in zijn gezicht trokken. Zijn billen kwamen automatisch bijeen, hetgeen een pijnscheut doorheen zijn prostaat joeg. En toen was hij niet langer in staat zich te verzetten tegen datgene dat komen moest.
'Ik ga klaarkomen,' piepte hij, als een schooljongetje dat aan de juf kwam melden dat hij het zo meteen in zijn broek zou gaan doen, waarop mevrouw Pinter overschakelde op brutaal rukwerk en zich met een hoge, korte gil op haar speelgoed stortte.

(Einde deel 51)

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Dat mens spoort niet :)
    x
    koyaanisqatsi: Och, ieder diertje zijn pleziertje, zeg ik altijd maar... :-p
  • sproet
    ik ga nu het volgende deel lezen, ik heb wat achterstand.
    liefs, trees
    koyaanisqatsi: thnks t.
  • doolhoofd
    Hilarisch.

    http://www.naakteoma.nl/naakteoma001_r1_c1.jpg ;)
    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 10 bezoekers online, waarvan 0 leden: .