writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 83

door koyaanisqatsi

Podgorny wist het zo goed als meteen: hij was verdwaald. Zijn blinde vlucht had hem een de diepten van het oerwoud ingejaagd en door de nacht door te brengen in zijn hol was hij zijn oriŽntatie nog verder kwijtgeraakt. Nu, met zon opnieuw hoog aan de hemel, waardoor haar stralen bijna als loodrechte balken doorheen het tropische gebladerte vielen, zag de wereld er in alle richtingen precies hetzelfde uit.
Het kon hem niet veel schelen; hij had besloten dat de oorlog voor hem voorbij was. Het enige wat hem nog interesseerde was heelhuids uit deze doolhof geraken en zo onopvallend mogelijk zijn biezen pakken. Terug naar nergens.
Toch kon hij niet om enkele problemen heen: hij was zijn AK 47 kwijt, had geen voedsel bij en beschikte maar over een kleine veldfles water. Het eerste gemis verplichtte hem om voor alle veiligheid zo onzichtbaar mogelijk te blijven, het tweede een nu al knagende honger te weerstaan, terwijl zijn beperkte voorraad drank hem tot extreem zuinig drinken dwong. Niet meteen luxeperikelen maar gezien zijn ervaring als paracommando ook geen redenen om te gaan wanhopen.
Hij wachtte tot de zon minder hoog stond om zijn richting te bepalen en aan een optionele terugweg te beginnen.
Het aan- en afrollende getsjirp van cicaden bemoeilijkte het inschatten van andere geluiden waardoor hij extra op zijn hoede moest zijn en maar langzaam vorderde; een gedwongen traagheid die zijn gedachten constant liet afdwalen naar onderwerpen die ten opzichte van zijn situatie volstrekt irrelevant waren. Zijn eerste schooljaren, een fuif waarop hij verliefd werd op een meisje dat hem niet eens een blik gunde, een vakantie met enkele vrienden in een mondaine badplaats. Een krakende tak, een roepende vogel, een zoemend insect waren genoeg om hem voor even terug naar de realiteit te brengen, maar hij kon niet vermijden zijn aandacht telkens opnieuw door trivialiteiten te laten inpalmen. Tot hij een ongemakkelijk gevoel in zijn onderbuik voelde opkomen dat, tot zijn grote ergernis, overduidelijk op een naderende buikloop wees.

 

feedback van andere lezers

  • sproet
    geen paniek, nog niet...
    spanning goed weergegeven.

    liefs, trees
    koyaanisqatsi: thnks xx
  • Julien_Maleur
    spannend
    groeten
    JM
    koyaanisqatsi: thnks JM
  • miepe
    oei, hoe pik ik in
    laatst gelezen regels rolden nog uit het ziekenhuis met de vurige bijdehandse buurvrouw.

    Podgorny is duidelijk beter
    ik hoop dat ik snel snel een beetje bijrol...
    koyaanisqatsi: dat wordt lezen geblazen!!!
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .