writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Penseeltrekken van Ensor Buscapé (8 - Het Ontbijt)

door koyaanisqatsi

Een ochtendmens was ik nooit geweest, maar de vorm waarin ik na mijn slapeloze nacht aan de ontbijttafel verscheen was werkelijk beneden alles. Ik had op mijn broekspijpen geplast, mijn trui achterstevoren aangetrokken, goot fruitsap in plaats van melk over mijn cornflakes en kieperde de waterkoker leeg in de gootsteen vooraleer thee op te schenken.
Mijn moeder zag het allemaal gebeuren maar liet zich, behalve een nauwelijks zichtbaar, kortstondig hoofdschudden, geen enkel teken van afkeuring of wat dan ook ontvallen. Ze zat zoals iedere ochtend, starend in het ijle, in haar versleten, pastelblauwe kamerjas, benen over mekaar geslagen, een sigaret te roken en krabde zich regelmatig op het achterhoofd.
Omdat haar kamerjas niet hoog genoeg was dichtgeknoopt, keek ik van op mijn plaats recht op haar linkerborst, die groot en bol was en een donkerbruine tepel verraadde. Het was geen schaamte maar een compleet gebrek aan ook maar de minste zin voor initiatief, wat mij ervan weerhield haar erop attent te maken dat ze onbewust een lichaamsdeel toonde aan een zoon die een leeftijd had bereikt waarop het zien van soortgelijke vormen hoogst ongemakkelijke gevoelens teweeg konden brengen. Niet dat ik daar op dat ogenblik last van had, want ik bevond me verder van de wakkere wereld dan een slaapwandelaar en zou niet verbaasd geweest zijn indien ik terplekke opnieuw, of beter: eindelijk, in slaap was gevallen.
'Waar is vader?'
Wat een contrast: de energie waarmee Tostao de keuken betrad! Als een symbool van een jongeman die ondanks moeilijke omstandigheden gegarandeerd zonder al te veel problemen door het leven zal stappen. Zelfzekerheid, moed, ondernemingszin, levenslust; wat Tostao op overschot had, viel bij mij met een vergrootglas te zoeken.
Maar ditmaal resulteerde zijn verschijning in een zowaar wiskundige vergelijking die me meteen wakker schudde. Tostao was gelijk aan Frelimo was gelijk aan… Esmeralda!
'Vader slaapt nog…' mompelde moeder, met haar sigaret tussen de lippen.
Tostao antwoordde niet, wat zoveel betekende als zijn afkeuring voor onze verwekker, die voor de zoveelste keer zijn roes lag uit slapen. In een handomdraai stond zijn ontbijt op tafel en vroeg hij met een knipoog hoe het me verging.
'Prima,' loog ik, met opgestoken duim.
'Behalve dat hij nog slaapt,' zei moeder, op een volstrekt kleurloze toon.
'Ga je Frelimo ophalen voor je naar school gaat?' vroeg ik.
Tostao knikte alsof de onbenulligheid van mijn vraag hem ontgaan was -hij passeerde al sinds mensenheugenis langs Frelimo voor hij naar school ging, en dat wist ik als geen ander.
'Stoort het dat ik me je meega?' vroeg ik.
'Nee, waarom zou het?' antwoordde hij, als de goeie grote broer die hij was.
'Prima,' zei ik terwijl ik mijn stoel achteruit schoof, 'dan ga me ik gauw omkleden.' Waarna ik me naar boven haastte met maar één onderwerp in mijn gedachten. Esmeralda.





 

feedback van andere lezers

  • jan
    morgen is het zondag dan is er geen school, je vergist je in de dag, ja als je verliefd bent gooi je alles door elkaar, begrijpelijk hoor!

    grts jan
    koyaanisqatsi: LOL
  • aquaangel
    op je pijpen plassen? bah ik wist het wel, mannen zijn vieze wezens..


    koyaanisqatsi: zo lang ze niet in plassen pijpen... :-)
  • Vansion
    de ik lijkt wel een karikatuur van mijn jongste
    (de moeder een karikatuur van mijzelf)
    akkoord ik overdrijf
    maar jij niet minder

    (en daar gaat het om
    je schrijft al bij al over ons)
    koyaanisqatsi: straks ga je me nog vertellen dat je je jongste ongemerkt bij mensen kan binnenglippen... :-)
  • sproet
    beeldend neergezet in een vlotte schrijfstijl die uitnodigt om verder te lezen.

    liefs, trees

    ps: een paar onnozele typfoutjes.
    wat Een contrast...
    stoort het dat ik meT je meega?
    koyaanisqatsi: thnks as usual
  • miepe
    het is hier weer teen en tander
    probeer bij te benen, maar lijkt wel een maraton voor hinkstapspringers als tekik

    graag gelezen, meneer
    met de nodige vuile binnenpretjes
    koyaanisqatsi: thnks
  • Magdalena
    prachtig! dit golft van liefde en tederheid voor pubers en adolescenten;

    Ik denk dat dit een schitterend boek zou zijn om aan jongeren uit de laatste jaren middelbaar te laten lezen en zo hun commentaren uit te lokken en hen tot communicatie te brengen.

    XXXX
    koyaanisqatsi: commentaren zoals: 'opsluiten, die auteur!' LOL

    XX
  • Wee
    Eén keer hebben mijn kinderen hoofdluis gehad, en ik dus ook.
    Allemaal hebben we een enorme bos krullen (lees: klitten), en
    het was VIJF weken kammen, tranen en wanhoop.
    Die moeder geeft me jéuk :(
    Maar je verhaal is ge wel dig!
    xxx
    koyaanisqatsi: Onze kinderen al diverse keren... Ze zijn half Afrikaans, dus kan je nagaan wat een calvarie dat betekent. Ik heb er gelukkig geen last van. Maar ja, als je je schedel dagelijks gladscheert is dat geen raadsel.
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .