Copyright 2005 Writehi(s)story Wed, 10 Mar 2010 00:37:41 +0100 Wed, 10 Mar 2010 00:37:41 +0100 http://www.writehistory.be/ Writehi(s)story: De enige echte interactieve schrijversstek. nl-nl http://www.writehistory.be/ Valentijn Vyvey valentijn@snortsoft.be Valentijn Vyvey valentijn@snortsoft.be "Waar zijn de kinderen,"brulde hij in haar oor.
Suf en gedesoriënteerd sloeg Linda om zich heen. Het maakte Tom alleen maar woester. Hij sleurde haar met de haren door de living naar de keuken en hield haar onder de kraan.
"Wordt wakker vuil teef, waar zijn mijn kinderen?!!"
Ze bleef slap over de wasbak hangen. Nijdig draaide hij de kraan dicht, gooide haar kletsnat over zijn schouder en smeet haar terug op de bank. Het medicijn werkte gewoon door. Linda voelde bewust van dat alles niets. Tom ijsbeerde door de eetkamer. Hij wist niet meer waar hij het had. Na de vierde ronde bleef hij staan en staarde naar de wand met foto's. De foto van Hannah naast een reuze chocolade Paashaas. Cammy's vuile snoet van de chocolade. Twee prachtige beelden. Waarom had zijn vrouw zo'n hekel aan Pasen? Daar ging hij de volgende uren zich mee bezighouden. Dat geheim wilde hij ontrafelen. Het zou hem alerter houden, anders beging hij deze nacht nog ongelukken. Hij toog naar de grote slaapkamer en aarzelde. Had hij onder deze omstandigheden recht op het verbreken van een eed, die hij lang geleden zijn Linda had gedaan? Hij stond op het punt een eed te verbreken, maar het kon niet anders. Haar kleerkast verborg een geheim, anders had ze hem bij hun trouwen die belofte niet afgedwongen. Nood breekt wet. Toch lag de drempel hoog, zo hoog dat hij voor het raam ging staan, even maar. Daar werd zijn aandacht getrokken door een lichtbundel die vanuit de lucht kwam. Een fractie van een seconde voelde hij zich teruggeplaatst in Afghanistan, waar dit beeld vertrouwd was. Luchtsteun. Daarna wende hij zijn blik af en trok de bruine schuifdeur open. Het antwoord op al zijn vragen lag waarschijnlijk hier. Tom ging driest te werk. Alle hangers met rokken, jurken en pantalons vlogen door de lucht. Schoenendozen werden bouwstenen, maar nog steeds vond hij niets verdachts.
"Waar heb je alles verstopt,"bromde hij, "Waar?"
]]> Ghislaine verhaal Wed, 10 Mar 2010 00:37:40 +0100 dat danst en zingt van lieve lust
voor jou ben ik zo vaak gezwicht
jij die als zachte snoepjes kust

morgen zal de zon weer
de wind en de bloemen
gisteren ook maar wij zo teer
zullen de kou niet benoemen

op je schouders blijf ik dromen
ik ben klein en vederlicht
op onze rug onder de bomen
wat heerlijk mooi dit zicht!]]> lanseloot gedicht Tue, 09 Mar 2010 22:27:03 +0100
UITSLUITEND GESCHIKT VOOR DEN VOLWASSEN LEZER! NIET AAN TE RADEN VOOR LEDEN VAN CHRISTIAN ARTISTS,DE EO, ART REVISITED EN DE BOND TEGEN HET VLOEKEN

"NAAR DE CAMPING EN GELACHEN DAT WE HEBBEN MET ZIJN ALLEN NA EEN PAAR COLAATJES MET TIK!

We begonnen de vorige avond voor het vertrek al met ons een breuk te zuipen, te slempen en te vreten, dat ging goed tot we het over voetballen ging en hebben en ik word bloedjelink als wat en kon me niet meer inhouden toen ze beweerden dat John de Wolf het beste bewijs was dat de mensheid toch van de apen af stamde, terwijl ik John altijd vond lijken op die tekenleraar Jan van Leun uit Zwiggelte, die ik altijd de Stalen Jezus van Zwiggelte noemde vanwege dat lijdende uiterlijk en die smartelijk trek op zijn kunst kop. Het werd al gauw matten en rollebollen over de vloer. De GOD VERS en de tanden vielen rikketikkend op de plavuizen alsof een snoer parels brak terwijl we maar op elkaar in bleven beuken met flitsende linkse hoeken en knallende rechtse directen! Het leek die befaamde boks club uit de Albert Cuyp in Amsterdam wel die onder de naam "De Beuk Er In" heel wat bo kalen en Golden Gloves binnen haalden! Toch bleven we lachen want dit was het ware leven en dat duurt toch maar even dus een paar knallen voor je kanus kunnen er ook nog wel bij! Het werd dus een flink burengerucht toen we met meubilair dwars doro de ramen gingen
gooien.
Als keiharde calvinisten stonden we in onze jeugd om het minste of geringste met onze klomp in de hand om er boven op te rossen en wie wel eens de befaamde klap met het klomp je heeft gehad weet waar ik over praat, die zien er nog scheel van! Dat was niet misselijk, dan weet je weer als gesubsidieerde kunstartiest dat Scheppen Gaat Van Au riep hij! We kwamen niet meer bij van de dikke pret-ik krijste nog van Nou ophouwen anders draai ik je kuttekop uit de piskom- en eensgezind belden de volgende ochtend gelijk de fonds tandarts om de afbraak in onze bekken weer even op te metselen en bij te plamuren want met zo'n kerkhof in je bek kun je het bij de wijven wel schudden als ze bij het bekken en tongen de scherpe randjes van het tandglazuur voelen met hun natte lap! Nee, dan kan je het schudden! Of ze schudden jou, als je niet gauw maakt dat je weg komt met je brique bek vol zwar be moste tandsteen want Moos Tandeloos komt er niet aan te pas, die gaat maar naar het homo plantsoen ouwe mannetjes met verschrom pelde slappe piemeltjes lekker afzuigen maar neem een bus dennegeur verdrijver mee want die lucht die er vanaf slaat is niet te harden, dat weet ik uit ervaring als Jonge Borst van veertien!"

Ik ga meestal op vakantie naar de Costa Blanca met mijn zesde hands BMW en neem mee : een paar gestolen racefietsen boven op het dak van de auto, een platgeneukte heroine hoer, hardhandig in de achterbak gekwakt, HOPPA!, een stel gebruikte spuiten uit het homo plantsoen waar ik per ongeluk in trapte AU!, een afgeragde tandenborstel waar de haren helemaal horizontaal van staan en de tandsteen aan vast koekt, doosjes slaap pillen die zo sterk zijn dat een olifant er een half jaar van in slaap valt, want met een half waanzinnige raaskallende aan hard drugs verslaafde teef naast je doe je geen oog dicht als ze niet d'r fix op tijd krijgt, dan ligt ze te vloeken en te schelden, te hyperventileren, te steunen, kreun en, bokken en snokken en doe ik er nog een schepje boven op door haar een paar ram men, een dozijn kinken, knallen en beuken voor d'r uitgewoonde, ver lopen, holle kanus te verkopen tot ze stil is en half in coma ligt met d'r oog make up uitgelopen zodat ze op een hardrocker lijkt, in mijn binnenzak een dikke tiet met poen, een extra paar pakken zwart geld, een doosje lek geprikte condooms om die Spaanse wij ven eens stevig mores te leren, die zal ik wel even temmen met mijn pientere pookje, want ik houd wel van de vrouwtjes als ze onder liggen en ik haar polsen in de matras druk tot ze blauw zien, haar daarna voor het gemak aan de spijlen van het bed boei en mijn nagels over d'r vel haal om ze vervolgens allemaal gelijk met jong te schoppen, het liefst gelijk een vijfling, want ik houd wel van, de vrouwtjes, hebben ze ook wat omhanden, ja wel, heb je het ooit zo zout gegeten; de zus van m'n beste vriend, dat valse kutwijf met haar bemoste tanden en hangsnor gaat ook mee in de tandemasser aanhangwagen met dekzeil, die afgeneukte slet slaapt verder maar op de reser vebank, waar de springveren door de bekleding heen komen en de hele godtgansche nacht scherp in je reet prikken want ik kan haar lucht niet verdragen in mijn omgeving, die stoep hoer moet ik toch echt niet zonder bijbetaling in slaap hoeven te wiegen als ik vakantie heb of in mijn slaapzak hebben wonen, want dan word ik helegaar pages. Eigen lucht is lekkere lucht! een half defecte laptop met draadloos modem om pornosites te volgen, een mp3 speler voor hard rock, een krat Absinth om stekeblind en helemaal gek van te worden, een lekkend op blaasbed ( voor die heroinehoer die niks zelf meer kan en waar alles goed genoeg voor is en toch geen gevoel meer in d'r lijer heeft), een onderweg opgepikte liftende extra wiethoer! (beter in het vlees,nog maffer dan de kruiszuster van om de hoek, maar wel geiler uiteraard met haar kersverse pruimpje vanwege de Arabische Kiff, daar wordt een meid die op haar toekomst is bereid, helemaal woest van in bed! Kijk maar uit, ze ramt je door de spijlen van het bedskelet) , een schets boek met een doosje gebroken potloden, want je bent artist of je bent het niet, een extra doosje XXL anaal con dooms voor het betere achterwerk in de kast, een VPRO gids voor de komende week om je reet mee af te vegen, een liftende broodpoot met de Gaykrant in zijn morsige, zwaar besmeurde kontzak om politiek correct te wezen bij de grens, die streng kijkende oost blokdouanes met hun karpatenkoppen zijn toch alle maal van de flikkerij of het zijn potten en een bruine zakdoek uit zijn kontzak als signaal vlag voor de goede verstaander, een paar kratten met beugelflessen Grolsch bier, een krat Kanon bier om nog sneller strontlazerus te worden dan normaal, een ons coke, een paar ons wiet, een doorkijkbeha voor mezelf, die ik bij de Hema in Bergum heb gejat in een dronken bui, zwarte nylons 15 denier, ook gejat, een zwart leren jarretelgordel die tegen een stootje kan anders scheurt mijn geliefde die nog van mijn glad geschoren man nenlijf en stuk is stuk, we gaan toch al als beesten te keer en rotten elkaar geregeld de tent uit dwars door het dubbele dak in onze tegenna tuurlijke passies gemixt met de lucht van paarse knofloof extra strong, een paar dozijn tangaslipjes van de Wibra, zweetsokken van Zeeman met tenenkaas en knol len er in zo groot als een maasbol, een Steiff beer waar de poten van af liggen en de ogen er af gedraaid, mijn lange onderjurk, paarse pumps ter grootte van kanos met roei riemen, make up voor mezelf als ik naar het traves tieten en transsexuelenbal ga, een kokerrokje voor privé parties van mannen zoals jij en ik, je bent travestiet of je bent het niet, een mottige zwem broek waar je ballen uithangen vanwege het uitgelubberde elas tiek, een set afgeragde dildos en butt pluggen waar de flarden bij hangen om het gezel schap mee te vermaken bij Ezeltje Prik in de kleine uur tjes, een Rummikup spel, uitgespogen kauwgum en hansaplast voor als het regent in de tent en ik zelf ook, ohropax oordoppen om de scheten van het gezel schap niet te horen als ik slaap, een metselkuip om in t pissen want ik ga in het stikke donker de tent niet uit, dan hangt er voor je het weet een egel aan je ballen, een troffel om de aanslag te verwijderen, een paar gebittenbakken voor de zekerheid, sputumpotten voor de externe secreties op te vangen en door te zenden naar het Forensisch Laboratorium om te check en of we geen kindertjes in het verleden hebben verkracht in een jolige bui, twee sets Amerikaanse roestvrij stalen tepelklemmen, zwepen, riemen, karate handschoenen, ka toenen koorden om mijn geliefde mee vast te binden aan een hangbrug of omgekeerd bij d'r achterpoten als een King Size denneappel aan de hoogste tak van een pijnboom, hijs-, bind- en tuig werk met goedkeuringsstempel van de VSSM, een speciale radio om de buren af te luiste ren, inlegkruisjes voor mijn natte anus, tijgerbalsem op mijn bal len en tepels te smeren, een televisie met een schotel en een digitale ontvanger, een omvormer van 12 naar 220 volt, een mud aardappelen, honderdtachtig pakjes Knorr soep; een halve kubieke meter pornoboekjes, paarse kaarsen voor de verlichting zowel als de behandeling van de vrouwelijke medepassa giers met gloeiend kaarsvet in d'r in tiem, het handboek Sadomasochisme Voor Gevorderden in Frans, Duits en Engels, rea listische romannetjes als "Ontmaagd door de S.S." en "Bruiden voor één nacht", een sta pel homifiksieboekjes om bij af te rukken, een dvd speler erbij met honderd SM porno videos, een Tens Unit om mijn geliefde elektrische schokken te geven om d'r accu op te laden en een opblaasbaar zwembad om in te schijten en daarna te liggen dob beren met zijn allen, een mannelijke en een vrouwelijke opblaaspop als we te kort komen, glij zalf voor de anale correcties, veertig flesjes poppers, een paar met roze bont gevoerde hand boeien om de meiden aan de tentpaal vast te leggen in geval van nood als het begint te on weren en ze hysterisch van angst weg willen lopen naar de camping beheerder om die te fucken, pepperspray om in je holte smeren, brandt je vooruit als een reet raket, een zelf geknoopte sisal hangmat van een zwart joekel over genomen, een beha gemaakt uit halve Cocosnoten, een pak Max Havelaar koffie een liefdesschommel om lekker op te wippen, een cd van Hound Dog Taylor , een cd speler , een cassette met muziek uit de jaren '60, vijftien zakken diepvries petatten van een goedkoop merk inclu sief in gebakken kankerverwekkers, een gros kroketten merk berenlul, een King Size zak plakkerige drop, een Edam mer kaas die is gaan uitzweten, stroopwafels, zes koelboxen voor mijn bier, twee bieropeners, een kurkentrekker, een zaklamp, waterpijp, een zwart leren SM-pak, een roze muskieten net, een leren SM prikkelbeha, een boeket brand netels voor een streelfoltering door mijn minna res, een defecte wekker, een strip poker spelletje, vier katten , kattenvoer, zes stinkende katten bakken, een lekkende duikbril, een snorkel , zwemvliezen, intiemspray, Chanel Egoiste, een pikzalfje, nog een emmer brandnetels voor een prikkelende streelmassage, een mid del tegen zak schurft, een Wartenberger wiel om mee over de huid van mijn geliefde te rollen en een veertigtal strings, een camera om de vrouwen te fotograferen in compromit terende situaties of op de plee, afluisterapparatuur en een video camera om in de WC te hang en, een tube zaad dodende pasta, aanmaakblokjes voor de barbecue tampons, een komkom mer om jezelf mee op te neuken, een wc-eend, een plestik fopkut uit de winkel van Christine LeDuc Made in Taiwan, eerst wel even wasen tegen de tropische bacillen en virussen, voor je het weet heb je de berri berri in je strontgebied en zweren zo groot als de landkaart van Patagonië, een jaargang playboy en een opblaasbare dolfijn, viagra pilletjes, want na zes liter bier kan ik 'm ook niet meer omhoog krijgen, een op blaaskrokodil om op de zee te drij ven, zwembanden, een alarmpistool om de buren mee te bedreigen, een natuur badspons met een gleuf er in voor als je wijf er weer eens van tussen is, een water scooter, een Chinese vlieger, een agenda, mijn groene gemzenveren hoedje tegen de zon, een har houten tuinstoel, een 220 volt agregaat voor als het licht uit gaat , een plak setje met banden lichters voor ka potte, nog meer gebruikte, lekkende condooms, een ipod, een jachtmes met dubbele bloed gleuf, een video cassette van Flodder, t shirts met opdruk 'ik ben geil, schat, wil je lekker neuken?' glijmiddel, een paar zakken paprikachips van de Aldi, een bajonet uit de eerste wereldoorlog, knoflook poeder, vitamine bruistablet ten, gist tabletten om vrijuit te schijt en, virus dodende vaginaal pasta om de Nach wuchs af te straffen als die begint op te spelen, een urinaal, een spiraaltjes tegen schede babbels, een Kalasjnikow met zestig magazijnen voor als de Guardia Civil langs komt en een dubbele vibrator voor tegelijk anaal en vagi naal gebruik van 65 cm lang, een door de NVSH goed gekeurde oppompbare voorbind dildo voor mijn vriendin zo dat ik ook eens geregeld een grote beurt krijg als ik onder lig, potten mayo naise, SM videos, een frituur pan, mijn gsm-oplader, een rugkrabber, insecten spray, een zes boksbeugels, een alarmpistool, een kratje Tsjechische handgranaten, die versplinteren zo lek ker in het zachte vlees van de onderbuik.

En gelachen dat we hebben! Vooral toen ik de kampbeheerder knock out sloeg voor de lol, die een gebroken kaak op liep, een breUk in zijn oogkas, het andere oog nog net aan een draadje er uit hing waardoor hij de onderkant van zijn neus kon zien, daarna zelf voor de lol door een glazen deur strontlazerus tuimelde na een verkeerd uitgepakte snoekduik, half grog gy bloedend als een rund afgevoerd met een slagaderlijke bloeding in de laadbak van de pick up van een boerenlul naar de eerste hulp post, ik globberde van mijn Ibizalaarzen af omdat mijn poten in mijn eigen bloed stonden te soppen, lekker warm in de Spaanse zon, bloed moet koken, een tand door mijn lip geslagen door een meid die ik in de disco onge vraagd bij haar tieten pakte, kreeg een paar kinken op mijn bek van de plaatselijke boks kampioen waar ik niks tegen klaar maakte toen ik zijn vriendin per ongeluk onder d'r grijp en graairokje bij d'r sliploze poes pakte, een blauw oog door een plopper geslagen, die jam mer genoeg kamioen Taekwondo was, WIST IK VEEL DAT IK GELIJK EEN HERSENSCHUDDING HAD! WAAROM ZEGGEN ZE DAT ER NIET BIJ?GVD!, liggen kotsen op de plee met mijn kop in de toiletpot, dankzij een handvol Franse laxeer tabletten door de dunne vliegende slingerschijt tiefusstront schijtstorm mezelf drie dagen lang onder gescheten in de tent, PAK 'M BEET, STANZI, het hele opblaasbed naar de kloten, VIJF KILO LICHTER DOOR VOCHT VERLIES, een politie agent die de weg vroeg het licht uit zijn ogen geslagen, zijn pistool en handboeien afgepakt, een abstract schilderende gesubsidieerde kunstenaar in zijn ballen getrapt en mede gedeeld dat ie nou ook eens het begrip Entartete Kunst aan den lijve had gevoeld, een galerie hou der uit Friesland twee knallen voor zijn kop gegeven een zwaar bebaarde, langharige teken leraar uit Leeuwarden afgerost met een sandwich tafeltennisbatje en een stalen honkbal knuppel, een paar goed ingevette ping pongballen in zijn hol gestopt... een vrolijke bende dat het werd! Gelachen dat we hebben! Volgend jaar weer! De verzekering betaalt...]]> fredvanderwal verhaal Tue, 09 Mar 2010 21:26:34 +0100 in het lover van de boom
een simpel liefdesliedje
ze hoort de zachte toon

schalks lachen haar ogen
ze voelt zich als een kind
dat ruisend met het loof
gedeelde vrijheid vindt





]]> tessy gedicht Tue, 09 Mar 2010 19:39:12 +0100 een blinde kaart met scherpe bochten
jouw knieën ellebogen mij
je zuchten en je snurken
alsof je in perdu du temps
bengelt aan een klip
halverwege de Mont-Blanc

dit gezegd zijnde, schat,
heb ik je schouders voorzien
vleugeltje links een Clooney gevat
vleugeltje rechts een Depp gezien
met een veertje Connery
in een James Bond broekje
vergeef me, het helpt misschien

om gelokaliseerde vulkanen
te laten spuwen, evacuatie
no way, tsunami's en orkanen
in mineur tot bij de buren, plots
weet ik het weer en luister naar
sopraan, sirene schaterlach
ik geef me over, hijs witte vlag
een smile tot aan mijn oren
]]> manono gedicht Tue, 09 Mar 2010 19:17:49 +0100
Robert Mosuse stierf veel te jong
She Goes Na Na Na van elke song
the Radio's stil
storing in april
Teardrops die ik met moeite bedwong.


9 maart 1970 Borgerhout - 20 april 2000 Antwerpen

http://www.youtube.com/watch?v=SoAxWHDu6Ao

]]> lief gedicht Tue, 09 Mar 2010 18:08:53 +0100 en eenmaal in de woonkamer gezeten ritste hij de brief open. Toen hij hem gelezen had gaf hij
het schrijven zwijgend aan haar. Ze keek naar de afzender en een trilling ging door haar heen, en
kreeg ze het koud terwijl de temperaturen in het geheel niet laag waren. Toen ze het gelezen had
was ze even stil keek haar man aan en zei:,, Dit hadden we kunnen verwachten".
In de brief stond vermeldt dat ze waren uitgenodigd voor een gesprek bij jeugdzorg, en dat hen
vriendelijk wordt verzocht om vooral te komen dit ook in het belang van hun kleinkinderen. Zijzelf
had wel verwacht dat er zo een dergelijke reactie zou komen, maar haar man moest er nog aan wennen dat ze nu in de tred van de jeugdzorg molen zaten. Hij gaf haar daarop geen antwoord,
maar zuchtte eens diep en zei:,, We hadden gedacht dat we het rustiger zouden krijgen nu we met ons tweeën over bleven, maar niets is minder waar we hebben het drukker dan ooit".
Hij had gelijk vindt ze maar er was nu eenmaal niets aan te doen, het was hun ook overvallen
toen ze de kinderen in bad deden. Daar was alles mee begonnen, en langzamerhand hadden ze steeds meer ontdekt, dingen die ze nooit hadden verwacht. Haar man sprak,, Ik zal een adres opzoeken waar hij zich morgen kan melden waar hij wordt geholpen met zijn gokverslaving. Maar de grootste stap zal van hem zelf af moeten komen door er zich met de volle honders procent voor
in te gaan zetten". En zijzelf was het met hem eens dat er van hun dochter niet zoveel te verwachten viel op dit gebied, daar zij al veel te veel met haar man had meegemaakt. Haar vetrouwen was volkomen weg. Samen waren ze het er ook over eens dat de huisarts in gelicht
moest worden over deze zorgelijke situatie. Terwijl haar man een adres ging opzoeken, voelde
zijzelf zich steeds lichter worden in haar hoofd en ineens viel ze met een klein zuchtje neer.
Haar man draaide zich om bij het horen van het zuchtene en kreeg grote schrik, zijn vrouw lag uitgevloerd onderuit gezakt in de stoel. Hij voelde haar polsslag en gelukkig al was het vaag die was aanwezig. Hij tilde haar op en bracht haar naar bed, bevreesd voor haar wasbleke gezicht. Langzaam kwam ze weer bij maar het leek of ze zich van haar bestaan niet bewust was. Haar man zag het even aan en toen nam hij het besluit om toch de huisarts te bellen. Dit kon niet zo maar ze was altijd een sterke vrouw die bijna nooit iets mankeerde op een enkel griepje na.

De arts was er snel en zag een totaal uitgeputte vrouw die echt tot niets toe in staat was, Haar gedachten en het sterk willen zijn voor anderen had haar nu geveld. Hij had haar een spuitje gegeven en legde een recept op het tafeltje neer. Hij schreef haar zeker vier dagen volstrekte rust voor en ook de dagen daarna moest ze zich in acht nemen want anders zou ze weer instorten. Hij weet dit aan het feit dat ze een binnenvetter was en te lang over allerlei feiten nadacht.
Hij zou over twee dagen nog eens komen kijken hoe het met haar was. Hij nam vriendelijk afscheid en wenste hem veel sterkte en drukte hem ook nog eens op het hart ook zelf niet te veel hooi op de
vork te nemen. Dat was voor hem niet goed en ook zijn vrouw zou hij er niet mee helpen op weer op te knappen.
Toen de arts vertrokken was ging hij nog even bij zijn zo geliefde vrouw kijken maar deze was in diepe rust. Daarna
ging hij naar beneden pakte de telefoon en drukte het nummer van zijn dochter in. Die pakte dan ook zelf op en hij vertelde in het kort wat er die avond in zijn huis had afgespeeld, en dat dit verstrekkende gevolgen voor hun verhuizing zou zijn. Daarna vroeg hij naar zijn schoonzoon en vertelde ook hem in het kort wat er die avond gebeurt was. Die schrok en voelde de bui al hangen en vroeg,, Dit betekend zeker dat u geen van beiden nog komen helpen"?
Hierop was zijn nog gematigde toon helemaal verdwenen en vertelde dat hij blij was dat hij met zoveel zorg vroeg naar zijn schoonmoeder, hij bedankte hem zeer voor het onaangename en verbrak de verbinding.

( Wordt vervolgd )





]]> Hettie35 verhaal Tue, 09 Mar 2010 15:23:07 +0100 maakt de tijd
elke seconde ouder

ze strijkt
mij door
de haren

en ik
voel me
nog gelukkig

dat ik
nog niet
kaal ben

maar zoals
iedereen weet
wat niet is

dat kan
nog komen

ik hou
je op
de hoogte

tot ziens!]]> KapiteinSeBBos gedicht Tue, 09 Mar 2010 12:00:21 +0100 van haar parfum
bracht de odeur
van bloesem
hij was doelwit
van haar geur

hij zag een blik
van lachende ogen
mooie kersenrode
opgeheven lippen
lonkten hem teder
zijn lippen bewogen






]]> Hettie35 gedicht Tue, 09 Mar 2010 11:48:01 +0100 zij viel op kaal
niet eens stof genoeg voor een copla
laat staan een romantisch verhaal]]> roodoff gedicht Tue, 09 Mar 2010 09:15:47 +0100

Ik schuwde, onbedwingbaar
duisternis tot morgenrood
hulde pijn in mondjeslach
sprak niet meer, nooit meer
over hoe de droom, kapot gewaaid
geruisloos verdween
zij zagen niet en ik werd gewoon
aan de dood dat hongerig en vretend
jouw lichaam roofde

niet meer dan rillingen achterliet



© Nathalie Vilain
]]> LilyMayParker gedicht Tue, 09 Mar 2010 09:08:41 +0100
" Beste kijkers, we staan hier op de Plaza de la Revolución . In het vroegere presidentiële paleis van Havana, Cuba is nu veelbeduidend het Museo de la Revolución gehuisvest. Het paleis werd gebouwd tussen 1913 en 1920. Maar dit is informatie waar alleen een toerist iets aan heeft. Wij zijn hier om Kamiel Duprez de verrassing van z'n leven te bezorgen. De man in kwestie lijdt aan terminale kanker en heeft ons via mail laten weten dat hij nog één keer z'n belastingcontroleur wil zien. Het verhaal begint in de zomer van '68. Kamiel heeft een bloeiende onderneming van tuinbenodigheden en aanverwante artikelen. Begonnen met één personeelslid groeide z'n winkel uit tot één van de meest aantoongevende in de streek van Felix Timmermans. Jaren ging het hem voor de wind tot een belastingcontroleur z'n boeken begon te controleren. Da's z'n job, zullen we maar zeggen hé? De ene frauduleuze handeling na de andere kwam aan het licht. We spreken ons niet uit over de schuldvraag, maar dit had als gevolg dat Kamiel Duprez de boeken moest neerleggen en failliet verklaard werd. De torenhoge boete kon hij niet betalen en toen de currator zich ter plaatse begaf, was de vogel met de noorderzon vertrokken. Een leeg winkelpand en een nog legere bankrekening achterlatend. We bekijken nu de reportage. Oordeel zelf..."

We zien een lachende Kamiel die in een vliegtuig zit. Richting zonovergoten stranden. Het beeldmateriaal is van slechte kwaliteit, maar dat was zo in de jaren zestig. De familie Duprez staat, nog steeds lachend, voor een villa in Mexicaanse stijl. Met zwembad en palmbomen. Naast de villa ziet men een werf waar men druk in de weer is met buldozer en kraan. Hier zal een nieuw imperium verrijzen, zoals later zou blijken. De reportage slaat enkele jaren over en we zien een groot tuinbouwcentrum met de simpele naam " Acer Campestre Duprez". Een gelukkige bruinverbrande Kamiel bedient er de klanten, samen met z'n zoon en dochter. Niets doet nog vermoeden dat de man in kwestie jaren geleden op de vlucht ging voor de fiscus. Op vraag van de reporter hoe het komt dat iemand die failliet verklaard is toch nog zo'n onderneming uit de grond kan stampen, schuddebuikt Kamiel van 't lachen. 't Is voldoende dat ge zegt dat ge een communist zijt in 't land van Fidel Castro, is z'n geslepen antwoord. En een beetje vooruitziend zijn kan ook helpen. Kamiel laat z'n Cubaans paspoort zien, hij is wel degelijk Cubaans staatsburger. En meesmuilend voegt hij er aan toe dat Cuba geen staatsburgers uitlevert. Tot zover de reportage.

" Beste kijkers, we onderbreken even het programma voor een korte reclameboodschap van hooguit een kwartiertje. We zijn er terug na de onderbreking met nog meer onthullende feiten over de familie Duprez..."

Het kwartiertje reclameboodschappen gaat uitsluitend over tuinbenodigheden bij een sovabel tuincentrum waarvan ik de naam niet mag vermelden. Drie miljoen mensen zitten aan hun beeldbuis gekluisterd en willen weten of Kamiel Duprez opgepakt zal worden door de Cubaanse politie. Lijkt hen niet meer dan logisch. Een fraudeur die er van door is met belastinggeld moet immers hard aangepakt worden. Als iedereen zomaar naar 't buitenland zou vertrekken dan ligt België op z'n gat. De mensen willen weten of Kamiel politieke connecties had, want hoe verklaart men anders dat hij ruimschoots de tijd kreeg om te verdwijnen en dertig personeelsleden op straat achterlatend? Betogen had weinig zin en iedereen zei dat het een goeie baas was die om politieke redenen failliet verklaart was. Een politieke afrekening dus. Maar na de reclame zou men het tipje van de sluier oplichten. Dat beloofde toch die presentator van EMO-TV.

" Beste kijkers, hier zijn we weer. Zoals beloofd voor de reclame, gaan we nu verder in op het feit dat Kamiel in '68 de benen en heel z'n familie nam naar Cuba. Hoe de man in kwestie al jaren op voorhand z'n buitenlandse rekeningen spekte met de inkomsten van z'n tuincentrum. Belastingvrij, als het ware. Hoe hij z'n belastingcontroleur op het verkeerde been gezet heeft en alles tot in de puntjes uitgekiend heeft om te ontsnappen aan de justitie van z'n vaderland. We gaan nu over tot het vraaggesprek dat we hadden met Kamiel Duprez in z'n villa. Een vraaggesprek dat soms schokkend kan zijn voor de hardwerkende mens die op tijd z'n zuurverdiende centjes afgeeft aan de belastingen. U weze gewaarschuwd..."

Wordt vervolgd

©GoNo]]> GoNo2 verhaal Tue, 09 Mar 2010 09:05:11 +0100 Erg veel tijd om te broeden over dit onderwerp werd me niet gegund, want de repetities voor de erotische operette begonnen al snel na onze terugkeer. Bovendien zaten Flor en ik midden in onze respectievelijke scheidingen. Zijn vrouw, die er financieel beter aan toe was dan hij, deed nergens moeilijk over. Ook Johan stelde zich, na onderhandelingen met zijn advocaat Severeinse, schappelijk op. Wel kreeg ik af en toe een hate mail van 'm, maar die oprispingen van afkeer legde ik schouderophalend naast me neer. Flor moest er hard om lachen.
"Het is en blijft een zielig ventje, die aanstaande ex van je." Dat kon ik alleen maar beamen.
Reikhalzend keek ik uit naar het moment waarop ik officieel geen mevrouw Leertouwers meer zou zijn. Niet dat ik die domme naam ooit gebruikt had; ik was en bleef een Vosseslag en hoewel ik zeker geen aangename herinneringen bewaarde aan mijn jeugd, vond ik het nou ook weer niet nodig om radicaal met mijn verleden te breken door een andere achternaam aan te nemen.
Een andere voornaam, dát had ik al eens gedaan. B. A. had me leren kennen als Jeronda, wat ik nog steeds een gave naam vond. De omschrijving 'gave naam' had ik ooit horen gebruiken door Pam, het onnozele vriendje van Suïntha. Die twee hadden radicaal de kant van Johan gekozen. Ik hoopte van harte dat hun bed and breakfast een flop werd!
De repetities voor Zwoele Zeeuwse nachten vonden plaats in Gent, wat voor mij natuurlijk erg makkelijk was. Op de lagere school had ik een onderwijzer die zijn leerlingen verbood het woord makkelijk te gebruiken. Je moest GEmakkelijk zeggen, anders kreeg hij een woede uitbarsting waarbij schriften door het lokaal vlogen. Volgens mij werken er maar bitter weinig normale mensen in het onderwijs.
Van tevoren was ik natuurlijk erg zenuwachtig, zelfs zodanig dat ik vreesde te moeten overgeven. Hoe zou het zijn om B. A. weer te zien? Sterker nog, om met hem te moeten samenwerken in die onzalige operette? En er was me dan wel verzekerd dat het geen enkel probleem was dat ik nóch kon zingen, nóch kon acteren, maar ik zag mezelf nou niet direct lekker bezig op een podium. Flor verzekerde me dat ik, indien geen natuurtalent, minstens een gemiddeld getalenteerd entertainer zou blijken te zijn. Enige ervaring had ik natuurlijk wel: op mijn c.v. stonden een ranzige clip en een voze poseersessie. Tel uit je winst!
Het moment waarop ik Berend Arnold Vandemoortele weer zag, beschouw ik als een van de hoogtepunten van mijn leven na Jestine. Nog steeds deelde ik alles op in een 'voor' en een 'na', net als slachtoffers van een ernstig misdrijf. Dat had ik tenminste opgestoken van programma's als Opsporing verzocht.
Uiterlijk was mijn Grote Liefde totaal niet veranderd. Wél had B. A., tot mijn verbazing, speciaal voor deze operette een artiestennaam aangenomen: Zino Belgrádo. Wat een kitscherige naam zeg! Ik zei hem echter dat ik het geweldig vond klinken. Ondertussen fantaseerde ik over andere erotiek dan die uit de operette.
"Laurentia Zwoelen is ook niet slecht," becommentarieerde mijn operettegenoot de naam die ik tijdelijk had aangenomen. "Het past wel bij je, hoewel ik Jeronda ook erg lekker vind klinken. Ik wil de popgitarist Berend Arnold Vandemoortele duidelijk gescheiden houden van de operettezanger Zino Belgrádo, dat lijkt me een verstandige zet. Overigens kan ik totaal niet zingen, ook niet acteren, maar die Reinier staat qua karakter niet ver van me af, las ik in het script. Waardeloos verhaal trouwens, maar dit terzijde. Ik doe dit puur voor het geld, én om jou weer te zien. Tussen mij en Liduïne gaat het steeds slechter, we zijn nauwelijks meer on speaking terms. Ik heb dringend een verzetje nodig Jeronda, of moet ik Laurentia zeggen?"
Ik zuchtte. Een verzetje, meer zou ik nooit worden voor dit overspelige heerschap. Zelf was ik echter niet eens zoveel beter. Met wie zou ik eerder in bed belanden, met B. A. alias Zino of met Gerrit alias Esdras? Misschien zou ik aan het uiterlijk van mijn baby kunnen zien wie de vader was. Flor was natuurlijk ook een kandidaat.
Opeens stond mijn hele bestaan, dat zó als scenario voor een soapserie had kunnen dienen, me verschrikkelijk tegen. Het werd tijd dat ik volwassen werd, maar wat houdt dat begrip eigenlijk in?
Eerst zou ik succesvol moeten gaan samenleven met Flor. Een makelaar die hij kende, was bezig een flat voor ons te zoeken in het centrum van Gent. Met Lode en Johan was het bestaan met twee personen alles behalve een succes gebleken. Er kwam me een cabarettekst in gedachten:

En de test voor een relatie
is toch wel samen behangen
U heeft nog nooit behangen?
Heeft ook nooit Uw ouders zien behangen?

Mijn ouders huurden altijd behangers in, herinnerde ik me, waarschijnlijk om moord en doodslag te voorkomen. Toegegeven: ze gebruikten nooit lichamelijk geweld.
"Resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst," zei ik tegen Esdras die bij ons was komen staan. "Ik heb zojuist besloten dat ik een natuurtalent ben."


]]> Mistaker verhaal Tue, 09 Mar 2010 01:13:13 +0100 "Waarom?"
"Men is de auto vergeten."
"Oké."
Mathieu floot. De rest van zijn team staakte hun bezigheden en volgden gedwee hun hoofdinspecteur. Hij gaf hen korte aanwijzingen van wat er nog moest gebeuren. Zelf verdween hij weer in het tuinhuis annex stal. Alles wat er gevonden werd, kreeg een dikke laag grijs poeder. Ook de grasmaaier werd niet gespaard. Helemaal achteraan afgeschermd vond hij een groezelige matras, een grauw dekbed en een hoop blikjes van diverse frisdranken. Een gammel lag nog op iets dat moest doorgaan voor barbecue. Ieder item verdween in plasticzakken en werden van stickers voorzien. Met een blacklight controleerde hij de matras op lichaamsvocht. Bloed!
"Ik denk dat we de dader in het huis moeten zoeken,"zei Bonnarens die intussen al een tijdje stond op Mathieu's vingers te kijken.
"Dat idee kruiste zo net mijn gedachten ook."
"Of het moet iemand vertrouwd zijn," meende Santiago, "Zodat het vuurtje gewoon tot het dagdagelijkse behoord."
Nu pas merkten zowel Mathieu en Bonnarens de zwart geblakerde muur aan de zuidkant van het tuinhuis op. Nogal moeilijk te verbergen als je geen goede bedoelingen had. Dit moest mevrouw Manson toch zijn opgevallen, dacht Santiago.
"Ik ga binnen eens polshoogte nemen van haar gezondheidstoestand. Misschien kan ik haar ondervragen," zei Mateo die gelijk op het huis afbeende.
Was het niet beter dat hij Margaretha Vanmierlo contacteerde? Ze was dienstdoende onderzoeksrechter ook al zat de dag er stilaan op. De zon nam afscheid van de dag. Binnen in het huis brandden overal lampen. Tom Manson had waarschijnlijk last van jetlag en wilde zijn dag rekken.
"Hoe stelt ze het,"vroeg Santiago een beetje onzinnig.
"Ze slaapt nog steeds. Laat me mee zoeken. Ik word gek van het niksen,"klonk het wanhopige van de vader.
"De zoekactie wordt morgen verder gezet meneer, het wordt donker buiten," even aarzelde Santiago. De man voor hem was alles behalve een stoere piloot, maar een gebroken vader die zich zijn thuiskomst van het front zo heel anders had voorgesteld.
"Wie ontving uw vrouw tijdens uw afwezigheid?"
"Hoe bedoel je?"
"Iemand noodlijdend, een dakloze misschien?"
Tom Manson keek hem niet begrijpend aan, "Wat bedoeld u precies?"
Santiago voelde de irritatie tussen de gespannen sfeer door. Zat hij op een mogelijk verkeerd spoor? Had vader Manson de gelegenheid gehad om eerder ongemerkt thuis te komen en zich aan zijn meisjes vergrepen? Dat laatste sprak Mateo niet uit. Hij had er geen bewijzen voor en toch. Het bleef in zijn hoofd hangen. Manson's stappen zou hij toch nagaan tot op de minuut.
"Niets. Tot morgen."
"Gaat u weg? Moet u mijn kinderen niet zoeken?"
"Men is aan het zoeken. Goede avond."
Santiago werd krelig van zijn eigen gedachten en liet dat merken ook. Een korte knik en liet de vader weer alleen.
]]> Ghislaine verhaal Tue, 09 Mar 2010 00:45:02 +0100 pruimpje gerukt
worst ontlucht]]> dovan gedicht Mon, 08 Mar 2010 22:11:33 +0100 guitige snoet
talloos speelse stipjes
brengen schalkse lente groet
zonnevlekjes

]]> tessy gedicht Mon, 08 Mar 2010 21:46:56 +0100 Vlaamse aarde
kort en krachtig
zoals ze fietsten

de namen herleven
schone eenvoud
verkrampt maar even
ere wie ere toekomt

vergeet niet de stille
de pezige de eerlijke
de sterke eenzame
krom gebogen

]]> lanseloot gedicht Mon, 08 Mar 2010 21:31:13 +0100 empty house, empty bed, empty feeling
never thought you could impact my space
leaving behind such a barren place

need to feel your warm skin
your amorous touch, full of sin
music of a virtuoso violin

shrapnel in your body keeping us apart
whilst palpable shrapnel seizes my heart
return debriefed of your metal souvenir
then my shrapnel too will disappear

want to feel your warm skin
dark stubble on your chin
kisses from lips with a cheeky grin
]]> killea gedicht Mon, 08 Mar 2010 20:02:23 +0100 Cc Air Maroc, Turkisch Airlines, Sabena Zaliger.

Geachte heren directeurs,

Tot onze verbijstering stellen wij vast dat tot uw standaardpakket reddingsvesten behoren, maar helaas geen parachutes. U gaat er dus blijkbaar van uit dat een ongeval meestal boven water gebeurt. Wij echter stellen vast dat een ongeval boven water niet eens zo dramatisch hoeft te zijn; niet zo lang geleden landde u perfect op de Hudson in New York.
Of dit bij ons in België op de Maas, de Schelde of op de IJzer ook zou lukken is de vraag.
Wij verzoeken u daarom beleefd doch dringend om onder elke stoel een parachute te plaatsen zodat we ons ook boven land kunnen redden. Anders zullen wij genoodzaakt zijn om deze zelf in onze rugzak mee te brengen.
We kijken uit naar uw reactie.

Met beleefde groeten,

MarieChristine.]]> MarieChristine verhaal Mon, 08 Mar 2010 18:32:17 +0100



't Is in een nawee
van de winter
en te lang
te kort aan licht

dat ik wat woorden richt
aan zij die vrienden waren

ook zij hebben
me graag gezien
zolang mijn huis
nog kruisloos was

en ik tot
ons genoegen
wel elke week
een feestje gaf]]> larien gedicht Mon, 08 Mar 2010 14:30:51 +0100