writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Penseeltrekken van Ensor Buscapé (44 - Lolita's, of... De Aanschaf van een Nieuw Blootblaadje)

door koyaanisqatsi

Voor blootblaadjes kon een snotneus als ik maar op één plaats terecht: de Louche Vlooienmarkt. Nu was markt veel gezegd want in feite betrof het weinig meer dan door sjacheraars op de grond van een vervallen industrieterrein uitgestalde koopwaar die meestal van bedenkelijk kwaliteit of verdachte oorsprong was. Controle door de overheid was er niet of nauwelijks omdat het gemeentebestuur andere prioriteiten had wat ordehandhaving betrof en omdat bovendien heel wat marginalen er voor een habbekrats de allernoodzakelijkste huishoudspullen konden kopen die ze anders met de nodige mistevredenheid zouden ontberen. Gelukkig maar, want in het andere geval was het voor mij beslist geen sinecure geweest om aan het gewenste vrouwelijk naakt te geraken.
Ik scharrelde mijn beetje zakgeld bijeen en begaf me op weg. Om geld uit te sparen liet ik de bus voor wat ze was en begon aan een lange voettocht. De Louche Vlooienmarkt bevond zich aan de oostelijke rand van de stad, achter een dichtbevolkte volksbuurt van arbeiderswoningen die gescheiden was van het stadscentrum door een groot park, een kanaal en een snelweg. Het nam dan ook behoorlijk wat tijd in beslag voor ik mijn bestemming bereikte, hetgeen er onvermijdelijk op uitdraaide dat ik gans de wandeling liep te piekeren over Esmeralda, Tostao, mijn gave en Zepinho.
Op de markt heerste dezelfde ingehouden rumoerigheid van altijd. Blijkbaar voelden zowel de marktkramers als de bezoekers een bepaald onbehagen omdat ze deel van de Louche Vlooienmarkt uitmaakten, want een andere verklaring voor hun houding had ik niet. Terwijl er op andere markten geschreeuwd, gebruld, gesakkerd en luidruchtig aangeboden en afgepingeld werd, leek er hier een ongeschreven wet te heersen die opvallend gedrag ten strengste verbood. De verkopers slenterden rond hun waren alsof de verkoop ervan hen niet interesseerde terwijl de klanten er alles aan deden om zo weinig mogelijk "aanwezig" te zijn. Ineengedoken, mompelend en voorzichtig langs mekaar heen schuivend, meden ze zoveel mogelijk iedere vorm van contact tot het moment zich voordeed waarop ze een slag wilden slaan en ze geen andere keus hadden dan een verkoper aan te klampen.
Ik wist bij wie ik moest zijn: de Viezerik werd hij genoemd en hij had zijn naam niet gestolen. Het was een graatmagere vent met lange, vette, zwarte haren, een straffe stoppelbaard, gele, scheefgegroeide tanden, griezelig uitpuilende ogen en met als klap op de vuurpijl een diepe, onnatuurlijke kuil in zijn linkerwang. Hij stond altijd nerveus met zijn handen in de diepe broekzakken van zijn smerige broek te spelen en keek constant schichtig in het rond alsof hij ieder ogenblik voor de grootst denkbare misdaad zou worden opgepakt. Behalve rommel verkocht hij ook stripalbums en boeken en, niet onbelangrijk, blootblaadjes. Deze laatste hield hij ietwat discreet opgeborgen in een diepe kartonnen doos waarop een deksel zat met het opschrift "EROTIEK". De doos stond altijd op de linkerhoek van het vieze zeil waarop zijn spullen lagen uitgestald en mocht door iedereen zonder enige verplichting tot aankoop worden ingekeken.
Ik vroeg me af of de Viezerik me nog zou herkennen. Het moest minstens een jaar geleden zijn dat ik mijn eerste en tot dan toe enige blootblaadje had aangeschaft maar omdat hij me toen ik betaalde zo angstaanjagend diep in de ogen had gekeken, was ik met de overtuiging naar huis gegaan dat ik voor de rest van zijn leven als "de-jonge-geilaard-die-blootblaadjes-komt-kopen in zijn geheugen gegrift stond.
Her zag er evenwel niet naar uit dat hij me herkende. Hij gunde me een vluchtige blik, deed eigenlijk alsof hij me niet zag, en bleef met zijn spookachtige ogen in het rond rollend zenuwachtig om zich heen kijken.
Ik raapte al mijn moed bijeen en stapte meteen op de doos af. Toen ik het deksel wegtrok begon mijn lichaam van spanning te krimpen. Ik keek regelrecht op de voorpagina van een onvervalst pornoblaadje, waarop een mollige vrouw met omhooggetrokken rok haar schede wansmakelijk opentrok. Opwinding, schaamte en schrik spoorden me aan de hele reutemeteut uit de doos te halen en maar gauw naar iets "fatsoenlijkers" te zoeken. Het tweede blaadje was al niet veel beter en toen ook het derde een "grensverleggend" exemplaar bleek te zijn, begon ik te vrezen dat de Viezerik zijn aanbod had aangepast aan een meer volwassen publiek. Ik begon door de stapel te bladeren zoals een hond een kuil graaft om zo snel mogelijk zijn bot kwijt te raken en zag mijn vrees met iedere bladerbeweging groeien. Tot ik bij het voorlaatste boekje terecht kwam en mijn hart door een kogel doorboord werd.
"LOLITA'S"…
Ik trok het blaadje van tussen de stapel en keek ernaar als naar een mirakel. Een meisje, nauwelijks ouder dan Esmeralda, toonde zich in volledig naakt ornaat. Ik herkende meteen de -ogenschijnlijke (?)- wonderbaarlijke ongereptheid, de jeugdige frisheid en de gekmakende schoonheid van ontluikende vrouwelijkheid die me bij het zien van de badende Esmeralda bij de keel had gegrepen en niet meer had losgelaten.
Met trillende vingers sloeg ik de voorpagina om. Een tweede "Esmeralda" -of was het "Lolita"(?)- presenteerde zich al even bloot, zij het met nog een paar witte sokken aan. Ik voelde hoe mijn bloed zich op een bepaalde plek in mijn lijf begon te verzamelen en bladerde haastig verder waardoor een hele resem tienermeisjes in allerlei compromitterende poses me met hun foto's om de oren begonnen te slaan.
Ik kon niet gauw genoeg thuis zijn, kon niet gauw genoeg met afgestroopte broek op bed zitten en de hand als een bezetene aan mezelf slaan terwijl ik mijn ogen de kost gaf aan de openbaring van deze waanzinnig opwindende, grenzeloze schoonheid.
Ik rolde het blaadje tot een buis, stak het onder mijn arm, legde de stapel terug in de doos, zette het deksel op zijn plaats, liep op de Viezerik toe en vroeg, met een krop in de keel: 'Hoeveel?'
Zonder zijn ogen enige rust te gunnen, stak hij vier vingers in de lucht. Ik graaide in mijn broekzak, haalde al mijn geld tevoorschijn en stelde binnensmonds de hele wereld vervloekend vast dat ik tien cents tekort kwam.
'Dit is al wat ik heb,' stamelde ik, verloren.
De Viezerik keek, alsof hij er een fluim vreesde aan te treffen, met opgehaalde neus in mijn handpalm en bromde: ''t Is goed zo, geef maar hier.'
In een handomdraai maakte mijn, de laatste dagen onherstelbaar beschadigde mensbeeld een bocht van honderd tachtig graden. De Viezerik zou nooit meer de Viezerik zijn, maar de prachtmens die als geen ander wist wat er in het hoofd van een getormenteerde jongen omging en deze kennis vertaalde in een schitterend staaltje van mededogen.
Ik slaagde er zowaar in tegen de griezel die geen griezel meer was te glimlachen, liet mijn geld vanuit mijn hand in de zijne glijden, kon het niet laten hem tot driemaal toe op een emotionele 'Dank U!' te trakteren en keerde terug naar huis met een ongeduld dat amper te bedwingen was.

 

feedback van andere lezers

  • DeKoeneRidder
    Zeg, zeg.....Zou je niet eens wat voorlezen aan mij?

    Gr. DKR
    koyaanisqatsi: over Roodkapje en de Boze Wolf?? :-)
  • Mephistopheles
    Tja, soms moet je je handen vuil maken. Nog nooit van Lolita's gehoord. Ken wel die film van Kubrick die zo noemt.
    grts.
    koyaanisqatsi: een filmpje dat kon tellen zelfs!
  • Vansion
    zo aan 't opgaan in je vehaal dat je niet meer goed kunt tellen?
    dit is aflevering 44

    blijft gewéldig om te lezen!!!

    jaaaaaaa ik wil ook voorgelezen worden
    koyaanisqatsi: heb altijd een hekel gehad aan cijfertjes... (was dan ook een -opzettelijke- ramp in wiskunde)
    xx
  • sproet
    ben achter met lezen, maar ik zou dit verhaal niet willen missen.
    voortreffelijke inhoud en de jeudige zoektocht is prachtig weergegeven. schrijfstijl onberispelijk goed.

    liefs, trees

    ps: derde alinea: He(r)t
    koyaanisqatsi: thnks sproetje

    xx
  • Wee
    Práchtig! Ziet niemand hoe wondermooi je titels van je hoofdstukken zijn?
    Ík wel!
    xxx
    koyaanisqatsi: What can I say... xxxxxx
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .