writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 75

door koyaanisqatsi

Salazar stond boven een verkreukte stafkaart gebogen. Tussen zijn rechter wijs- en middenvinger stak een pas aangestoken sigaret. Podgorny verbaasde zich over het tengere uiterlijk van Simoës' opvolger. Met zijn dun behaarde schedel, opvallend magere nek en uitstekende jukbeenderen leek hij eerder op een terminaal zieke dan op een psychopatische krijgsheer.
'Is dat'em?' vroeg de majoor aan Salgado.
Salgado salueerde en knikte, Podgorny salueerde alleen maar.
'Oké, luitenant, wacht buiten.'
Salgado vertrok zonder Podgorny nog een blik waardig te gunnen. Salazar trok ietwat verkrampt van zijn sigaret en keek Podgorny met strakke ogen aan.
'Sergeant Podgorny?' Podgorny knikte. 'Ik heb gehoord dat jij je behoorlijk gedisciplineerd gedragen hebt tijdens de strafexpedities. Klopt dat?'
'Ik heb mijn peloton laten uitvoeren wat bevolen was, majoor.'
'Dat heb ik gehoord, ja. Zonder zelf je lul ergens in te steken, als ik me niet vergis,'
'Inderdaad, majoor.'
'Krijg je 'em misschien niet meer omhoog, sergeant Podgorny?'
'Toch wel, majoor.'
'Tja, en een flikker zal je wel niet zijn, want anders had je wel je gading gevonden. Dus… Enige plausibele reden, sergeant?
'In alle eerlijkheid, majoor?'
'Liefst!' verhefte Salazar zijn stem, 'ik word al genoeg belogen! Geen mens kan ik vertrouwen, in deze bandietenbende!'
'Ik vrees er niet echt een verklaring voor te hebben, majoor.'
Salazar trok opnieuw aan zijn sigaret en begon Podgorny met een wantrouwige blik aan te kijken.
'Dat is een verdacht vage uitleg, sergeant,' gromde hij.
'Het spijt me, majoor, maar ik ben wel eerlijk.'
Salazar vouwde de stafkaart, waarvoor hij geen interesse meer had betoond sinds Podgorny was verschenen, dubbel, zuchtte en zei: 'Weet je, sergeant, volgens mij was jij gewoon van mening dat toch iemand de boel in de gaten moest blijven houden. Het zou per slot van rekening de eerste keer niet zijn dat soldaten met hun broek op hun enkels in een hinderlaag vallen. Of vergis ik me?'
Het lag op het puntje van Podgorny's tong om Salazar te zeggen dat hij er compleet naast zat maar hij hield zich in en gaf de majoor met een kort hoofdknikje gelijk.
Salazar trok opnieuw aan zijn sigaret en zei: 'Zo'n mannen hebben we te weinig, sergeant: mannen die in alle omstandigheden hun overlevingsinstinct laten overheersen. De meeste klootzakken hier denken alleen maar met hun kloten, zijn meer geďnteresseerd in het vullen van kutten dan met de uitkomst van deze rotoorlog waar we godverdomme iedere dag minder greep lijken te hebben. En daarom, mijn beste, daarom mag jij je vanaf nu luitenant noemen. Je krijgt de derde compagnie onder je hoede en vanzelfsprekend gaat je soldij behoorlijk de hoogte in; wat zeg je daarvan?'
Podgorny had geen flauw idee wat hij daarvan moest zeggen. Hij had zich aangeboden met in het achterhoofd de overtuiging dat hem een flinke bolwassing te wachten stond, en in plaats daarvan werd hij gepromoveerd. Een beloning voor zijn mateloze onverschilligheid… Het was lachwekkend, en dus slaagde hij er ook niet in een glimlach van zijn lippen te houden, die abusievelijk door Salazar als een teken van diepe innerlijke tevredenheid werd gezien.
De majoor trok nogmaals aan zijn sigaret, riep Salgado opnieuw binnen en gaf hem het bevel alles dat betrekking had op Podgorny's nieuwe rang in orde te brengen. Podgorny dankte Salazar en salueerde met een overdreven zwaaide arm, die hem bijna in schaterlachen deed uitbarsten. Salazar antwoordde dat Podgorny hem geen dank verschuldigd was omdat hij zijn promotie uitsluitend aan zijn ijzersterk gevoel voor discipline te danken had. Wat hij er niet bij vertelde was dat de afgelopen week zes van zijn luitenanten waren gedeserteerd en er, daarbovenop, de dag voordien twee bij een hinderlaag waren omgekomen; waardoor het aantal onderofficieren waarop hij kon rekenen tot een alarmerend laag peil was gedaald.







 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Je buigt 't weer verrassend, knap!
    x
    koyaanisqatsi: ;-)
  • sproet
    schitterend verzorgd stukje!

    liefs, sproet
    koyaanisqatsi: ja, ik heb niet gemorst, dat klopt...

    xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 1 lid: Mark_Vandis.