writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 87

door koyaanisqatsi

Iedere beweging veroorzaakte pijn tot in de diepste vezel van zijn lichaam. Zelfs het fronsen van zijn wenkbrauwen was voldoende om zijn hoofd te doen barsten.
Zo goed als kon had hij zich met bladeren beschermd tegen de afkoeling van de nacht. Beven en klappertanden deed hij nog maar sporadisch, in een korte vrijgave van een onverwacht restje energie.
Zo nu en dan werd hij geplaagd door een insect, dat hij ge´rriteerd verjoeg omdat het hem deed denken aan een dokter die kwam kijken hoe ver het met de stervende gesteld was.

Langzaam rees Podgorny's rechterhand naar zijn gezicht, waar hij trillend aan zijn stoppelbaard voelde. Zelfs de klompjes vochtige aarde die zich tussen zijn baardharen hadden genesteld veroorzaakten pijnprikkels in zijn vingertoppen. Het sloeg nergens op, deze ziekte, die hem als een struikrover overvallen had, en het leven langzaam maar zeker uit zijn lijf zoog. Was hij daarom de afgelopen maanden enkele keren aan een zekere dood ontsnapt, om nu te liggen wegrotten in een oerwoud, tot hij zijn laatste adem zou uitblazen en voer te worden voor de maden?
Een drukkend gevoel in zijn onderbuik kondigde een nieuwe aanval van diarree aan. Over de stank van zijn volgescheten broek maakte hij zich niet meer druk. Het ontbeerde hem al minstens anderhalve dag aan de kracht die nodig was om rechtop te zitten en zijn broek af te stropen. Gorilla's sliepen ook bovenop hun stront, had hij zichzelf voorgehouden, om de schaamte en het ongemak te trotseren.
In een kortstondige opwelling van optimisme ging hij er van uit dat er ooit een eind moest komen aan het leeglopen van zijn ingewanden, wat meteen de aanvang van zijn natuurlijk herstel zou inluiden. Maar toen er opnieuw stinkend vocht uit zijn anus begon te sijpelen, maakte deze hoopvolle prognose plaats voor het oproepen van gedachten aan wie hij ooit was geweest en de daarmee verbonden onomkeerbaarheid van het verleden.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Als eerder sluit ik aan bij Sproet, zˇnde!
    En je schrijft al zo lang hier.
    x
    koyaanisqatsi: Tja...
  • sproet
    dit is een schitterend stukje en ik begrijp nog steeds niet waarom dit zo weinig gelezen word. ik geniet van je woordkeuze en hoe je de zinnen vormt.

    liefs, trees
    koyaanisqatsi: thnks again as usual
    xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .