writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Penseeltrekken van Ensor Buscapé (41 - De Hartverscheurende Gevolgen van Tostao's Escapade)

door koyaanisqatsi

Het plezier dat het geschieden van enige gerechtigheid mij verschafte, was van korte duur..
Al meteen de volgende ochtend kwam Frelimo ons melden dat Esmeralda naar haar tante op de buiten werd gestuurd om er haar studies verder te zetten in een door een bekrompen dorpsmentaliteit gesteunde, strenge plattelandsschool.
Voor de tweede maal in nauwelijks enkele dagen donderde mijn hart uit mijn borstkas om in ontelbare scherven op de grond uiteen te spatten. Want natuurlijk was ik, o zo typisch voor een hopeloos verliefde, al die tijd heimelijk de droom blijven koesteren dat het slechts een kwestie van tijd was voor Esmeralda zou ontdekken dat niet Tostao maar ik haar grote liefde was.
Het idee Esmeralda lange tijd of mogelijk zelfs nooit meer te kunnen zien, maakte me doodziek van ellende. Waarvoor dienden mijn ogen nog, als ze niet meer in staat zouden zijn de schoonheid, de bewegingen of zelfs maar de eenvoudigste aanwezigheid van het enige goddelijke wezen op aarde te registreren? Was ik op dat ogenblik een protagonist uit een Griekse tragedie geweest, dan had ik me ongetwijfeld de ogen uitgestoken en zwijgend het geheim van het waarom achter me aangetrokken, zoals ik mijn witte stok de rest van mijn leven voor me uit zou duwen.
Tostao kwam er op alle vlakken heel wat goedkoper vanaf. Om te beginnen ging zijn fabel, dat zijn zwaar gehavende oog een ongelukje was van een potje voetbal, er bij onze ouders in als zoete koek. Esmeralda's vader, die Tostao slechts in één stuk had gelaten omdat zowel zijn vrouw, Frelimo als Esmeralda zelf tussenbeide waren gekomen, zag af van het ondernemen van gerechtelijke stappen omdat hij zichzelf en zijn gezin de openbaarheid van een schandaal en het daaraan verbonden oeverloze geroddel van buren en bekenden wilde besparen.
Maar het absolute toppunt was wel dat het nieuws van Esmeralda's ballingschap bij Tostao weinig meer teweegbracht dan een macho schouderophalen.
'Och, wijfjes genoeg,' liet hij zich zonder enige schroom tegen haar broer ontvallen, en daarmee was, wat mijn "bewonderenswaardige" broertje betrof, de kous af.
Met de armen over mekaars schouders geslagen trokken de twee boezemvrienden vervolgens naar school. Tostao's dichtgeslagen oog had ondertussen zowat alle kleuren van de regenboog gekregen en maakte van hem een kruising tussen een jonge god en een galeiboef. Natuurlijk zou ook iedereen op school in zijn voetbalverhaaltje trappen, want wie zou het in hemelsnaam in zijn kop durven halen één van de populairste schoolhelden van smeerlapperijen met een kind te verdenken?
Het was zelfs erger dan dat. Toen ik enige tijd na hem op school arriveerde, bleek er onder de meisjes van zowat alle klassen maar een onderwerp van gesprek: Tostao Buscapé, de mooie jongen uit het voorlaatste jaar, die zijn bloedstollende ongeluk met een waardigheid en een moed droeg, die men alleen maar van een echte man kon verwachten.
Moet het gezegd, dat ik mijn tanden bijna stukbeet?

 

feedback van andere lezers

  • sproet
    knap stukje als gebruikelijk. altijd blij als er een stukje op de site komt. laat het vervolg dus maar komen.

    liefs, trees
    koyaanisqatsi: okidoki
    xx
  • DeKoeneRidder
    Alweer een boeiende escapade.

    Gr. DKR
    koyaanisqatsi: thnks again Sir Knight
  • mephistopheles
    Een knap staaltje schrijfkunst. Hopelijk heeft Ensor z'n tanden nog.
    grts.
    koyaanisqatsi: nog net... :-)
    thnks
  • Wee
    Desillusie na desillusie; of hoe pijn volwassen worden doet ...
    x
    koyaanisqatsi: Moraal vh verhaal: beste niet te veel illusies koesteren. :-)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .