writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 82

door koyaanisqatsi

Nicole gleed een wazig bewustzijn binnen. Hoewel ze de geur van extreem sterke ontsmettingsmiddelen opsnoof werd ze de stank van verbrande mensenhuid gewaar. Haar linkeroog ontwaarde een plafond van gelige tegels, haar rechter leek vertroebeld te worden door een waterdruppel die zich als een piepkleine koepel over haar oogbol had getrokken. Haar mond en tong waren gevoelloos, een stekende pijn halfweg haar slokdarm deed haar veronderstellen dat er iets in haar keel stak. Ze slaagde er niet in enige gelaatsspier te bewegen. Ze liet haar ogen in het rond rollen, maar een schurende pijn over haar rechteroog deed haar meteen ophouden. Rommelende geluiden en mompelende stemmen wandelden in kringetjes door de plaats waar ze zich bevond, waar dat ook mocht zijn. Toen ze haar benen probeerde te bewegen kwam ze tot de vaststelling dat er een dik, hard verband rond haar onderlichaam zat. Ze probeerde haar tenen te krullen, wat lukte, maar een pijnscheut in haar kruis veroorzaakte. Afgeschrikt door de opeenvolgende gewaarwordingen van pijn tilde ze haar rechter arm zo traag mogelijk op. Met een opluchting die gepaard ging met een angst voor het onbekende vervolg tastte ze naar haar gelaat. Toen haar wijsvinger op een gecombineerd omhulsel van verband en gips stuitte, trok ze haar hand geschrokken terug. Ze voelde een braakneiging opkomen, maar in plaats van een uitweg langs haar mond te zoeken zakte de misselijkheid naar haar maag waar ze als een braakbal bleef zitten.
"Wat is er van me overgebleven?" vroegen haar gedachten moeizaam, waarna ze terugkeerde naar een gevoelloze duisternis.

 

feedback van andere lezers

  • sproet
    dit is een heel kort stukje, maar zo mooi geschreven. de inhoud is geen fraai gebeuren, maar ik val in herhaling het is grandioos neergepend. ( ik ben een tikkeltje jaloers, mag he?)

    ik dacht Nicole niet meer onder de levende terug te zien na het voorval en de slachting.

    heeeeel graag gelezen.

    liefs, trees
    koyaanisqatsi: vraag is of ze nog "leeft"...

    thnks t xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .