writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 68

door koyaanisqatsi

'Het ziet er dus naar uit dat ik mezelf met extra werk heb opgezadeld,' zei meneer Schweitzer met een geamuseerde glimlach.
Nicole lachte terug en knikte.
'Ik wil u wel waarschuwen, mevrouw Poloskei,' vervolgde hij ernstig, 'u gaat met ellende geconfronteerd worden; de grootst denkbare ellende zelfs. Ik hoop dat u zich daar van bewust bent'
'Daar had ik al wel bij stilgestaan,' antwoordde Nicole. Wat ze er niet bij vertelde was dat precies die gedachte haar had doen aarzelen om sneller de beslissing te nemen -ze vroeg zich zelfs nog steeds af of ze de stap wel zou gezet hebben indien Siggy haar niet had aangemoedigd.
Meneer Schweitzer knikte begrijpend en zei: 'Het ligt zeker niet in mijn bedoeling u om te praten, maar aan de andere kant vind ik het wel mijn plicht u op zowel de mentale als fysieke gevaren te wijzen.'
'Fysieke?' vroeg Nicole verrast.
'Tja, u werkt natuurlijk meestal in oorlogsgebied. Niet in de frontlinie uiteraard, maar enig risico is toch constant aanwezig.'
Nicole sloeg de ogen neer, voelde weer twijfels opkomen maar besliste door te bijten.
'Ik kan morgen overboord slaan en verdrinken, binnen een maand ergens onder een auto lopen; ik kan een dodelijke ziekte krijgen Als mijn tijd er is'
'Zo'n vaart loopt het nu ook weer niet,' lachte meneer Schweitzer, ditmaal een beetje ongemakkelijk, 'ik kan u verzekeren: de afgelopen tien jaar is niemand van onze mensen omgekomen. Hier en daar heeft wel eens iemand een ernstige kwaal opgelopen, er zijn ook al wel eens een paar lichtgewonden gevallen, en n enkele keer is n van onze werknemers ontvoerd -hij werd trouwens gauw weer vrijgelaten-, maar neemt u maar gerust van me aan dat we er alles aan doen om de veiligheid van ons personeel te garanderen.'
'Daar twijfel ik niet aan, meneer Schweitzer,' zei Nicole, die verbaasd was van de graad van vertrouwen die ze in zijn woorden koesterde.
'Dan is de zaak beklonken, niet?'
'Hoe moet het nu verder?' vroeg Nicole, terwijl ze een gevoel van opluchting gewaar werd -opluchting omdat ze van de Lucullus der Zeen verlost ging worden, en opluchting omdat haar beslissing een definitief karakter had gekregen.
'Even kijken,' zuchtte meneer Schweitzer. Hij opende de map met Nicole's dossier, begon te lezen, knikte een paar keer en zei: 'Uw proefperiode loopt binnen precies tien dagen af. Daarna kan ik u zonder problemen overplaatsen naar onze dienst op het vasteland. U moet dan wel opnieuw drie maanden proefdraaien, maar gezien de omstandigheden van het werk lijkt me dat eerder geraadzaam, denkt u ook niet?'
'Waarschijnlijk wel,' zei Nicole.
'Dan hoeft u me nog enkel schriftelijk uw opzeg te geven, en zorg ik wel voor de rest.'
'Kan ik dat misschien nu en hier doen?' vroeg Nicole, die absoluut wilde vermijden zichzelf nog een kans te geven om van gedachten te veranderen.
'Zoals u wil,' glimlachte meneer Schweitzer opnieuw, waarna hij Nicole een balpen en een blanco vel papier toeschoof.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Stevige controle, ik freak als ik dat verlies :(
    x
    koyaanisqatsi: ja, da's een veelvoorkomende kwaal, vrees ik.
  • sproet
    je hebt wel stevige controle over je verhaal en dat voelt als lezer aangenaam aan!

    liefs, sproet
    koyaanisqatsi: mag er niet aan denken de controle te verliezen... (controlefreak?)x
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .