writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 64

door koyaanisqatsi

'Gaat u zitten, mevrouw Poloskei.'
Meneer Schweitzer, verantwoordelijke voor het hotelpersoneel aan boord van de Lucullus der Zeeën, wreef met zijn handen over zijn vette gezicht. Hij zag er moe uit, getormenteerd ook, wat niet onbegrijpelijk was met de zelfmoord die als een donderwolk boven zijn hoofd hing.
Nicole ging zitten, had medelijden met deze man die ze amper kende, niet alleen omwille van zijn kwellingen, maar ook omdat hij moest werken in een veel te benepen kajuit waar je nauwelijks deftig kon ademen.
'Ik ga het kort houden, mevrouw Poloskei,' zuchtte hij, 'want ik heb nog heel wat werk te verrichten. U kent meneer Jacob Hutter?'
Nicole knikte. Natuurlijk kende ze Jacob Hutter, één van de chef-koks, een man die niet meteen als sympathiek stond aangeschreven. Ze maakte geen deel uit van zijn shift en als ze de meeste mensen van zijn ploeg mocht geloven, was dat maar goed ook.
'Wel, meneer Jacob Hutter staat op het punt ons te verlaten. Hij houdt het voor bekeken op zee. Waarom? Geen idee; dat wou hij niet kwijt en bovendien is het ook niet belangrijk aangezien de reden mij niet verder helpt. Ik moet zo gauw mogelijk een nieuwe chef-kok zien te vinden en daarom dacht ik in eerste instantie aan u.'
Nicole voelde haar luchtpijp dicht trekken. Het voorstel was geen onaangename maar een ontgoochelende verrassing. Waarom moest dit ook op deze afgrijselijke boot gebeuren? Waarom werd haar zo geen aanbod gedaan in de keuken van een gerenommeerd restaurant of een viersterrenhotel? Ze besefte wel dat deze vragen belachelijk klonken -per slot van rekening had ze nog nooit in een gerenommeerd restaurant of een viersterrenhotel gewerkt- maar dat deed niets af aan de nutteloosheid van meneer Schweitzers aanbod. Haar besluit stond al lang vast: ze wilde van het schip af, en wel zo gauw mogelijk, en daar zou zelfs een surrealistische promotie tot kapitein niets aan veranderen.
'Ik wil niet ondankbaar zijn, meneer Schweitzer,' probeerde ze diplomatisch te klinken, 'maar komen daar niet eerder oudgedienden voor in aanmerking? Per slot van rekening ben ik nog tamelijk nieuw.'
Meneer Schweitzer keek Nicole diep in de ogen en had de boodschap al begrepen. Zijn ervaring wist reacties als deze meteen in te schatten, maar het lag niet in zijn aard uit zijn rol te vallen en dus antwoordde hij overtuigd: 'De geloofsbrief van uw vorige werkgever, mevrouw Poloskei, geeft u een straatlengte voor op uw collega's.'
'Daar kan ik mijn vorige werkgever alleen maar dankbaar om zijn,' glimlachte Nicole, 'maar ik vrees dat hij mij toch iets te hoog heeft aangeschreven. Ik zie echt…'
'Denkt u er eens een nachtje over na,' onderbrak meneer Schweitzer, 'ik begrijp best dat u wat tijd nodig hebt om het voorstel te laten doordringen. Per slot van rekening krijgt u van de ene op de andere dag enorm veel verantwoordelijkheid toegeschoven. Al hangt daar natuurlijk ook wel een interessant prijskaartje voor u aan vast. U moet weten dat u toch al zo meteen een goeie…'
'Nee, bedankt, meneer Schweitzer,' onderbrak Nicole op haar beurt, 'geld speelt hierin geen rol. En ik kan maar beter open kaart spelen: ik ben zelf ook niet van plan te blijven. Ik had me deze baan helemaal anders voorgesteld. Niet dat ik zo naïef was te denken dat werken op een cruiseschip één grote vakantietrip zou betekenen, maar ik word haast gek van verveling. Die leegtes tussen de werkuren in, die… Nu ja…'
Meneer Schweitzer keek Nicole nogmaals diep in de ogen; hoe vaak had hij deze woorden, deze onweerlegbare argumenten al niet gehoord. Het maakte van zijn job een soort beheerder van een duiventil, waar komen en gaan meer routine dan uitzondering was. In feite kwam het er zelfs op neer dat het regelen van ontslagen zowat het grootste deel van zijn energie in beslag nam.
'Ik begrijp u, ik begrijp u maar al te zeer,' reageerde hij dan ook gelaten. 'Het is niet eenvoudig u aan dit soort werk aan te passen. Veel mensen hebben het er moeilijk mee.'
'Ik ben blij dat u het zo begripvol opvat,' zei Nicole opgelucht, 'en ik hoop dat u spoedig iemand vindt om meneer Hutter te vervangen.'
'Hebt u zelf al enig vooruitzicht?' vroeg meneer Schweitzer.
Het verraste Nicole ditmaal wel aangenaam dat iemand haar probleem blijkbaar interessanter vond dan zijn eigen perikelen, en ze vond het jammer dat ze nee moest schudden.
Meneer Schweitzer wreef opnieuw over zijn gezicht en ging in de lade van zijn bureau.
'Hier, misschien is dit wel iets voor u,' zei hij, terwijl hij een witte envelop naar Nicole toeschoof. 'Bekijk het maar eens rustig.'
Nicole nam met enige verbazing de envelop in ontvangst, zag dat er een haar onbekend logo op gedrukt stond en wist niet hoe het nu verder moest.
'Neem maar mee,' zei meneer Schweitzer, 'en laat maar iets weten wanneer het u past.'
'Dat is erg vriendelijk van u, meneer Schweitzer,' antwoordde Nicole terwijl ze recht stond. 'U bent al vast hartelijk bedankt.'
Meneer Schweitzer gebaarde dat het niets te betekenen had en liet Nicole vertrekken. Van zodra ze de deur achter zich had dichtgetrokken, haalde hij uit een kleine kluis achter zijn rug de afscheidsbrief van Ramelan Soekarto tevoorschijn. Hij kon zich al niet meer herinneren hoe vaak hij de inhoud ervan het afgelopen etmaal had doorgenomen. De brief begon met de woorden: 'Liefste mama en papa,' wat al meteen voldoende was om telkens opnieuw als een mes dwars door zijn hart te snijden.


 

feedback van andere lezers

  • sproet
    ik ga aan de achterstallige verhalen beginneni
    ik heb bewondering voor je verfijnd taalgevoel, kan ik nog veel van leren!

    liefs, sproet
    koyaanisqatsi: da's wederzijds, ik kan emoties niet "vertalen" zoals sproet
  • doolhoofd
    Benieuwd wat de toekomst haar brengen zal (wat zit er in die enveloppe??)...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .