writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 90

door koyaanisqatsi

Nicole aanhoorde het vervolg van de man zijn relaas met het oor van een terdoodveroordeelde die zich, verlamd door de onverbiddelijkheid van het vonnis, bij zijn lot had neergelegd.
Vermits ze zich, tegen duidelijke instructies in, op eigen iniatief opnieuw naar een groot risicogebied had begeven, wees haar werkgever alle verantwoordelijkheid voor hetgeen haar was overkomen af. De kosten van de medische zorgen zouden dan ook helemaal voor eigen rekening zijn.
De verminking van haar geslachtsdeel was zo groot dat nauwgezette plastische chirurgie onvermijdelijk was om haar als vrouw opnieuw zindelijk te maken. Maar, fatsoenlijk als hij was, liet de man de vraag of Nicole zich zo'n dure ingreep bovenop een al torenhoge kostenlast zou kunnen dragen, onuitgesproken.
Over haar stukgeslagen en -getrapte gezicht repte hij met geen woord. Ogenschijnlijk achtte hij het onderwerp veel delicater dan haar vagina, wat Nicole ervan overtuigde dat hij één van die mannen was die geen flauw benul had van wat voor wezen een vrouw in feite was.
Toch was ze hem er in zekere zin dankbaar voor haar gelaat niet ter sprake te brengen. Ze had al genoeg gehoord, meer dan genoeg, om bevestigd te krijgen dat ze de rest van haar leven zowel fysiek als mentaal zwaar beschadigd zou blijven. Wat gebeurd was, was gebeurd; was niet weg te vegen en onmogelijk te vergeten. Tot het einde van haar dagen zou ze de stank van haar verbrande huid ruiken, de smaak van bloed en ongewild sperma proeven, en zou het gehuil van gefolterde en verkrachte vrouwen doorweven met het waanzinnige gebrul van beesten die zich mannen noemden, haar terroriseren. Slapen zou nooit meer een wegzinken in een tijdelijke, rustgevende dood betekenen, maar iedere nacht opnieuw een dreiging blijven van in haar mond gepropte fallussen, glimmende messen die genadeloos tussen haar benen kerfden en onbeschrijflijke pijnscheuten die haar lichaam in stukken scheurden.
Maar wat Nicole nog het meest tot wanhoop dreef, was het besef dat haar onderneming van jammerlijk mislukte heldenmoed geen greintje verschil had uitgemaakt voor diegenen voor wie ze had willen opkomen.


 

feedback van andere lezers

  • Wee
    ...
    x
    koyaanisqatsi: x
  • sproet
    krachtige inhoud en heel stevig neergeschreven, ondanks dat het gruwel is( het verhaal )

    liefs, trees
    koyaanisqatsi: xxx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .